| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Rozliczanie wynagrodzeń > Nie tylko umowa o pracę i ewidencja czasu pracy dowodzi prawa do 50% kosztów pracowniczych

Nie tylko umowa o pracę i ewidencja czasu pracy dowodzi prawa do 50% kosztów pracowniczych

Od wielu lat podstawowym dowodem uzasadniającym prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu przez pracowników – twórców są zapisy w umowie o pracę oraz ewidencja czasu pracy. Te dokumenty analizują organy podatkowe w czasie kontroli pracodawców. WSA w Warszawie 15 stycznia 2010 r. zgodził się na inne dowody niż umowa o pracę i ewidencja czasu pracy rozliczanej jako podlegająca prawu autorskiemu. Są dopuszczalne pod warunkiem, że pozwalają wydzielić z pensji część wynagrodzenia za korzystanie przez pracownika z praw autorskich lub rozporządzenie nimi. Wyrok ma charakter przełomowy.

Skorzystanie przez twórców z 50% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu wymaga spełnienia wymagań prawa podatkowego i prawa autorskiego. Ale od lat, aby udowodnić prawo pracownika do 50% kosztów uzyskania przychodów i prawidłowość rozliczenia ich przez pracodawcę jako płatnika, organy podatkowe domagają się odpowiednich zapisów w umowie o pracę oraz prowadzenia ewidencji czasu pracy twórczej.

Co stanowią przepisy podatkowe

Koszty uzyskania przychodu w wysokości 50% przysługują z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i przez artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami (art. 22 ust. 9 pkt 3 updof). Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wymaga, aby:

  • twórca skorzystał z praw autorskich lub
  • rozporządził tymi prawami.

W czasie kontroli pracodawcy organy podatkowe przyjmują dodatkowo, że odpowiednie zapisy w umowie o pracę oraz ewidencja czasu pracy twórczej to naturalny dowód na rozdzielenie części wynagrodzenia pracownika podlegającej prawu autorskiemu od nierozliczanej w ten sposób.

Fiskus domaga się zapisów w umowie o pracę i ewidencji

Przykład stanowiska organów podatkowych w sprawie 50% kosztów podatkowych opisano w uzasadnieniu do wyroku WSA w Gliwicach z 15 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Gl 903/07). Pracownik wykonując prace twórcze otrzymywał wynagrodzenie dwuelementowe. Organy podatkowe uważały, że to, jaka część wynagrodzenia stanowi honorarium, powinno zostać określone w zawartej z pracownikiem umowie o pracę. Tylko taki podział wynagrodzenia dawałby podstawę do zastosowania 50% kosztów. Ponadto zakres wykonywanych przez pracownika prac o charakterze twórczym powinien znaleźć odzwierciedlenie w prowadzonej przez pracodawcę ewidencji prac twórczych. Zgodnie z zakresem czynności, stanowiącym załącznik do umowy o pracę, pracownik w ramach swoich obowiązków świadczył pracę twórczą, która miała zajmować 60% jego czasu pracy. Pracodawca uważał, że 50% stawka zryczałtowanych kosztów powinna być stosowana do 60% wynagrodzenia uzyskanego ze stosunku pracy. W firmie wobec braku podstawy prawnej nie prowadzono ewidencji prac twórczych. Dodatkowym problemem było to, że tworzenie przez pracownika dzieł przekraczało okres miesiąca, w którym to okresie rozliczano dochody pracownika. Fiskus zakwestionował zasadność zastosowania 50% kosztów. Stwierdził, że zapis z dokumentu określającego, że praca twórcza obejmuje 60% czasu pracy pracownika, nie przesądza, jaka konkretnie część wynagrodzenia została podatnikowi wypłacona za prace twórcze. Sąd zgodził się, że pracodawca i pracownik nie potrafią wyodrębnić części odpowiadającej honorarium za prace twórcze z ogólnego wynagrodzenia otrzymywanego na podstawie umowy. Dodatkowo nie wiadomo było, w jakim okresie i ile dzieł powstało. Sąd stanął po stronie organów podatkowych.

WSA w Gliwicach stwierdził, że: „Zebrany w sprawie materiał dowodowy usprawiedliwia konstatację, że brak jakiegokolwiek dowodu, z którego wynikałoby, jaka wielkość wynagrodzenia przypadała podatnikowi za wykonane prace twórcze. Rację mają skarżący wskazując, że nie ma regulacji prawnej nakładającej na pracodawcę obowiązek prowadzenia ewidencji prac twórczych, to jednak – zdaniem Sądu – przyjęcie takich procedur – wobec braku innych dowodów – pozwoliłoby na jednoznaczne ustalenie partycji wynagrodzenia na część odpowiadającą honorarium za prace twórcze oraz część pozostałą. Jak już wcześniej zaznaczono, brak możliwości wyodrębnienia z ogólnego wynagrodzenia K.H. konkretnej części, odpowiadającej honorarium za prace twórcze, eliminuje możliwość zastosowania art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

NOWY KODEKS PRACY 2018

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Anna Bierła

Ekspert Aferry.pl, specjalista ds. marketingu.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK