Kadry, HR - Praca i Płace - Zasiłki - INFOR.PL

Pojęciem podróży służbowej posługuje się przede wszystkim prawo pracy. Zgodnie z art. 77⁵ k.p. pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy, przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że pojęcie podróży służbowej odnosi się wyłącznie do pracowników.

Pracownik w podróży

W związku z wykonywaniem podróży służbowej pracownicy mają prawo do określonych świadczeń, w tym diet. Zostały one uregulowane w rozporządzeniach wydanych przez ministra pracy i polityki społecznej na podstawie delegacji zawartej w art. 77⁵ § 2 k.p.

Do pojęcia podróży służbowej odwołują się także przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Artykuł 23 ust. 1 pkt 52 ustawy określa, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach.

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z podróżą służbową pracownika i podróżą służbową osób niebędących pracownikami, a prowadzącymi działalność gospodarczą.

Podróż przedsiębiorcy

Podróż służbową, oprócz pracowników, mogą odbywać także przedsiębiorcy, będący lub też niebędący pracodawcami. Podróże te powinny mieć na uwadze realizację celu gospodarczego lub też służyć bądź być koniecznie w związku z prowadzoną działalnością.

Osoby prowadzące działalność gospodarczą mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet w związku z odbywaną przez nich lub osoby współpracujące podróżą służbową w wysokości przysługującej pracownikom, a określonych w rozporządzeniach.