| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Składniki wynagrodzenia > Wyrok SN z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. I PK 232/06

Wyrok SN z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. I PK 232/06

Czas prowadzenia pojazdu przez kierowcę jest czasem pracy od mo­mentu wyjazdu z miejsca stałego postoju.

W kwestii zarzutu naruszenia art. 775 k.p., poprzez jego niewłaściwe zastoso­wanie i orzeczenie na rzecz powodów kwot z tytułu ryczałtu za noclegi w czasie za­granicznych podróży służbowych w sytuacji, gdy powodowie nie ponieśli kosztów w tym zakresie związanych z podróżą służbową i nie mógł im przysługiwać zwrot kosztów, gdyż nie zostały spełnione przesłanki określone w zastosowanym przepisie - należy stwierdzić, że w oparciu o poczynione ustalenia w niniejszej sprawie, z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju w pozwanym przedsiębiorstwie kwestie wy-płaty tych należności uregulowane były przez ustalenie stawek ryczałtowych. Stawki ryczałtów regulowane były zarządzeniami wewnętrznymi i obejmowały należności z tytułu diet i noclegów. Stawki ryczałtowe ustalono dla dwuosobowej obsady kierow­ców. Ryczałt taki mógł być ustalany za każdy dzień (dobę) lub za czas pobytu za granicą niezbędny do wykonania zadania. Na podstawie przepisów ogólnych, tj. zarządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 29 grudnia 1994 r. w sprawie diet i innych należności z tytułu podróży służbowych poza granicami kraju, zarządzenia z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysłu-gujących pracownikom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju oraz rozpo-rządzenia z dnia 3 lipca 1998 r. w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należno-ści przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju - strona skarżąca mogła uzależnić wypłaty ryczałtu za noclegi od faktycznego ponie­sienia kosztów noclegu stwierdzonego rachunkiem hotelowym. Powyższego wymogu jednak nie wprowadziła. Ponadto zgodnie z § 2 rozporządzenia w sprawie należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z tytułu podróży służbowej przysługują diety oraz zwrot kosztów przejazdów i dojaz­dów, noclegów i innych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb. Chybiony jest zatem pogląd strony skarżącej, jakoby warun­kiem uzyskania zwrotu kosztów noclegów podczas odbywania zagranicznych po-dróży służbowych było faktyczne poniesienie tych kosztów. Zgodnie z § 9 ust. 4 wskazanego wyżej zarządzenia z dnia 29 maja 1996 r. w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju oraz § 9 ust. 4 rozporządzenia z dnia 3 lipca 1998 r. w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju - ryczałt pokrywający zwrot kosztów noclegu nie przysługuje tylko w przypadkach, w których pracodawca lub strona zagraniczna zapewnia pracownikowi bezpłatny nocleg, który nie tylko obejmuje możliwość snu, ale także inne życiowe niezbędne czynności związane z noclegiem. W niniejszym stanie faktycznym ze względu na długość pokonywanych tras przez kierowców oraz czas trwania podróży nie można przyjąć, że przy każdej przerwie na nocleg praco­dawca lub strona zagraniczna zapewniła pracownikowi bezpłatny nocleg. Kabiny samochodów prowadzonych przez powodów nie były wyposażone wystarczająco do należytego wypoczynku nocnego. Nie zapewniano zatem bezpłatnego noclegu kie­rowcom, którzy - nocując w niedogodnych warunkach - ponadto osobiście sprawo­wali nadzór nad samochodem i mieniem pozwanego pracodawcy.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Instytut Rozwoju Biznesu

Firma doradczo-szkoleniowa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »