Kadry, HR - Praca i Płace - Zasiłki - INFOR.PL

Pracodawca może zatrzymać część należnego pracownikowi wynagrodzenia na pokrycie własnej wierzytelności wobec pracownika albo w wyniku zajęcia wynagrodzenia pracownika w sądowym lub administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym. Jest to tzw. potrącenie z wynagrodzenia za pracę.

Kodeks pracy określa, które należności mogą podlegać potrąceniu z wynagrodzenia za pracę. Otóż po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z wynagrodzenia za pracę pracodawca może potrącić z wynagrodzenia pracownika:
- sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych,
- sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
- zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,
- kary pieniężne przewidziane w art. 108 k.p.

Stanowi o tym art. 87 § 1 k.p. Należy dodać, że potrąceń dokonuje się w podanej wyżej kolejności.

Granice potrącenia

Potrącenia mogą być dokonywane w następujących granicach:

– do wysokości trzech piątych wynagrodzenia w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych,

– do wysokości połowy wynagrodzenia w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych.

Potrącenia sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne oraz zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi nie mogą w sumie przekraczać połowy wynagrodzenia, a łącznie z potrąceniami sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych – trzech piątych wynagrodzenia.

Niezależnie od tych potrąceń kary pieniężne potrąca się w granicach określonych w art. 108 k.p. (kara pieniężna za jedno przekroczenie, jak też za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności nie może być wyższa od jednodniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty, po dokonaniu potrąceń, o których mowa w art. 87 § 1 pkt 1–3 k.p.).