| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Rozliczanie wynagrodzeń > Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 217/03

Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 217/03

Odprawa emerytalna (art. 921 k.p.) oraz nagroda jubileuszowa (art. 773 § 3 pkt 3 k.p.) podlegają ochronie przed potrąceniami (art. 87 k.p.) jak wynagrodzenie za pracę.

Odprawa emerytalna (art. 921 k.p.) oraz nagroda jubileuszowa (art. 773 § 3 pkt 3 k.p.) podlegają ochronie przed potrąceniami (art. 87 k.p.) jak wynagrodzenie za pracę.

Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski

Sędziowie SN: Katarzyna Gonera (sprawozdawca), Roman Kuczyński

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2004 r. sprawy z powództwa Krystyny G. przeciwko „D.” Spółce z o.o. w C. o zapłatę odprawy emerytalnej i nagrody jubileuszowej, na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej z dnia 12 września 2002 r. [...]

oddalił kasację.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Cieszynie wyrokiem 19 kwietnia 2002 r. [...] zasądził od strony pozwanej - „D.-C.” Spółki z o.o. w C. na rzecz powódki Krystyny G. kwotę 12.408 zł z ustawowymi odsetkami tytułem nagrody jubileuszowej za 40 lat pracy, w pozostałej zaś części - co do odprawy emerytalnej w związku z przejściem na emeryturę - powództwo oddalił.

Sąd Rejonowy ustalił, że powódka była zatrudniona u strony pozwanej od 1 kwietnia 1991 r. do 4 stycznia 2002 r. na stanowisku kadrowej. Umowa o pracę zawarta 1 kwietnia 1991 r. przewidywała, w zakresie zasad wynagradzania, stosowanie obowiązującego wówczas u strony pozwanej regulaminu wynagradzania, wprowadzonego zarządzeniem dyrektora. To samo sformułowanie zostało powtórzone w kolejnej umowie o pracę. O faktycznym stosowaniu tego regulaminu świadczyło wypłacenie powódce nagród jubileuszowych za 30 i 35 lat pracy. Sąd ustalił, że 24 października 2001 r. pracodawca wypowiedział powódce umowę o pracę z przyczyn ekonomicznych - w związku z likwidacją jej stanowiska pracy, skracając jednocześnie okres wypowiedzenia. W związku z rozwiązaniem umowy o pracę powódka otrzymała odprawę w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia. Już po rozwiązaniu stosunku pracy powódka zwróciła się do byłego pracodawcy o wypłatę odprawy emerytalnej „za 40 lat pracy” i nagrody jubileuszowej za 40 lat pracy. Pozwany odmówił spełnienia tych świadczeń, motywując odmowę tym, że nowy regulamin wynagradzania ich nie przewiduje.

Oceniając negatywnie żądanie powódki o zapłatę odprawy emerytalnej, Sąd pierwszej instancji przyjął, że jej stosunek pracy uległ rozwiązaniu z przyczyn ekonomicznych dotyczących pracodawcy, a nie w związku z nabyciem przez nią uprawnień emerytalnych. W związku z tym powódce wypłacono odprawę przewidzianą w ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm., zwanej dalej ustawą o zwolnieniach grupowych). Powódka wykorzystała jedynie możliwość przejścia na wcześniejszą emeryturę. Za usprawiedliwione uznał natomiast Sąd Rejonowy żądanie zapłaty nagrody jubileuszowej. Co prawda, wprowadzając nowy regulamin wynagradzania strona pozwana wyeliminowała z systemu płac prawo do nagrody jubileuszowej, ale jednocześnie nie złożyła pracownikom (w tym powódce) wypowiedzeń zmieniających, a prawo do świadczenia dochodzonego przez powódkę było elementem treści stosunku pracy, wynikającym z poprzedniego regulaminu wynagradzania, do którego odwoływała się umowa o pracę. Sąd stwierdził, że chociaż przepisy Kodeksu pracy dotyczące regulaminów pracy i wynagradzania nie zawierają odpowiednika art. 24113 k.p., który stanowi, że postanowienia układu zbiorowego pracy mniej korzystne dla pracownika wprowadza się w drodze wypowiedzenia zmieniającego, to jednak w judykaturze i nauce prawa pracy panuje pogląd, zgodnie z którym wprowadzenie nowej regulacji wewnątrzzakładowej (np. nowego regulaminu wynagradzania) wymaga dokonania wypowiedzenia zmieniającego, jeżeli w jego wyniku następuje pogorszenie sytuacji pracownika. Odpowiednie (per analogiam) zastosowanie art. 24113 k.p. oznacza, że wprowadzenie przez pozwanego pracodawcę w nowym regulaminie mniej korzystnych regulacji płacowych dla pracowników, w tym powódki, wymagało złożenia wypowiedzeń zmieniających. Tymczasem strona pozwana nie dokonała takich wypowiedzeń w zakresie dochodzonych przez powódkę świadczeń pieniężnych (nagrody jubileuszowej), a w toku procesu starała się obciążyć skutkami tego zaniechania powódkę, twierdząc, że to do jej obowiązków - jako kadrowej - należało przygotowanie stosownych pism i wręczenie ich pracownikom, w tym sobie samej. Taka argumentacja strony pozwanej nie znalazła uznania Sądu pierwszej instancji, który stwierdził, że oświadczenie o wypowiedzeniu warunków wynagrodzenia powinien złożyć powódce sam pracodawca. Skoro uprawnienie do otrzymania nagrody jubileuszowej jako element treści stosunku pracy nie zostało usunięte z umowy o pracę, to roszczenie powódki o zapłatę nagrody jubileuszowej jest zasadne.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Koszty podatkowe – wyłączenia i ograniczenia (PDF)14.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Meritoros

Biura rachunkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »