| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Ograniczenie rocznej podstawy wymiaru składek u dwóch płatników

Ograniczenie rocznej podstawy wymiaru składek u dwóch płatników

Za skutki błędnego zawiadomienia powodującego nieopłacenie należnych składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe odpowiada ubezpieczony.

Miesiąc przekroczenia limitu

Ze względu na trudności związane z prawidłowym ustalaniem podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w przypadku kilku płatników możliwe są trzy wyjścia:

  • płatnicy składek opłacają składki od kwot, które po zsumowaniu dają kwotę odpowiadającą dopełnieniu do górnej rocznej granicy; udział płatników nie musi być proporcjonalny,
  • jeden z płatników opłaca całość składek od kwoty dopełnienia do górnej granicy rocznej podstawy, a pozostali płatnicy wykazują zerową podstawę wymiaru składek; ten sposób wymaga zgody płatnika, który dokonał opłaty całości składek,
  • płatnicy opłacają składki proporcjonalnie od kwot, które po zsumowaniu dają kwotę odpowiadającą dopełnieniu do górnej rocznej granicy.

Ubezpieczenie zdrowotne - najniższa podstawa wymiaru składek i kwota składek >>

W celu ustalenia prawidłowej kwoty podstawy wymiary składki w miesiącu, w którym następuje przekroczenie kwoty ograniczenia, płatnik musi:

  • po pierwsze – od sumy przychodów osiągniętych przez ubezpieczonego w danym roku kalendarzowym (od stycznia do miesiąca przekroczenia włącznie) odjąć ustaloną na dany rok kalendarzowy kwotę ograniczenia; różnica stanowi kwotę przekroczenia ustalonego limitu w danym miesiącu,
  • po drugie – od przychodu ubezpieczonego za miesiąc, w którym nastąpiło przekroczenie rocznej podstawy wymiaru, odjąć wyliczoną wyżej kwotę przekroczenia. Otrzymana różnica jest prawidłową podstawą wymiaru składek za ten miesiąc na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Natomiast w przypadku konieczności ustalenia prawidłowej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonego zatrudnionego u dwóch pracodawców należy:

  • po pierwsze – od sumy przychodów ubezpieczonego ogółem, osiągniętych u obydwóch pracodawców w okresie od stycznia do miesiąca przekroczenia włącznie, odjąć kwotę ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek; różnica będzie stanowić kwotę przekroczenia podstawy wymiaru składek ogółem za dany miesiąc,
  • po drugie – kwotę przekroczenia rozliczyć na dwóch pracodawców, przy zastosowaniu następujących proporcji:

A : B = X : C, stąd: X = (A x C) : B

gdzie:

A – kwota przekroczenia podstawy wymiaru składek ogółem za dany miesiąc u obydwóch pracodawców,

B – łączna kwota przychodu osiągniętego u pracodawcy A i B danego ubezpieczonego za miesiąc, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty granicznej,

C – przychód ubezpieczonego u pracodawcy A lub odpowiednio B uzyskany w miesiącu przekroczenia podstawy wymiaru,

X – kwota przekroczenia limitu podstawy wymiaru składek ubezpieczonego za dany miesiąc u pracodawcy A lub odpowiednio B.

Kwotę przekroczenia rocznej podstawy wymiaru składek u pracodawcy B można wyliczyć także przez odjęcie od kwoty przekroczenia ogółem kwoty przekroczenia u pracodawcy A, czyli bez stosowania proporcji w drugim przypadku.

  • po trzecie – od przychodu uzyskanego u pracodawcy A w miesiącu przekroczenia kwoty granicznej odjąć kwotę wyliczonego przekroczenia podstawy wymiaru u tego pracodawcy. Otrzymana różnica stanowi prawidłową podstawę wymiaru składek dla danego ubezpieczonego u pracodawcy A. Podobnie należy ustalić prawidłową podstawę wymiaru składek u pracodawcy B.

Podstawa prawna:

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Piotr Kossakiewicz

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »