| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Podróże służbowe > Jak rozliczać zagraniczną podróż służbową

Jak rozliczać zagraniczną podróż służbową

Pracodawca, wysyłający pracownika w zagraniczną podróż służbową, musi pamiętać, że oprócz diet i zwrotu kosztów zagranicznej podróży służbowej pracownikowi przysługuje również wynagrodzenie. Jego wysokość jest uzależniona od czasu pracy w takiej podróży.

Wynagrodzenie za pracę w podróży służbowej

Oprócz diet i zwrotu kosztów zagranicznej podróży służbowej pracownikowi przysługuje co do zasady wynagrodzenie. Jego wysokość jest zaś uzależniona od czasu pracy w takiej podróży.

Czas podróży służbowej nie jest zaliczany do czasu pracy. Zgodnie z obowiązującą definicją czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w miejscu pracy lub w innym miejscu wskazanym przez pracodawcę. Pozostawanie w dyspozycji pracodawcy zaś oznacza gotowość do wykonywania obowiązków pracowniczych wynikających z umowy o pracę, a co za tym idzie – do wykonywania pracy. Od tej zasady istnieją jednak pewne wyjątki. Po pierwsze, czas podróży służbowej jest zaliczany do czasu pracy o tyle, o ile pracownik podczas tej podróży świadczył pracę i w takim zakresie, w jakim ta praca była wykonywana.

Przykład

Pracownik został wysłany w podróż służbową do Londynu. Podróż rozpoczęła się danego dnia o godzinie 6.00 (wylot samolotu) i zakończyła tego samego dnia o godzinie 22.00 (przylot samolotu). W podróży pracownik wykonywał pracę w godzinach od 10.00 do 15.00. Wykonywanie zadań pracowniczych przez te 5 godzin należy zaliczyć do czasu pracy i wypłacić za nie wynagrodzenie.

Poza czasem wykonywania pracy w podróży służbowej do czasu pracy jest wliczany również czas niewykonywania pracy (czas przejazdów, oczekiwania na podjęcie pracy lub korzystania z czasu wolnego itp.), ale tylko w takim zakresie, w jakim pokrywał się on z harmonogramowymi godzinami pracy ustalonymi dla pracownika na ten dzień. W tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z 23 czerwca 2005 r., w którym stwierdził, że: „Czas dojazdu i powrotu z miejscowości stanowiącej cel pracowniczej podróży służbowej oraz czas pobytu w tej miejscowości nie są pozostawaniem do dyspozycji pracodawcy w miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy (art. 128 § 1 k.p.), lecz w zakresie przypadającym na godziny normalnego rozkładu czasu pracy podlegają wliczeniu do jego normy (nie mogą być od niej odliczone), natomiast w zakresie wykraczającym poza rozkładowy czas pracy mają w sferze regulacji czasu pracy i prawa do wynagrodzenia doniosłość o tyle, o ile uszczuplają limit gwarantowanego pracownikowi czasu odpoczynku”.

Należy również pamiętać, że czas wykonywania pracy oraz czas niewykonywania pracy w podróży służbowej, jeśli jest wliczany do czasu pracy, mogą łącznie spowodować przekroczenie obowiązujących pracownika norm czasu pracy, powodując tym samym pracę w godzinach nadliczbowych.

Przykład

Pracownik świadczący pracę w podstawowym systemie czasu pracy od poniedziałku do piątku od godziny 9.00 do 17.00 został wysłany w zagraniczną podróż służbową. Podróż rozpoczęła się w niedzielę o godzinie 12.00 (wylot samolotu), w tym dniu pracownik jednak tylko podróżował, a zakończyła się w środę o godzinie 22.00. Pracownik w podróży wykonywał pracę w poniedziałek i wtorek w godzinach od 8.00 do 16.00 oraz w środę w godzinach od 8.00 do 12.00. Ten czas należy zatem wliczyć do czasu pracy (poniedziałek i wtorek – po 8 godzin oraz środa – 4 godziny). Ponadto do czasu pracy należy również wliczyć czas niewykonywania pracy w tej podróży o tyle, o ile pokrywa się z harmonogramowymi godzinami pracy ustalonymi na dni podróży, czyli przypadający od poniedziałku do środy. Z tego tytułu do czasu pracy ulegnie zaliczeniu 1 godzina niewykonywania pracy przypadająca w poniedziałek i wtorek (od godziny 16.00 do 17.00) oraz 5 godzin w środę (od 12.00 do 17.00). Ten czas razem z czasem pracy w tych trzech dobach dał pracownikowi łącznie po 9 godzin, co oznacza, że w każdym z tych dni pracownik wypracował jedną godzinę nadliczbową przekraczającą dobową normę czasu pracy, za którą przysługuje, oprócz normalnego wynagrodzenia, również 50% dodatek. Z tytułu podróży odbywanej w niedzielę pracownikowi nie przysługuje żadna rekompensata – w tym dniu pracownik ani nie wykonywał pracy, ani czas podróży nie pokrywał się z harmonogramowymi godzinami pracy – na ten dzień takie godziny nie zostały ustalone – był to bowiem dzień wolny od pracy.

Podstawa prawna:

  • art. 128 § 1, art. 151 § 1, art. 1511 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy,
  • § 2, 4–5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (DzU nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Orzecznictwo:

  • wyrok SN z 23 czerwca 2005 r. (II PK 265/04, OSNP 2006/5–6/76).

 

reklama

Autor:

Źródło:

INFOR

Narzędzia kadrowego

POLECANE

UMOWY ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Tomasz Krzemirski

Współzałożyciel Fabryki Narciarzy. Instruktor narciarstwa od 19 roku życia. Prócz legitymacji państwowej, posiada również uprawnienia Niemieckiego Stowarzyszenia SPORTS.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »