| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Emerytura w przypadku okresów ubezpieczenia za granicą

Emerytura w przypadku okresów ubezpieczenia za granicą

W przypadku posiadania okresów ubezpieczenia za granicą wniosek o przyznanie świadczenia emerytalnego składa się w kraju, w którym zainteresowany ma stały adres zamieszkania.

W przypadku gdy po wyłączeniu pełnych lat ubezpieczenia za granicą (tych, o których mowa w art. 8 ustawy emerytalnej) w dwudziestoleciu poprzedzającym rok zgłoszenia wniosku o emeryturę lub rentę będzie mniej niż 10 lat kalendarzowych, to do ustalenia podstawy wymiaru przyjmuje się faktyczne lata.

Ustalając podstawę wymiaru lub renty z tytułu niezdolności do pracy, przyjmuje się podstawę wymiaru z faktycznego okresu także wówczas, jeżeli po wyłączeniu pełnych lat ubezpieczenia za granicą, w ostatnim 20-leciu pozostało mniej niż 10 kolejnych lat kalendarzowych, a w latach tych przypadają okresy pełnienia zastępczej służby wojskowej albo korzystania z urlopu wychowawczego, będące przeszkodą do ustalenia podstawy wymiaru z 10 kolejnych lat kalendarzowych.

Jeżeli w ciągu 20 lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, wnioskodawca nie był ubezpieczony w Polsce, to podstawę wymiaru emerytury lub renty ustala się z okresu 10 kolejnych lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zainteresowany przystąpił po raz pierwszy do ubezpieczenia za granicą.

Za okresy zatrudnienia za granicą przypadające do 31 grudnia 1990 r. do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego lub rentowego przyjmuje się tzw. wynagrodzenie zastępcze, tj. wynagrodzenie przysługujące pracownikowi zatrudnionemu w kraju w takim samym lub podobnym charakterze, w jakim pracownik był zatrudniony przed wyjazdem za granicę. Wysokość wynagrodzenia potwierdza zakład pracy (pracodawca), który zatrudniał pracownika w kraju przed jego wyjazdem do pracy za granicę.

Natomiast za okresy zatrudnienia za granicą przypadające od 1 stycznia 1991 r. do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego lub rentowego przyjmuje się kwoty, od których za te okresy opłacano składki na ubezpieczenia emerytalno-rentowe w Polsce. Wysokość wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru składek potwierdza zakład pracy, kierujący pracownika do pracy za granicą, który uiszczał składki na ubezpieczenia społeczne w kraju.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury lub renty stosuje się generalną zasadę, zgodnie z którą przyjmuje się do podstawy wymiaru wypłaty przysługujące pracownikowi za okres, za który zostały wypłacone. Zasadę tę stosuje się wówczas, gdy jest możliwe ustalenie okresu, za który dana wypłata przysługuje, np. „trzynastka”, nagroda z zysku, bilansówka itp. Jeżeli natomiast nie jest możliwe ustalenie, jakiego okresu dana wypłata dotyczy, dolicza się ją do miesiąca, w którym została wypłacona.

Wniosek

Wniosek o przyznanie świadczenia emerytalnego składa się w kraju, w którym zainteresowany ma stały adres zamieszkania, a nie w kraju, w którym - pracując - osiągnął wiek emerytalny. Wniosek rozpatrywany jest przez wszystkie kraje, w których ubezpieczony pracował, według obowiązującego w danym państwie prawa.

Każde państwo jest zobowiązane - przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie prawa do emerytury - uwzględniać przepisy ubezpieczeniowe obowiązujące w tym zakresie w Unii Europejskiej, tj. rozporządzenie wspólnotowe nr 1408/71 oraz rozporządzenie wykonawcze nr 574/72.

Podstawa prawna:

  • rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego w stosunku do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (DzUrz WE L 149, 5.07.1971 r., s. 2-50 ze zm.),
  • rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego w stosunku do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (DzUrz WE L 74, 27.03.1972 r., s. 1-83 ze zm.),
  • art. 15-17 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (DzU z 2004 r. nr 39, poz. 353 ze zm.).
reklama

Autor:

specjalista ds. ubezpieczeń społecznych

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

StukPuk.pl

Jesteśmy grupą młodych ludzi zdrowo stukniętych na punkcie materiałów budowlanych, którzy pewnego dnia wpadli na pomysł, aby pasję i doświadczenie przekuć w sukces.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »