Fundusz socjalny pracodawcy mogą przeznaczyć nie tylko na działalność socjalną. Część jego środków może być wykorzystana na pomoc mieszkaniową dla pracowników.
Działalnością socjalną - zgodnie z definicją zawartą w ustawie o funduszu socjalnym - są usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową stron.
Wprawdzie do działalności socjalnej ustawa zalicza udzielanie pracownikom ze środków socjalnych pożyczek, to jednak nie nakłada obowiązku wydzielenia środków na cele mieszkaniowe. O przeznaczeniu tych środków na potrzeby mieszkaniowe decyduje obowiązujący u pracodawcy regulamin. W regulaminie mogą więc się znaleźć zapisy dotyczące udzielanej pomocy na cele mieszkaniowe. Pomoc ta może mieć charakter zwrotny bądź bezzwrotny.
W regulaminie funduszu powinno być dokładnie określone, w jakich sytuacjach pracownik może ubiegać się o pomoc zwrotną, a w jakich o pomoc bezzwrotną. Pomoc bezzwrotna może być przyznana przykładowo na pokrycie wydatków związanych z eksploatacją mieszkania, takich jak: czynsz najmu, opłaty eksploatacyjne, energia elektryczna, gazowa, zakup opału itp.
Przepisy ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych nie określają celów i potrzeb mieszkaniowych, jak również nie limitują wysokości środków, jakie mogą być przeznaczone na finansowanie tych potrzeb dla osób uprawnionych.
Zakłady pracy same więc decydują o formach pomocy na cele mieszkaniowe, a także o jej wysokości, co oznacza, że ze środków funduszu może być udzielana pomoc m.in. na:
• budowę lokalu mieszkalnego w domu wielorodzinnym bądź budowę domu jednorodzinnego,
• remont, adaptację bądź modernizację posiadanego mieszkania,
• uzupełnienie wkładu mieszkaniowego w spółdzielni mieszkaniowej,
• wykup zajmowanego lokalu mieszkalnego,
• modernizację i przebudowę pomieszczeń niemieszkalnych na lokal mieszkalny,
