Kadry, HR - Praca i Płace - Zasiłki - INFOR.PL

Zgodnie z Kodeksem pracy wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Natomiast za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią (art. 80 k.p.). W pewnych sytuacjach pracodawca będzie więc miał obowiązek wypłacenia pracownikowi wynagrodzenia, mimo że nie wykonywał on żadnej pracy.

Kiedy przysługuje wynagrodzenie

Zgodnie z Kodeksem pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia m.in. za czas:

• zwolnienia od pracy na poszukiwanie pracy (art. 37 § 1 k.p.),

• zwolnienia od pracy pracownicy na zalecone przez lekarza badania lekarskie przeprowadzane w związku z ciążą (art. 185 § 2 k.p.),

• zwolnienia od pracy na 2 dni na opiekę nad dzieckiem do lat 14 (art. 188 k.p.),

• powstrzymywania się od wykonywania pracy lub oddalenia się z miejsca pracy ze względu na zaistnienie bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia pracownika (art. 210 § 3 k.p.),

• przeprowadzania badań lekarskich okresowych i kontrolnych (art. 229 § 3 k.p.),

• szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (art. 237³ § 3 k.p.),

• uczestnictwa w posiedzeniu komisji bezpieczeństwa i higieny pracy w charakterze członka tej komisji (art. 237¹³ § 2 k.p.),

• uczestnictwa w posiedzeniu komisji pojednawczej w charakterze członka tej komisji (art. 257 k.p.),

• niezdolności do pracy wskutek choroby (art. 92 k.p.).

Wiele przypadków zwolnień od pracy przewidzianych zostało w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (DzU nr 60, poz. 281).

Zgodnie z powołanym rozporządzeniem pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia m.in. w następujących sytuacjach:

• udziału w posiedzeniu komisji pojednawczej w charakterze strony lub świadka w postępowaniu pojednawczym,