| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zbiorowe prawo pracy > Zwolnienia grupowe > Czy pracownikowi rezygnującemu z pracy po przejściu zakładu na nowego pracodawcę należy się odprawa z tytułu zwolnień grupowych

Czy pracownikowi rezygnującemu z pracy po przejściu zakładu na nowego pracodawcę należy się odprawa z tytułu zwolnień grupowych

Rozwiązanie stosunku pracy w trybie art. 231 § 4 Kodeksu pracy nie uprawnia do nabycia odprawy pieniężnej z tytułu zwolnień grupowych na podstawie art. 8 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników), chyba że przyczyną rozwiązania stosunku pracy była poważna zmiana warunków pracy na niekorzyść pracownika (uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2009 r., III PZP 1/09).

Sąd Najwyższy udzieli na to pytanie odpowiedzi negatywnej, pozostawiając jednak pewną „furtkę”. W sprawach tego typu należy bowiem badać skutki, jakie dla pracownika spowodowało przejście zakładu pracy na innego pracodawcę oraz warunki zatrudnienia po zmianie pracodawcy.

Zdaniem sądu, fikcja prawna przyjęta w omawianym przepisie Kodeksu pracy oznacza, że wprawdzie czynność rozwiązującą stosunek pracy dokonuje pracownik, ale czynność tę traktuje się tak, jakby dokonał jej pracodawca. Jest więc podstawa do stosowania przepisów o zwolnieniach grupowych. Trzeba jednak mieć na uwadze art. 10 ustawy o zwolnieniach grupowych. Nakazuje on odpowiednie stosowanie także przepisów o odprawie. Aby więc dopuścić możliwość uzyskania przez pracownika uprawnienia do odprawy, przyczyny leżące po stronie pracodawcy muszą stanowić wyłączny powód złożenia oświadczenia pracownika z art. 231 § 4 Kodeksu pracy.

Sąd wskazał, że istotne znaczenie mają tu przepisy unijne, konkretnie dyrektywa Rady nr 2001/23/WE z 12 marca 2001 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ochrony praw pracowniczych w przypadku przeniesienia własności przedsiębiorstw, firm lub części przedsiębiorstw lub firm. Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy stanowi, że jeżeli umowa o pracę lub stosunek pracy ulegają rozwiązaniu, ponieważ przejęcie pociąga za sobą poważne zmiany warunków pracy na niekorzyść pracownika, pracodawcę uważa się za odpowiedzialnego za rozwiązanie umowy o pracę lub stosunku pracy.

Zatem w kontekście przepisów unijnych należy uznać, że niedopuszczalne jest żądanie zapłaty odprawy w związku z rozwiązaniem umowy o pracę w trybie art. 231 § 4 Kodeksu pracy. Jednak prawo do takiej odprawy zaistnieje w sytuacji, gdy wyłącznym powodem rezygnacji z zatrudnienia przez pracownika jest znaczące pogorszenie się warunków zatrudnienia.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Kudlicki

Adwokat - specjalista z zakresu prawa karnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »