| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Czasowe powierzenie pracownikowi innej pracy

Czasowe powierzenie pracownikowi innej pracy

Umowa o pracę powinna wyraźnie określać rodzaj pracy. Pracodawca może jednak czasowo powierzyć pracownikowi inną pracę niż określona w umowie.

Odwołanie i odmowa

Kodeks pracy nie daje pracownikowi możliwości odwołania się od polecenia służbowego polegającego na powierzeniu mu innej pracy w trybie art. 42 § 4 k.p. W szczególności do polecenia pracodawcy nie można stosować przepisów dotyczących wypowiedzenia zmieniającego. Ma to istotne konsekwencje w praktyce. Po pierwsze - pracownik nie może odwołać się od tego polecenia do sądu pracy na podstawie art. 44 k.p. Nie ma też innej podstawy prawnej do kwestionowania polecenia pracodawcy przed sądem pracy. Tak też wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z 25 lipca 2003 r., sygn. akt I PK 269/02, podnosząc, że pracownikowi, któremu pracodawca na podstawie art. 42 § 4 k.p. powierzył inną pracę, nie przysługują roszczenia przewidziane w razie nieuzasadnionego lub naruszającego przepisy wypowiedzenia umowy o pracę (art. 45 § 1 k.p.) albo jej warunków (art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 42 § 1 k.p.).

Jak już o tym wspomniano, powierzenie pracownikowi innej pracy następuje w drodze polecenia przełożonego, które pracownik jest obowiązany wykonać stosownie do art. 100 k.p. Pracownik, który nie wykonuje polecenia pracodawcy i odmawia podjęcia pracy powierzonej mu w trybie art. 42 § 4 k.p., naraża się na niekorzystne konsekwencje, z utratą zatrudnienia włącznie. W konkretnych okolicznościach odmowa może bowiem stanowić ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, a tym samym uzasadniać natychmiastowe rozwiązanie stosunku pracy z winy pracownika na podstawie art. 52 § 1 k.p. Jeżeli pracownik zaskarży dokonane na takiej podstawie rozwiązanie umowy, to sąd oceni, czy rzeczywiście potrzeby pracodawcy uzasadniały skorzystanie z czasowego powierzenia pracownikowi innej pracy i czy wobec tego odmowa pracownika podjęcia tejże pracy uzasadniała jego natychmiastowe zwolnienie.

Odmowa wykonania polecenia pracodawcy nie zawsze jednak będzie równoznaczna z ciężkim naruszeniem obowiązków pracowniczych. Polecenia pracodawcy podlegają bowiem weryfikacji pod kątem ich zgodności z przepisami prawa. Jeżeli polecenie pracodawcy dotyczące czasowego oddelegowania pracownika do innej pracy nie spełni któregokolwiek z wymienionych wyżej warunków, to będzie ono bezprawne, a tym samym pracownik będzie zwolniony od obowiązku jego wykonania. Sąd Najwyższy w wyroku z 18 listopada 1999 r., sygn. akt I PKN 370/99, stwierdził, że w sytuacji, gdy pracownik odmawia wykonania sprzecznego z art. 42 § 4 k.p. polecenia kierującego go do innej pracy, to nie uchybia on swemu obowiązkowi pracowniczemu i umowa o pracę nie może być z nim rozwiązana na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p.

Przykład

Julia D. jest zatrudniona w „Rewia” s.a. na stanowisku księgowej. Ze względu na różnicę zdań odnośnie wystawiania faktur VAT pracodawca na trzy miesiące powierzył jej inną pracę na stanowisku sekretarki z wynagrodzeniem niższym o 400 zł. Julia D. odmówiła wykonania polecenia służbowego, twierdząc że jest niezgodne z art. 42 § 4 k.p. W konsekwencji pracodawca rozwiązał z nią umowę o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. Julia D. skierowała sprawę do sądu pracy i wygrała ją.

Na zakończenie warto poruszyć kwestię wynagrodzenia pracownika odmawiającego wykonywania powierzonej mu innej pracy. Otóż, wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną jest świadczeniem wzajemnym zakładu pracy za pracę rzeczywiście świadczoną przez pracownika, toteż odmowa z jego strony świadczenia pracy - np. w okolicznościach wskazanych w art. 42 § 4 k.p. - pozbawia pracownika możności domagania się wynagrodzenia.

Odszkodowanie

Kodeks pracy nie reguluje kwestii związanych z ewentualnymi konsekwencjami naruszenia przez pracodawcę warunków prawidłowego powierzenia pracownikowi innej pracy w trybie określonym przez art. 42 § 4 k.p. Może przecież zdarzyć się, że pracodawca oddeleguje pracownika do innej pracy na okres przekraczający trzy miesiące w roku kalendarzowym, albo że powierzona pracownikowi praca nie odpowiada jego kwalifikacjom lub też jego wynagrodzenie zostało obniżone. Żaden przepis kodeksu pracy nie przewiduje jednak odszkodowania dla pracownika, który został w sposób sprzeczny z prawem oddelegowany do innej pracy. Oznacza to, że pracownik nie może skutecznie dochodzić przed sądem przywrócenia do dotychczasowej pracy. Takie roszczenie byłoby pozbawione podstawy prawnej.

Pracownik może jednak żądać od pracodawcy roszczeń odszkodowawczych opartych na przepisach kodeksu cywilnego, zwłaszcza wynikających z niewykonania lub nienależytego wykonywania przez pracodawcę umowy o pracę. Dotyczy to również sytuacji, w której pracodawca w sposób sprzeczny z prawem oddelegował pracownika do wykonywania innej pracy. Oznacza to, że pracownik, który twierdzi, iż wskutek powierzenia mu innej pracy doznał szkody, może dochodzić jej naprawienia na podstawie art. 471 k.c., stosowanego w stosunkach pracy odpowiednio na podstawie art. 300 k.p. W postępowaniu o odszkodowanie pracownik będzie musiał wykazać bezprawność czynu pracodawcy w postaci sprzecznego z prawem oddelegowania go do innej pracy, poniesioną przez niego szkodę i jej wysokość, a także związek przyczynowy pomiędzy takim zachowaniem pracodawcy a powstałą szkodą.

Podstawa prawna:

ustawa z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (j.t. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn.zm.).

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Radcy Prawnego Ryszard Stolarz

Ekspert w dziedzinie prawa handlowego i spółdzielczego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »