| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zbiorowe prawo pracy > Spory zbiorowe > Spór zbiorowy nie dla spraw indywidualnych

Spór zbiorowy nie dla spraw indywidualnych

Spór zbiorowy pracy pozwala pracownikom na dochodzenie spraw właściwych dla ich zbiorowości. Niedopuszczalny jest spór zbiorowy dotyczący spraw indywidualnych pracownika.

Przedmiot sporu

Spór zbiorowy pracowników z pracodawcą lub pracodawcami może dotyczyć warunków pracy, płac lub świadczeń socjalnych oraz praw i wolności związkowych pracowników lub innych grup, którym przysługuje prawo zrzeszania się w związkach zawodowych.

W sporze zbiorowym reprezentowane są sprawy właściwe zbiorowości pracowników. Dla przykładu zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1994 r. (KAS 1/94) spór o określenie podstawy obliczenia szczególnego składnika wynagrodzenia górników, jakim jest dodatkowa nagroda roczna (tzw. 14-ta pensja) jest sporem zbiorowym pracy.

Zobacz: Spór zbiorowy w zakładzie i co dalej

Wykluczenie sporu zbiorowego

Zgodnie z art. 4 ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych prowadzenie sporu zbiorowego w celu poparcia indywidualnych żądań pracowniczych jest niedopuszczalne, jeżeli ich rozstrzygnięcie może zapaść w postępowaniu przed organem rozstrzygającym spory o roszczenia pracowników.

Ustawa o rozwiązywaniu sporów zbiorowych przewiduje, że przedstawicielami pracowników w takim sporze są związki zawodowe reprezentujące prawa i interesy pracownicze, a pracodawcy mogą działać sami bądź za pośrednictwem organizacji pracodawców. Pracownicy nie mają możliwości powołania w celu prowadzenia sporu zbiorowego innej reprezentacji.

Więcej niż jedna organizacja w zakładzie pracy

Jeżeli w zakładzie pracy działa więcej niż jedna organizacja związkowa, każda z nich może reprezentować w sporze zbiorowym interesy stanowiące przedmiot tego sporu.
Istnieje także możliwość postanowienia przez organizacje, aby w sporze zbiorowym występowała wspólna reprezentacja związkowa. Ma to także zastosowanie do reprezentacji interesów zbiorowych w sporach wielozakładowych.

Co dzieje się w sytuacji, gdy w zakładzie pracy nie działa żaden związek zawodowy? Spór zbiorowy w imieniu pracowników może prowadzić organizacja związkowa, do której pracownicy zwrócili się o reprezentowanie ich interesów zbiorowych.

Reprezentacja ogólna

Art. 7 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych przyjmuje zasadę reprezentacji ogólnej. Polega ona na tym, że w zakresie praw i interesów zbiorowych związki zawodowe reprezentują wszystkich pracowników, niezależnie od ich przynależności związkowej.

Zobacz: Zbiorowe prawo pracy

Rozpoczęcie sporu

Spór zbiorowy nie może zostać zainicjowany przez pracodawcę. Funkcja inicjatora została zarezerwowana dla strony pracowniczej. Spór rozpoczyna się z dniem wystąpienia przez podmiot reprezentujący interesy pracownicze do pracodawcy z żądaniami, jeżeli pracodawca nie uwzględnił wszystkich żądań w terminie określonym w wystąpieniu, nie krótszym niż 3 dni.

Pracodawca ma obowiązek niezwłocznego podjęcia rokowań w celu rozwiązania sporu w drodze porozumienia oraz zawiadomienia o sporze właściwego okręgowego inspektora pracy. W zgłoszeniu sporu należy określić przedmiot żądań objętych sporem.

Trwający spór zbiorowy stanowi warunek do powstania strajku. Podmiot, który zgłasza spór, może uprzedzić, że w przypadku nieuwzględnienia wysuniętych żądań zostanie ogłoszony strajk. Nie może on się jednak rozpocząć przed upływem 14 dni od dnia zgłoszenia sporu.

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (Dz.U. z 1991 Nr 55, poz. 236 z późn. zm.)
Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2001 Nr 79, poz. 854 z późn. zm.)

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Wierzbowski Eversheds

Usługi prawne dla biznesu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »