| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Rozliczanie wynagrodzeń > Nie tylko umowa o pracę i ewidencja czasu pracy dowodzi prawa do 50% kosztów pracowniczych

Nie tylko umowa o pracę i ewidencja czasu pracy dowodzi prawa do 50% kosztów pracowniczych

Od wielu lat podstawowym dowodem uzasadniającym prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu przez pracowników – twórców są zapisy w umowie o pracę oraz ewidencja czasu pracy. Te dokumenty analizują organy podatkowe w czasie kontroli pracodawców. WSA w Warszawie 15 stycznia 2010 r. zgodził się na inne dowody niż umowa o pracę i ewidencja czasu pracy rozliczanej jako podlegająca prawu autorskiemu. Są dopuszczalne pod warunkiem, że pozwalają wydzielić z pensji część wynagrodzenia za korzystanie przez pracownika z praw autorskich lub rozporządzenie nimi. Wyrok ma charakter przełomowy.

Skorzystanie przez twórców z 50% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu wymaga spełnienia wymagań prawa podatkowego i prawa autorskiego. Ale od lat, aby udowodnić prawo pracownika do 50% kosztów uzyskania przychodów i prawidłowość rozliczenia ich przez pracodawcę jako płatnika, organy podatkowe domagają się odpowiednich zapisów w umowie o pracę oraz prowadzenia ewidencji czasu pracy twórczej.

Co stanowią przepisy podatkowe

Koszty uzyskania przychodu w wysokości 50% przysługują z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i przez artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami (art. 22 ust. 9 pkt 3 updof). Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wymaga, aby:

  • twórca skorzystał z praw autorskich lub
  • rozporządził tymi prawami.

W czasie kontroli pracodawcy organy podatkowe przyjmują dodatkowo, że odpowiednie zapisy w umowie o pracę oraz ewidencja czasu pracy twórczej to naturalny dowód na rozdzielenie części wynagrodzenia pracownika podlegającej prawu autorskiemu od nierozliczanej w ten sposób.

Fiskus domaga się zapisów w umowie o pracę i ewidencji

Przykład stanowiska organów podatkowych w sprawie 50% kosztów podatkowych opisano w uzasadnieniu do wyroku WSA w Gliwicach z 15 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Gl 903/07). Pracownik wykonując prace twórcze otrzymywał wynagrodzenie dwuelementowe. Organy podatkowe uważały, że to, jaka część wynagrodzenia stanowi honorarium, powinno zostać określone w zawartej z pracownikiem umowie o pracę. Tylko taki podział wynagrodzenia dawałby podstawę do zastosowania 50% kosztów. Ponadto zakres wykonywanych przez pracownika prac o charakterze twórczym powinien znaleźć odzwierciedlenie w prowadzonej przez pracodawcę ewidencji prac twórczych. Zgodnie z zakresem czynności, stanowiącym załącznik do umowy o pracę, pracownik w ramach swoich obowiązków świadczył pracę twórczą, która miała zajmować 60% jego czasu pracy. Pracodawca uważał, że 50% stawka zryczałtowanych kosztów powinna być stosowana do 60% wynagrodzenia uzyskanego ze stosunku pracy. W firmie wobec braku podstawy prawnej nie prowadzono ewidencji prac twórczych. Dodatkowym problemem było to, że tworzenie przez pracownika dzieł przekraczało okres miesiąca, w którym to okresie rozliczano dochody pracownika. Fiskus zakwestionował zasadność zastosowania 50% kosztów. Stwierdził, że zapis z dokumentu określającego, że praca twórcza obejmuje 60% czasu pracy pracownika, nie przesądza, jaka konkretnie część wynagrodzenia została podatnikowi wypłacona za prace twórcze. Sąd zgodził się, że pracodawca i pracownik nie potrafią wyodrębnić części odpowiadającej honorarium za prace twórcze z ogólnego wynagrodzenia otrzymywanego na podstawie umowy. Dodatkowo nie wiadomo było, w jakim okresie i ile dzieł powstało. Sąd stanął po stronie organów podatkowych.

WSA w Gliwicach stwierdził, że: „Zebrany w sprawie materiał dowodowy usprawiedliwia konstatację, że brak jakiegokolwiek dowodu, z którego wynikałoby, jaka wielkość wynagrodzenia przypadała podatnikowi za wykonane prace twórcze. Rację mają skarżący wskazując, że nie ma regulacji prawnej nakładającej na pracodawcę obowiązek prowadzenia ewidencji prac twórczych, to jednak – zdaniem Sądu – przyjęcie takich procedur – wobec braku innych dowodów – pozwoliłoby na jednoznaczne ustalenie partycji wynagrodzenia na część odpowiadającą honorarium za prace twórcze oraz część pozostałą. Jak już wcześniej zaznaczono, brak możliwości wyodrębnienia z ogólnego wynagrodzenia K.H. konkretnej części, odpowiadającej honorarium za prace twórcze, eliminuje możliwość zastosowania art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Autor:

specjalista w zakresie podatków i prawa pracy

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

MotoKariera

Kariera w motoryzacji na najwyższym biegu!

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »