Kadry, HR - Praca i Płace - Zasiłki - INFOR.PL

Pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące - nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli zaś umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem w wieku przedemerytalnym albo z pracownicą w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy. Dotyczy to także przypadku, gdy rozwiązano umowę o pracę z pracownikiem ojcem wychowującym dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego albo gdy rozwiązanie umowy o pracę podlega ograniczeniu z mocy przepisu szczególnego (art. 47 k.p.).

Wynagrodzenie to ma zrekompensować pracownikowi szkodę, jaką poniósł wskutek wadliwego rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę.

Przykład

Pracownik był zatrudniony na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z wynagrodzeniem miesięcznym 2000 zł. Pracodawca wypowiedział mu umowę o pracę. Umowa rozwiązała się 31 maja 2006 r. Pracownik, nie zgadzając się na takie rozwiązanie umowy, wniósł pozew do sądu pracy i domagał się przywrócenia do pracy. Sąd uznał, że wypowiedzenie umowy o pracę było wadliwe, gdyż pracownik był już w wieku przedemerytalnym i przywrócił go do pracy. Wyrok ten uprawomocnił się 2 maja 2007 r., zaś pracownik zgłosił się do pracy już 4 maja 2007 r. Następnie zażądał wypłaty wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Gdy pracodawca odmówił, pracownik wystąpił z kolejnym pozwem do sądu pracy, żądając zasądzenia wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy. Sąd uwzględnił to żądanie i zasądził na jego rzecz wynagrodzenie za cały okres pozostawania bez pracy od 1 czerwca 2006 r. do 3 maja 2007 r.

Rozwiązanie bez wypowiedzenia