| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Rozliczanie wynagrodzeń > Nie tylko umowa o pracę i ewidencja czasu pracy dowodzi prawa do 50% kosztów pracowniczych

Nie tylko umowa o pracę i ewidencja czasu pracy dowodzi prawa do 50% kosztów pracowniczych

Od wielu lat podstawowym dowodem uzasadniającym prawo do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu przez pracowników – twórców są zapisy w umowie o pracę oraz ewidencja czasu pracy. Te dokumenty analizują organy podatkowe w czasie kontroli pracodawców. WSA w Warszawie 15 stycznia 2010 r. zgodził się na inne dowody niż umowa o pracę i ewidencja czasu pracy rozliczanej jako podlegająca prawu autorskiemu. Są dopuszczalne pod warunkiem, że pozwalają wydzielić z pensji część wynagrodzenia za korzystanie przez pracownika z praw autorskich lub rozporządzenie nimi. Wyrok ma charakter przełomowy.

Interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie

Warunkiem zastosowania podwyższonych 50% kosztów uzyskania przychodu (zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 updof) jest:

  • wykonywana przez pracownika praca będąca przedmiotem prawa autorskiego, kiedy pracownik jest twórcą w rozumieniu tej ustawy i uzyskuje przychód z korzystania przez twórcę z praw autorskich lub rozporządzania nimi,
  • umowa o pracę, która przewiduje zróżnicowanie wynagrodzenia należnego pracownikowi na część związaną z korzystaniem z praw autorskich i część związaną z wykonywaniem typowych obowiązków pracowniczych,
  • szczegółowa ewidencja czasu pracy twórczej pracownika prowadzona przez pracodawcę.

Minister Finansów wskazał, że te przesłanki muszą być spełnione łącznie i wynika to z faktu, że ustawa o pdof nie przewiduje szacunkowego ustalania ilości pracy twórczej w całej ilości pracy danego pracownika – twórcy. Na podstawie szacunkowego (procentowego) określenia ilości wykonywanych przez pracownika prac objętych prawami autorskimi nie można ustalić, jaka konkretna część wynagrodzenia jest związana z korzystaniem z praw autorskich.

Stanowisko WSA w Warszawie

WSA nie zgodził się z tezami Ministra Finansów. Sąd wskazał, że żadne przepisy nie przewidują takich warunków dokumentowania okoliczności, że pracownik świadczy pracę, w wyniku której powstają utwory w rozumieniu prawa autorskiego, a otrzymane przez niego wynagrodzenie w części jest wynagrodzeniem z tytułu rozporządzenia prawami autorskimi do tych utworów. WSA stwierdził, że utwór w rozumieniu prawa autorskiego powstaje niezależnie od towarzyszących mu formalnych okoliczności. Ustawodawca, nie wprowadzając do art. 22 ust. 9 pkt 3 updof żadnych warunków formalnych, miał na celu umożliwienie każdemu twórcy utworów skorzystania z 50% kosztów uzyskania przychodów. Sąd jednocześnie podkreślił, że prawo do skorzystania z 50% kosztów uzyskania przychodów trzeba udowodnić. Ustawodawca nie przesądził, za pomocą jakich dokumentów należy udokumentować ten fakt. W przypadku 50% kosztów wskazał jedynie, co należy udowodnić. Pracodawca ma swobodę w zakresie tego, jak przeprowadzi dowód co do wyodrębnienia z całości wynagrodzenia kwoty wynagrodzenia z tytułu praw autorskich, do którego mogą być zastosowane 50% koszty uzyskania przychodów. Z orzeczenia wynika, że jeżeli taki dowód pracodawca może przeprowadzić bez ewidencji czasu pracy twórczej, jest to dopuszczalne. Sąd jednak przyznał, że skoro fakt uzyskiwania określonych przychodów z pracy twórczej wymaga udokumentowania, to w przypadku pracowników zwykle będzie się to łączyło z obowiązkiem ewidencjonowania tego czasu pracy. Takie stanowisko nie oznacza, że sąd po skomplikowanych wywodach prawniczych wrócił do punktu wyjścia, którym był obowiązek prowadzenia ewidencji czasu pracy rozliczanej jako podlegającej prawu autorskiemu. W zależności od typu utworów tworzonych przez pracownika, sposobu zorganizowania pracy w firmie, obiegu dokumentów czy posiadanych systemów informatycznych pracodawca może wybrać inny sposób przeprowadzenia dowodu prawidłowości skorzystania z 50% kosztów pracowniczych

WSA stwierdził, że: „W ocenie Sądu przepis art. 22 ust. 9 pkt 3 u.p.d.o.f. nie ma zastosowania, jeżeli w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego nie można ustalić, jaka część wynagrodzenia, uzyskiwanego przez pracownika ze stosunku pracy, dotyczy wynagrodzenia za wykonywanie prac o charakterze twórczym (korzystanie przez twórcę z autorskich praw majątkowych). Nie może to być jednak utożsamiane z założeniem, że tylko umowa o pracę jest źródłem powyższych danych i że bez stosowanych zapisów w umowie ewidencja czasu pracy twórczej oraz zakładowe unormowania dotyczące zakresu obowiązków pracowniczych są nieprzydatne”.

reklama

Autor:

specjalista w zakresie podatków i prawa pracy

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Paweł Cymcyk

Menedżer Komunikacji Inwestycyjnej ING TFI S.A.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »