| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Podróże służbowe > Dodatkowe świadczenia dla podróżujących pracowników

Dodatkowe świadczenia dla podróżujących pracowników

Poza pensją wielu pracodawców wypłaca pracownikom różnego rodzaju dodatkowe świadczenia, do których wypłaty nie są zobowiązani przez przepisy. Pracodawca może w inny sposób docenić zaangażowanie pracownika w wykonywaną pracę. Mogą to być zarówno świadczenia całkowicie odrębne od innych świadczeń w formie pieniężnej lub niepieniężnej, jak i zwiększenia świadczeń wskazanych przez przepisy.


Przykład:
W zakładzie pracy świadczenia z tytułu delegacji krajowych należne pracownikom uregulowane są nieco inaczej niż w powszechnie obowiązujących przepisach. Dieta związana z podróżą służbową przysługuje po 8 godzinach odbywania podroży w wysokości 3/4 powszechnej kwoty diety, zaś po 12 godzinach w kwocie (obecnie) 26 zł. W zakładzie pracy dieta za dobę podróży wynosi 26 zł, a za podróż, której czas wynosi co najmniej 8 godzin (ale nie przekracza 12 godzin), przysługuje dieta w wysokości 17,25 zł (75% z 23 zł).
Różnica między tymi kwotami, a wysokością diety wynikająca z przepisów (obecnie 23 zł za dobę) podlega pełnym składkom na ubezpieczenia społeczne oraz podatkowi dochodowemu od osób fizycznych. Oskładkowaniu i opodatkowaniu podlega zatem kwota: – 3 zł za każdą dobę podróży (26 zł – 23 zł), – 5,75 zł w przypadku, gdy czas delegacji wynosi od 8 do 12 godzin (17,25 zł – 11,50 zł).

Podróż służbowa odbywana jest w celu osiągnięcia przychodów firmy, a zatem jej koszty wliczane są do kosztów uzyskania przychodu.

Należności wypłacone pracownikowi zaliczane są do kosztów uzyskania przychodu pracodawcy w pełnej wypłaconej wysokości, nawet jeśli przekracza ona kwoty wynikające z rozporządzeń.

Wyjątkiem jest tutaj ryczałt związany z użytkowaniem samochodu prywatnego do celów służbowych – do kosztów można zaliczyć maksymalnie kwoty wynikające z przepisów poniżej wskazanego rozporządzenia.

Ryczałty na jazdy lokalne

Wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu użytkowania samochodu prywatnego do celów służbowych, ale do wysokości wynikającej z rozporządzenia ministra infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (DzU nr 27, poz. 271 ze zm.).

Rozporządzenie wskazuje maksymalne wysokości stawek zwrotu za 1 km przebiegu. Jest to o tyle istotne, że przepisy podatkowe nie pozwalają zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez nich samochodów na potrzeby wykonywanej działalności w wysokości przekraczającej kwotę otrzymaną przy zastosowaniu tych stawek (art. 23 ust. 1 pkt 36 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – DzU z 2000 r. nr 14, poz. 176 i art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku od osób prawnych – DzU z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.).

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Marek Pasiński

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »