| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Rozliczanie wynagrodzeń > Minimalne wynagrodzenie 2017 r. - wpływ na świadczenia pracownicze

Minimalne wynagrodzenie 2017 r. - wpływ na świadczenia pracownicze

Od 1 stycznia 2017 r. miesięczne minimalne wynagrodzenie za pracę wyniesie 2 tys. zł. Podwyżka płacy minimalnej spowoduje wzrost niektórych świadczeń ze stosunku pracy np. odprawy z tytułu zwolnień grupowych, odszkodowania za mobbing czy wynagrodzenia dla praktykanta. Ponadto minimalna wysokość wynagrodzenia ma wpływ na podstawę wymiaru składek w 2017 r.

Ustalając najniższą podstawę, należy wziąć pod uwagę także te składniki, do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania danego zasiłku. Wynagrodzenie minimalne może się bowiem składać z różnych elementów, np.:

- premii,

- dodatków,

- nagród,

- wynagrodzenia w formie akordowej, prowizyjnej, godzinowej czy stałej stawce miesięcznej.

Polecamy serwis: Księgowość

Miesięcznie, po ich zsumowaniu, wynagrodzenie nie może być niższe od kwoty ustawowej minimalnego wynagrodzenia za pracę. Jeśli pracownik otrzymuje, oprócz wynagrodzenia zasadniczego niższego niż minimalna stawka, dodatkowe składniki, które w sumie dają co najmniej ustawowe minimum, a które nie są pomniejszane za czas pobierania zasiłków/wynagrodzenia chorobowego (np. premie, dodatek za staż pracy, funkcyjny), to najpierw należy ustalić teoretyczną podstawę wymiaru danego świadczenia, np. zasiłku chorobowego, a potem przyrównać ją do minimalnej podstawy zasiłkowej. Jeżeli podstawa ustalona z uwzględnieniem składników, do których pracownik zachowuje prawo mimo choroby, czyli ta hipotetyczna, jest równa bądź wyższa od tej minimalnej ustawowej, to wówczas jako podstawę wymiaru tego zasiłku chorobowego przyjmuje się faktyczne wynagrodzenie, bez składników dodatkowych, których nie wlicza się do podstawy zasiłkowej. Zgodnie bowiem z art. 41 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa), przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie uwzględnia się składników wynagrodzenia, do których pracownik zachowuje prawo w okresie pobierania tego zasiłku zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu, jeżeli składniki te są wypłacane za okres pobierania tego zasiłku. Gdyby była sytuacja odwrotna tj. podstawa hipotetyczna jest niższa od ustawowej minimalnej, to wówczas świadczenie chorobowe należy obliczyć od tej podstawy minimalnej. [przykład 3]

PRZYKŁAD 3

Przyrównanie faktycznej podstawy świadczenia do minimalnej

Pracownik w pierwszym roku pracy, zatrudniony od 1 września 2016 r. na 1/2 etatu choruje w styczniu 2017 r. Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie z okresu wrzesień – grudzień 2016 r. Otrzymuje wynagrodzenie miesięczne w stałej wysokości 925 zł oraz premię stałą regulaminową w wysokości 200 zł i dodatek za warunki pracy – 100 zł. Premia i dodatek nie są zmniejszane za czas choroby, a więc nie powinny być wliczone do podstawy chorobowego. Podstawa u pracownika obliczona tylko z wynagrodzenia zasadniczego wynosi 798,18 zł (925 zł – 13,71 proc.). Jednak najpierw należy sprawdzić, jaka jest ta podstawa, łącznie z premią i dodatkiem, a potem dopiero przyrównać ją do minimalnej.

925 zł + 200 zł + 100 zł = 1225 zł

1225 – 13,71 proc. = 1 057,05 zł

Z tego wynika, że hipotetyczna podstawa wymiaru u pracownika jest wyższa od tej minimalnej, wynoszącej dla 1/2 etatu 862,90 zł. Zatem podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego za styczeń należy przyjąć w wysokości faktycznej, czyli z samego wynagrodzenia zasadniczego – 798,18 zł.

Pracownikom, wynagradzanym stawką minimalną, którzy będą chorować na przełomie roku (np. grudzień – styczeń) oraz tym, którzy zachorują 1 stycznia 2017 r. lub później przysługuje świadczenie zasiłkowe z podstawy podwyższonej do tej najniższej. [przykład 4]

PRZYKŁAD 4

Nowy limit i nowa podstawa

58-letni pracownik, z długoletnim stażem pracy, zatrudniony na 1/8 etatu, zachorował w grudniu 2016 r. Zwolnienie lekarskie obejmuje okres od 21 grudnia 2016 r. do 5 stycznia 2017 r. Pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe za cały okres niezdolności do pracy, z tym że od 1 stycznia otwiera się nowy limit 14 dni choroby w roku, płatnych wynagrodzeniem na podstawie art. 92 k.p. Innymi słowy, 5 dni choroby zostanie już zaliczone do limitu na 2017 r. Pracownik jest wynagradzany stawką minimalną. Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego za okres od 21 do 31 grudnia 2016 r. stanowi kwota 199,55 zł (1596,36 zł x 1/8), a za okres od 1 do 5 stycznia kwota 215,73 zł (1725,80 zł x 1/8). ⒸⓅ

Inne świadczenia i należności zależne od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę

Maksymalna odprawa pieniężna, przysługująca pracownikom z tytułu rozwiązania stosunku pracy z przyczyn innych niż te dotyczące pracownika – 30 000 zł (15-krotność minimalnej stawki);

odszkodowanie dla pracowników, wobec których pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu – nie niższe niż 2000 zł;

Odszkodowanie dla pracownika, który rozwiązał umowę o pracę z powodu mobbingu – nie mniej niż 2000 zł;

Minimalne wynagrodzenie za czas gotowości do pracy i przestoju – 2000 zł;

Wynagrodzenie gwarancyjne za niewykonywanie pracy z powodu rozkładu czasu pracy – nie niższe niż 2000 zł dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy, wynagradzanego w inny sposób niż stałą stawką miesięczną;

Świadczenie pieniężne z tytułu odpłatnej umowy o praktykę absolwencką – 4000 zł (2-krotność minimalnej stawki);

Minimalna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zawartej umowy zlecenia, w której odpłatności w ogóle nie określono lub określono, ale inaczej niż kwotowo, w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej albo prowizyjnie – 2000 zł;

Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe dla osób sprawujących osobistą opiekę nad dzieckiem bądź będących osobami duchownymi, podlegającymi z tego tytułu ubezpieczeniom społecznym przez okres co najmniej 6 miesięcy – 2000 zł;

Minimalna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe dla pracowników przebywających na urlopach wychowawczych – 1500 zł (2000 zł x 75 proc.);

Minimalna podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalno-rentowe dla osób podlegających im dobrowolnie, niemających żadnego tytułu do ubezpieczeń obowiązkowych – 2000 zł;

Maksymalna jednorazowa refundacja składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia bezrobotnego skierowanego do pracy przez urząd pracy – 6000 zł (300 proc. minimalnego wynagrodzenia).

Podstawa wymiaru składki na obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne dla osób fizycznych, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami sprawującymi osobistą opiekę nad dzieckiem, a które nie spełniają warunków do podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym m.in. z tytułu działalności gospodarczej lub współpracy przy niej, umowy zlecenia lub współpracy przy niej (nie mają tytułów wymienionych w art. 6a ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych) – 1500 zł (75 proc. minimalnego wynagrodzenia);

infoRgrafika

ⒸⓅ PiSZ

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Marzena Dobrowolska

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »