| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Składniki wynagrodzenia > Nie każdy ma prawo do otrzymania trzynastki

Nie każdy ma prawo do otrzymania trzynastki

31 marca 2008 r. mija termin wypłat dodatkowego wynagrodzenia rocznego dla pracowników sfery budżetowej. W praktyce wielu pracodawców ma problemy z wypłatą tych świadczeń. Komplikacje pojawiają się przy ustalaniu uprawnień do trzynastek, ale także liczeniu podstawy ich wymiaru.

Prawo pracowników do trzynastki w pełnej wysokości jest uzależnione przede wszystkim od przepracowania u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego. Pracownik, który go nie przepracował, nabywa prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego w wysokości proporcjonalnej do czasu przepracowanego, pod warunkiem że wynosi on minimum sześć miesięcy. Przy ustalaniu wymaganego okresu sześciu miesięcy bez znaczenia jest to, czy ktoś przepracował sześć miesięcy bez przerwy, czy też na okres ten składało się kilka umów o pracę z tą samą jednostką - nawet jeśli między poszczególnymi angażami występowały przerwy (uchwała SN z 7 września 1995 r., I PZP 23/95, OSNP 1996/5/73).

Jednym z najpoważniejszych problemów przy weryfikacji uprawnień do trzynastek jest ustalenie okresu przepracowanego w danym zakładzie pracy. W praktyce występują w tej sprawie dwa stanowiska, oparte na uchwałach Sądu Najwyższego.

W uchwale z 25 lipca 2003 r. SN stwierdził, że warunkiem nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości jest efektywne przepracowanie u danego pracodawcy pełnego roku kalendarzowego (III PZP 7/03, OSNP 2004/2/26). Tym samym przepracowanie oznacza faktyczne wykonywanie pracy, a nie tylko pozostawanie w stosunku pracy. Tylko okresy zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy, takie jak: okres urlopu wychowawczego, urlopów dla poratowania zdrowia, dla celów naukowych, artystycznych lub kształcenia zawodowego, a także służby wojskowej i zastępczej należy traktować jako przerwy w przepracowaniu okresu wymaganego do nabycia prawa do trzynastki. Okresy wszystkich innych usprawiedliwionych nieobecności w pracy i zwolnień są okresami nieprzepracowanymi. Stosownie do takiej interpretacji pracownik, który przepracował mniej niż połowę roku, a przez resztę czasu był niezdolny do pracy z powodu choroby i przebywał na zwolnieniu lekarskim nie nabywa prawa do dodatkowego wynagrodzenia. Stanowisko takie wyklucza zatem z kręgu uprawnionych do trzynastki również osoby przebywające na urlopach macierzyńskich.

W kolejnej uchwale z 13 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy stwierdził, że w stażu uprawniającym do dodatkowego wynagrodzenia rocznego uwzględnia się okresy pozostawania w stosunku pracy (II PZP 9/05, OSNP 2006/7-8/109). Zatem zdaniem SN przy ustalaniu uprawnień danego pracownika do trzynastki powinien liczyć się sam fakt pozostawania w zatrudnieniu, a nie faktyczne świadczenie pracy. Konsekwencją uznania takiego stanowiska jest przyznanie uprawnienia do tego dodatkowego wynagrodzenia rocznego wszystkim pracownikom, którzy z różnych usprawiedliwionych powodów, mimo pozostawania w stosunku pracy, pracy tej nie świadczyli. Zatem biorąc powyższe pod uwagę trzynastą pensję mogłyby otrzymać również osoby, które w ubiegłym roku przebywały na długich zwolnieniach lekarskich czy urlopach macierzyńskich. Podobny pogląd prezentuje także departament wynagrodzeń Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

dr Witold Florczak

Aktuariusz, Ekspert ds. wyceny rezerw na świadczenia pracownicze

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »