Kadry, HR - Praca i Płace - Zasiłki - INFOR.PL

Od kilku lat następuje wyraźna poprawa na rynku pracy. Wynagrodzenia pracowników rosną, zaś liczba osób pozostających bez pracy maleje. Ponadto masowa emigracja polskich pracowników do zachodnich państw członkowskich UE doprowadziła do sytuacji, że w wielu zawodach brakuje kandydatów do pracy. Powoduje to zatem konieczność zaproponowania przez pracodawców czegoś, co zachęciłoby pracowników do podjęcia pracy u tego, a nie innego pracodawcy. Okazuje się, że nie tylko sama wysokość wynagrodzenia ma znaczenie. Coraz powszechniejsze stają się tzw. pozapłacowe formy wynagradzania w formie świadczeń niepieniężnych.

Co najczęściej proponują pracodawcy

Wybór odpowiedniego świadczenia nie jest rzeczą prostą. Przede wszystkim pracodawca staje obecnie przed wielkim wyborem możliwych świadczeń pozapłacowych.

Takimi świadczeniami mogą być:

• świadczenia o charakterze niematerialnym, np. wyjazdy integracyjne, koncerty, karnety do kina (fitness, basen) itp.,

• świadczenia o charakterze materialnym, np. zwrot kosztów kursu językowego, studiów, innych kursów doszkalających itp.,

• specjalne programy emerytalne, ubezpieczenia na życie itp.

Z uwagi na sytuację w publicznej służbie zdrowia wielką popularnością cieszą się pakiety medyczne wykupywane przez pracodawców dla pracowników w prywatnych klinikach i przychodniach.

Opieka zdrowotna w Kodeksie pracy

Zapewnienie niektórych świadczeń przez pracodawcę jest nałożone przez Kodeks pracy.

I tak na przykład:

• pracodawca ma obowiązek zapewnić osobom przyjmowanym do pracy oraz pracownikom młodocianym przenoszonym na inne stanowiska i innym pracownikom przenoszonym na stanowiska pracy, na których występują czynniki szkodliwe dla zdrowia lub warunki uciążliwe wstępne badania (badaniom wstępnym nie podlegają jednak osoby przyjmowane ponownie do pracy u danego pracodawcy na to samo stanowisko lub na stanowisko o takich samych warunkach pracy, na podstawie kolejnej umowy o pracę zawartej bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy o pracę z tym pracodawcą),

• każdy pracownik podlega okresowym badaniom lekarskim. W przypadku niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 30 dni spowodowanej chorobą pracownik podlega ponadto kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. Obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie wykonania tych nakazów ustawowych.