| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Składniki wynagrodzenia > Jakie są zasady ustalania wysokości oraz nabywania prawa do „trzynastki”

Jakie są zasady ustalania wysokości oraz nabywania prawa do „trzynastki”

Do końca marca każdego roku pracownikom jednostek sfery budżetowej są wypłacane dodatkowe wynagrodzenia roczne, tzw. trzynastki. Dodatkowe wynagrodzenie roczne przysługuje za pracę w poprzednim roku. Jednak nie wszyscy pracownicy zatrudnieni w 2009 r. nabędą prawo do „trzynastki” za ten rok.

Obliczanie „trzynastki”

Dodatkowe wynagrodzenie roczne ustala się w wysokości 8,5% sumy wynagrodzenia za pracę otrzymanego przez pracownika w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje to wynagrodzenie. Licząc wysokość tego świadczenia należy uwzględniać:

● wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy przyjmowane do obliczenia ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy,

● wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy,

● wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy przysługujące pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy.

WAŻNE!

Aby wyliczyć kwotę należnej „trzynastki”, należy najpierw ustalić podstawę jej wymiaru, a następnie podstawę tę pomnożyć przez stopę procentową wynoszącą 8,5%.

Przy obliczaniu podstawy wymiaru dodatkowego wynagrodzenia rocznego stosuje się zasady obowiązujące przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy. W związku z tym podstawę „trzynastki” ustalamy z pominięciem:

● jednorazowych lub nieperiodycznych wypłat za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie,

● wynagrodzenia za czas gotowości do pracy oraz za czas niezawinionego przez pracownika przestoju,

● nagród jubileuszowych,

● wynagrodzenia za czas innej niż urlop wypoczynkowy usprawiedliwionej nieobecności w pracy, np. za urlop szkoleniowy,

● ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy,

● kwoty wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę,

● dodatkowego wynagrodzenia radcy prawnego z tytułu zastępstwa sądowego,

● wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,

● odpraw emerytalnych lub rentowych albo innych odpraw pieniężnych,

● wynagrodzenia i odszkodowania przysługującego w razie rozwiązania stosunku pracy,

● dodatkowego wynagrodzenia rocznego, należności przysługujących z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej oraz nagród z zakładowego funduszu nagród.

Oprócz tego w podstawie „trzynastki” nie uwzględniamy m.in.:

● świadczenia rehabilitacyjnego oraz zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa,

● wynagrodzenia otrzymywanego na podstawie zawartej z pracownikiem umowy cywilnoprawnej.

Należy przy tym pamiętać, że nazwa „nagroda” nie przesądza ostatecznie o tym, że świadczenie, które tak zostało nazwane, nie ma charakteru roszczeniowego i powinno zostać wyłączone z obliczenia wysokości „trzynastki”. W opinii Sądu Najwyższego wyrażonej w wyroku z 21 września 2006 r. (II PK 13/06, OSNP 2007/17–18/254), pracodawca ustalając spełnienie przez pracownika warunków do przyznania świadczenia dysponuje pewnym zakresem swobody, lecz jeśli są to warunki konkretne i sprawdzalne, to świadczenie jest premią, a nie nagrodą. Wówczas taka premia (nazwana nagrodą) powinna być wliczona do podstawy naliczania „trzynastki”.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Najda Consulting

Realizacja projektów inwestycyjnych dla sektora małych i średnich przedsiębiorstw

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »