| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Podróże służbowe > Jak rozliczać zagraniczną podróż służbową

Jak rozliczać zagraniczną podróż służbową

Pracodawca, wysyłający pracownika w zagraniczną podróż służbową, musi pamiętać, że oprócz diet i zwrotu kosztów zagranicznej podróży służbowej pracownikowi przysługuje również wynagrodzenie. Jego wysokość jest uzależniona od czasu pracy w takiej podróży.

Wynagrodzenie za pracę w podróży służbowej

Oprócz diet i zwrotu kosztów zagranicznej podróży służbowej pracownikowi przysługuje co do zasady wynagrodzenie. Jego wysokość jest zaś uzależniona od czasu pracy w takiej podróży.

Czas podróży służbowej nie jest zaliczany do czasu pracy. Zgodnie z obowiązującą definicją czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w miejscu pracy lub w innym miejscu wskazanym przez pracodawcę. Pozostawanie w dyspozycji pracodawcy zaś oznacza gotowość do wykonywania obowiązków pracowniczych wynikających z umowy o pracę, a co za tym idzie – do wykonywania pracy. Od tej zasady istnieją jednak pewne wyjątki. Po pierwsze, czas podróży służbowej jest zaliczany do czasu pracy o tyle, o ile pracownik podczas tej podróży świadczył pracę i w takim zakresie, w jakim ta praca była wykonywana.

Przykład

Pracownik został wysłany w podróż służbową do Londynu. Podróż rozpoczęła się danego dnia o godzinie 6.00 (wylot samolotu) i zakończyła tego samego dnia o godzinie 22.00 (przylot samolotu). W podróży pracownik wykonywał pracę w godzinach od 10.00 do 15.00. Wykonywanie zadań pracowniczych przez te 5 godzin należy zaliczyć do czasu pracy i wypłacić za nie wynagrodzenie.

Poza czasem wykonywania pracy w podróży służbowej do czasu pracy jest wliczany również czas niewykonywania pracy (czas przejazdów, oczekiwania na podjęcie pracy lub korzystania z czasu wolnego itp.), ale tylko w takim zakresie, w jakim pokrywał się on z harmonogramowymi godzinami pracy ustalonymi dla pracownika na ten dzień. W tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z 23 czerwca 2005 r., w którym stwierdził, że: „Czas dojazdu i powrotu z miejscowości stanowiącej cel pracowniczej podróży służbowej oraz czas pobytu w tej miejscowości nie są pozostawaniem do dyspozycji pracodawcy w miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy (art. 128 § 1 k.p.), lecz w zakresie przypadającym na godziny normalnego rozkładu czasu pracy podlegają wliczeniu do jego normy (nie mogą być od niej odliczone), natomiast w zakresie wykraczającym poza rozkładowy czas pracy mają w sferze regulacji czasu pracy i prawa do wynagrodzenia doniosłość o tyle, o ile uszczuplają limit gwarantowanego pracownikowi czasu odpoczynku”.

Należy również pamiętać, że czas wykonywania pracy oraz czas niewykonywania pracy w podróży służbowej, jeśli jest wliczany do czasu pracy, mogą łącznie spowodować przekroczenie obowiązujących pracownika norm czasu pracy, powodując tym samym pracę w godzinach nadliczbowych.

Przykład

Pracownik świadczący pracę w podstawowym systemie czasu pracy od poniedziałku do piątku od godziny 9.00 do 17.00 został wysłany w zagraniczną podróż służbową. Podróż rozpoczęła się w niedzielę o godzinie 12.00 (wylot samolotu), w tym dniu pracownik jednak tylko podróżował, a zakończyła się w środę o godzinie 22.00. Pracownik w podróży wykonywał pracę w poniedziałek i wtorek w godzinach od 8.00 do 16.00 oraz w środę w godzinach od 8.00 do 12.00. Ten czas należy zatem wliczyć do czasu pracy (poniedziałek i wtorek – po 8 godzin oraz środa – 4 godziny). Ponadto do czasu pracy należy również wliczyć czas niewykonywania pracy w tej podróży o tyle, o ile pokrywa się z harmonogramowymi godzinami pracy ustalonymi na dni podróży, czyli przypadający od poniedziałku do środy. Z tego tytułu do czasu pracy ulegnie zaliczeniu 1 godzina niewykonywania pracy przypadająca w poniedziałek i wtorek (od godziny 16.00 do 17.00) oraz 5 godzin w środę (od 12.00 do 17.00). Ten czas razem z czasem pracy w tych trzech dobach dał pracownikowi łącznie po 9 godzin, co oznacza, że w każdym z tych dni pracownik wypracował jedną godzinę nadliczbową przekraczającą dobową normę czasu pracy, za którą przysługuje, oprócz normalnego wynagrodzenia, również 50% dodatek. Z tytułu podróży odbywanej w niedzielę pracownikowi nie przysługuje żadna rekompensata – w tym dniu pracownik ani nie wykonywał pracy, ani czas podróży nie pokrywał się z harmonogramowymi godzinami pracy – na ten dzień takie godziny nie zostały ustalone – był to bowiem dzień wolny od pracy.

Podstawa prawna:

  • art. 128 § 1, art. 151 § 1, art. 1511 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy,
  • § 2, 4–5 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (DzU nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Orzecznictwo:

  • wyrok SN z 23 czerwca 2005 r. (II PK 265/04, OSNP 2006/5–6/76).

 

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Marta Maria Bandzmer

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »