| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Kodeks pracy > Stosunek pracy > Umowy na czas określony po nowelizacji Kodeksu pracy

Umowy na czas określony po nowelizacji Kodeksu pracy

Od lutego 2016 roku w życie wejdzie nowelizacja Kodeksu pracy, zgodnie z którą obecnie obowiązujące przepisy dotyczące umów zawieranych na czas określony zostaną zmienione. Co do zasady, umowy na czas określony będą zawierane maksymalnie na okres 33 miesięcy między tymi samymi stronami a łączna liczba tych umów nie może przekraczać trzech co oznacza, że każdorazowo czwarta umowa na czas określony powinna być zawierana na czas nieokreślony. Od tej zasady przewidziane zostały wyjątki.

Jakie są za to sankcje za nie zawarcie w umowie przyczyn dla których dana umowa została zawarta? Tergo ustawodawca jasno nie sprecyzował. Nie wydaje się być właściwe zastosowanie postanowień art. 281 pkt 3 k.p. tj. kara grzywny za niepotwierdzenie na piśmie zawartej umowy o pracę. W badanym przypadku dojdzie do potwierdzenia w ramach umowy pisemnej zawarcia umowy nie znajdą się jednak wszystkie niezbędne postanowienia.

W naszej ocenie w takim wypadku nie będzie zasadnym ustalenie, że umowa na czas określony nie została zawarta przy wykorzystaniu wyjątków dopuszczających szczególny rodzaj umowy na czas określony. obowiązek ten wynika z art. 29 § 11 k.p. stanowi „W przypadku zawarcia umowy o pracę na czas określony w celu, o którym mowa w art. 251 § 4 pkt 1 – 3, lub w przypadku, o którym mowa w art. 25§ 4 pkt 4, w umowie określa się ten cel lub okoliczności tego przypadku, przez zamieszczenie informacji o obiektywnych przyczynach uzasadniających zawarcie takiej umowy.” Rzeczywistą sankcją wydaje się być nie nieważność umowy o pracę lecz nieważność zastosowanego wyjątku. Oznacza to, że umowa zawarta na czas określony np. na okres zwolnienia lekarskiego w okresie ciąży następnie rocznego okresu urlopu rodzicielskiego i cały okres urlopu wychowawczego pracownik zatrudniony na zastępstwo mógł by być zatrudniony ponad 33 miesiące na umowę na czas określony przy założeniu jednak, że strony nie dopełniły obowiązku doprecyzowania przyczyn zawarcia takiej umowy zasadnym jest ustalenie, że zawarta została zwyczajna umowa o pracę na czas określony tj. umowa przekształcająca się po okresie 33 miesięcy w umowę zawartą na czas nieokreślony. Odmienne stanowiska prowadziły by do uznania, że postanowienie art. 29 § 11 k.p. nie mają żadnej mocy prawnej i stanowią wyłącznie wskazówkę dla stron umowy o pracę.

Podstawa prawna: ustawą z dnia 25 czerwca 2015 roku o zmianie ustawy –  Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw

reklama

Aktualizacja: 20.01.2016

Ekspert:

Wojewódka i Wspólnicy Sp. k. Kancelaria Prawa Pracy

Warszawska kancelaria specjalizująca się wyłącznie w pomocy pracodawcom w zakresie zbiorowego i indywidualnego prawa pracy oraz świadczeń pracowniczych

Autor:

aplikant radcowski w Kancelarii Prawa Pracy "Wojewodka i Wspólnicy" Sp. k.

Zdjęcia

Umowy na czas określony po nowelizacji Kodeksu pracy/fot.Fotolia
Umowy na czas określony po nowelizacji Kodeksu pracy/fot.Fotolia

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Arkadiusz Foryś

Radca Prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »