| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Rozliczanie wynagrodzeń > Podstawowe i dodatkowe zatrudnienie

Podstawowe i dodatkowe zatrudnienie

Obowiązujący w naszym zakładzie pracy regulamin wynagradzania przewiduje podział na podstawowe i dodatkowe zatrudnienie, różnicując w tym zakresie przyznawane pracownikom świadczenia. Jak ustalić, które zatrudnienie jest podstawowym, a które dodatkowym? Czy pracownik może sobie sam wybrać, który etat będzie dla niego korzystniejszy?

RADA

Odpowiedzi na to pytanie powinien przede wszystkim dostarczyć sam tekst regulaminu wynagradzania. Skoro przewiduje rozróżnienie zatrudnienia podstawowego i dodatkowego, powinien zawierać definicję takiego zatrudnienia lub powinien przynajmniej wskazywać, według jakich kryteriów należy rozróżniać etaty. Możliwa jest oczywiście także sytuacja, w której regulamin pozostawi możliwość wyboru samemu pracownikowi, np. przez złożenie przez niego stosowanego oświadczenia na piśmie.

UZASADNIENIE

Jeśli regulamin nie zawiera żadnych wskazówek w zakresie ustalania, który stosunek pracy zostanie uznany za podstawowy, a który za dodatkowy, wówczas odpowiedzi należy poszukać w literaturze prawa pracy. Niestety ogólnie obowiązujące przepisy prawa pracy nie definiują pojęcia podstawowego i dodatkowego stosunku pracy. Nie dają także odpowiedzi na pytanie, według jakich kryteriów należy ocenić, czy dane zatrudnienie jest zatrudnieniem podstawowym, czy też dodatkowym. Dlatego chcąc określić, który ze stosunków pracy będzie traktowany jako podstawowy, można kierować się ogólnymi zasadami wyrażonymi w literaturze przedmiotu, przyjmując kryterium terminu nawiązania pierwszego stosunku pracy lub kryterium wymiaru czasu pracy.

Przyjmując kryterium terminu nawiązania pierwszego stosunku pracy, za podstawowe zatrudnienie uznaje się wcześniejsze zatrudnienie (bez względu na wymiar czasu pracy).

Natomiast kryterium wymiaru czasu pracy może okazać się pomocne w sytuacji, gdy oba stosunki pracy zostały nawiązane w tej samej dacie. W takim przypadku za zatrudnienie podstawowe zostanie uznane zatrudnienie w wyższym wymiarze czasu pracy i przewidujące wyższe wynagrodzenie (bez względu na termin nawiązania stosunku pracy). Zasadniczo przyjmuje się, że zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy jest zatrudnieniem dodatkowym, choć nie musi to być regułą.

Podsumowując, jeśli przepisy regulaminu wynagradzania nie określają zasad wskazywania podstawowego i dodatkowego stosunku pracy, w mojej ocenie podstawowe i dodatkowe zatrudnienie powinien wyznaczyć sam pracownik, kierując się powyżej opisanymi zasadami. Proponuję jednak rozważenie możliwości wprowadzenia zmian w treści regulaminu uwzględniających zasady wyboru podstawowego i dodatkowego zatrudnienia.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Ewa Duchnowska

certyfikowany psychoterapeuta Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniu, mediator rodzinny, specjalista w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »