| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Telepraca szansą dla pracodawców i pracowników

Telepraca szansą dla pracodawców i pracowników

Telepraca stworzyła pracodawcom szansę na obniżenie kosztów pracy, a tym samym na osiągnięcie znacznej poprawy wydajności. Pracownicy zaś korzystają z możliwości pracy w domu, dzięki czemu oszczędzają czas i pieniądze na przejazdy. Nic dziwnego, że wzrasta liczba pracodawców i telepracowników zainteresowanych tą formą organizacji pracy. W obecnych czasach kryzysu w wielu przypadkach telepraca może okazać się koniecznością.

Organizacja pracy

Przyjęcie takich uregulowań - wzorowanych zresztą dość wyraźnie na wspomnianym Ramowym Porozumieniu - przesądziło o tym, że w rozumieniu polskiego prawa pracy telepraca nie jest nowym rodzajem umowy o pracę. Telepracownik świadczy pracę w ramach normalnego stosunku prawnego regulowanego przez kodeks pracy, a telepraca jest jedynie nową metodą organizowania pracy, nowym sposobem jej świadczenia. Z punktu widzenia prawa pracy telepracownik może być więc pracownikiem zatrudnionym na podstawie którejś z umów o pracę przewidzianych w kodeksie pracy, tj. na czas nieokreślony lub określony, w celu wykonania określonej pracy, a także na okres próbny. W szerszym ujęciu telepraca może być wykonywana również na podstawie umów cywilnoprawnych, np. jako umowa zlecenia lub umowa o dzieło - pod warunkiem oczywiście, że pracodawca nie narusza w tym przypadku art. 22 § 12 (kwestia zastępowania faktycznych umów o pracę umowami cywilnoprawnymi).

Obowiązki i prawa pracodawcy

Warto też zauważyć, że treść regulacji zawartej w art. 675 przesądza o tym, że telepracownik nie może być traktowany mniej korzystnie niż inni pracownicy zatrudnieni przez danego pracodawcę i wykonujący taką samą lub podobną pracę, tyle tylko, że w sposób tradycyjny. Dotyczy to zwłaszcza nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, wynagradzania, awansowania oraz dostępu do szkoleń w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Niektóre obowiązki i prawa pracodawcy muszą naturalnie ulec pewnej modyfikacji wymuszonej specyfiką telepracy. Przykładowo, przepis art. 6711 daje wprawdzie pracodawcy prawo dokonywania kontroli wykonania pracy przez telepracownika w jego domu, ale może się to odbywać jedynie za uprzednią zgodą telepracownika i w sposób nienaruszający prywatności zarówno pracownika, jak i jego rodziny. (Telepracownik nie może zbyt uporczywie odmawiać zgody na przeprowadzenie kontroli, gdyż może to spowodować, że pracodawca straci zaufanie i będzie skłonny przywrócić tradycyjną organizację pracy).

Trudno też wyobrazić sobie, aby pracodawca odpowiadał za stan bezpieczeństwa w budynku należącym do pracownika lub w telechatce czy innym telecentrum oraz za istniejące tam warunki sanitarne.

Istota telepracy

Od tradycyjnego sposobu świadczenia pracy telepraca różni się głównie dwoma cechami. Pierwsza z nich to „oderwanie” pracownika od tradycyjnego miejsca pracy, czyli od zakładu pracy, w którym jest zatrudniony, i przyznanie mu prawa wyboru miejsca, w którym będzie wykonywał swoją pracę. Możliwości jest wiele, telepraca bowiem może być świadczona:

  • w domu, wówczas część mieszkania pracownika staje się biurem, w którym realizuje on swoją pracę,
  • przemiennie w domu lub w firmie,
  • w każdym miejscu, w którym telepracownik obecnie się znajduje (telepraca mobilna), a więc w podróży, hotelu, u klienta itd.,
  • w telecentrach (telechaty, telewioski), które mogą być miejscem pracy telepracowników jednego lub wielu przedsiębiorstw.

Natomiast cecha druga to umożliwienie telepracownikowi komunikowania się z pracodawcą za pomocą technologii teleinformatycznych, np. sieci komputerowych, Internetu, telefonii mobilnej, satelitarnej, poczty e-mailowej, SMS, MMS itd. Postęp w tej dziedzinie jest tak szybki, że nie sposób nawet wymienić wszystkich najnowszych rozwiązań telekomunikacyjnych będących do dyspozycji telepracownika i pracodawcy.

Telepracy od pracy świadczonej w tradycyjnych formach na ogół nie różni rodzaj wykonywanej pracy, choć naturalnie istnieją zawody i stanowiska, które nie mogą być wykonywane w tej formie. Zaliczyć możemy do nich chociażby pracę związaną z produkcją, z wieloma rodzajami usług, np. fryzjerskich, kosmetycznych itd.

reklama

Autor:

Autor jest doktorem z dziedziny historii prawa administracyjnego, docentem w Wyższej Szkole Menedżerskiej w Warszawie.

Źródło:

INFOR
Umowy zlecenia i inne umowy cywilnoprawne29.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

UMOWY ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Michał Tchórzewski

Kierownik działu audytów SmartConsulting

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »