W obowiązującym od 20 lipca br. rozporządzeniu MPiPS w sprawie wniosków o wypłatę zaliczek (z FGŚP) zostały określone dwa wzory wniosków o wypłatę zaliczki na poczet należnych świadczeń z FGŚP z tytułu niezaspokojonych przez pracodawcę roszczeń pracowniczych (jeden dla pracowników, a drugi dla pracodawców). Rozporządzenie reguluje tryb składania wniosków oraz przekazywania pracownikowi środków z FGŚP po rozpatrzeniu wniosku.

Z wnioskiem o zaliczkę występuje pracownik

Kierownik biura terenowego FGŚP wypłaca na wniosek pracownika zaliczkę na poczet niezaspokojonych przez pracodawcę roszczeń pracowniczych w kwocie niezaspokojonych roszczeń, nie wyższej jednak niż wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Pracownik składa wniosek o wypłatę zaliczki kierownikowi biura terenowego FGŚP właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy. We wniosku pracownik musi oświadczyć, że pozostaje w stosunku pracy z danym pracodawcą, wskazać rodzaj niezaspokojonych roszczeń pracowniczych i ich wysokość. Pracownik składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

Wniosek dzieli się na dwie części. Pierwszą wypełnia i podpisuje pracownik, dołączając:

• informacje lub dokumenty uprawdopodobniające wystąpienie niewypłacalności pracodawcy lub dowód złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości (np. protokół, pismo, oświadczenie),
• druk zgłoszenia do ubezpieczeń ZUS ZUA wypełniony w części dotyczącej danych ewidencyjnych i adresu oraz podpisany przez pracownika.

Ta część wniosku zawiera m.in. informacje o dacie, od której zaprzestano wypłacania wynagrodzeń. Pracownik musi również złożyć oświadczenie, że nie należy do kategorii osób wyłączonych z definicji pracownika (np. małżonek pracodawcy i jego dzieci własne). Kwotę niezaspokojonych roszczeń pracowniczych z tytułu zatrudnienia u pracodawcy podaje w wartościach brutto. Zwrot dotyczy tylko należności głównych (tzn. bez odsetek). Istnieje możliwość wybrania formy otrzymania zaliczki przekazem pocztowym lub przelewem na rachunek bankowy.