W razie śmierci pracownika w czasie trwania stosunku pracy lub w
czasie pobierania po jego rozwiązaniu zasiłku z tytułu niezdolności
do pracy wskutek choroby (ale nie świadczenia rehabilitacyjnego)
rodzinie przysługuje od pracodawcy odprawa pośmiertna. Jeżeli w
chwili zgonu pracownik był zatrudniony u różnych
pracodawców, to odprawy ustala oddzielnie każdy z
nich.
Odprawa przysługuje po śmierci każdego pracownika, niezależnie
od:
- rodzaju umowy o pracę i wymiaru czasu pracy (zarówno
cały etat, jak i jego część),
- okoliczności śmierci - odprawa należy się nawet, gdy śmierć
nastąpiła z winy pracownika, np. wskutek prowadzenia samochodu po
spożyciu alkoholu.
Wysokość odprawy (patrz tabela) uzależniona jest od okresu
zatrudnienia u danego pracodawcy. Do tego okresu wlicza się także
okres poprzedniego zatrudnienia, w razie przejścia zakładu pracy
lub jego części na innego pracodawcę, a także w innych przypadkach,
gdy z mocy odrębnych przepisów nowy pracodawca stał się
następcą prawnym w stosunkach pracy.
Każdy pracodawca może w układzie zbiorowym pracy albo regulaminie
wynagrodzeń wprowadzić bardziej korzystne niż w kodeksie pracy
zasady przyznawania i wypłacania odpraw.
Odprawa pośmiertna przysługuje:
- małżonkowi, bez konieczności spełnienia warunków
wymaganych do uzyskania renty rodzinnej,
- innym członkom rodziny, spełniającym warunki uzyskania renty
rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z
FUS.
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.
Wysokość odprawy pośmiertnej
ODPRAWA EMERYTALNA W ORZECZNICTWIE
SĄDÓW
Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracownika z winy
pracodawcy (art. 55 par. 11 k.p.) nie może być uznane za ustanie
stosunku pracy w związku z przejściem na emeryturę (art. 921 par. 1
k.p.), wobec czego pracownikowi nie przysługuje odprawa pieniężna,
choćby przed rozwiązaniem stosunku pracy posiadał ustalone prawo do
emerytury (wyrok SN z 16 listopada 2000 r., I PKN 81/00, OSNAPiUS z
2002/11/265).






