Zanim przeczytasz artykuł Forum Kadr
Zanim przeczytasz artykuł Kadry - tematy dnia
Zanim przeczytasz artykuł Kadry - wiadomości
statystyki

Czy w każdym przypadku ustalania podstawy wymiaru trzeba uzupełnić wynagrodzenie za niepełny miesiąc

Anna Szocińska, specjalista w zakresie ubezpieczeń społecznych
Stan prawny: 2009-09-24 11:57

Wyliczamy pracownikowi podstawę wymiaru zasiłku chorobowego z ostatnich 12 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym otrzymał zwolnienie lekarskie. Jak postąpić, jeżeli w czasie tych 12 miesięcy pracownik korzystał ze zwolnienia lekarskiego, ale między zwolnieniami były przerwy trwające dłużej niż 3 miesiące? Czy taki niepełny miesiąc pracy mamy pominąć i wyliczyć średnią z mniejszej liczby miesięcy? Czy wynagrodzenie takie trzeba uzupełnić do kwoty wynagrodzenia, którą pracownik uzyskałby, gdyby przepracował cały miesiąc? Pracuje od poniedziałku do piątku przez 8 godzin dziennie.

Jeżeli pracownik w miesiącu, w którym chorował, przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy, to wynagrodzenie za ten miesiąc należy wyłączyć z obliczeń podstawy wymiaru. Natomiast jeśli pracownik przepracował co najmniej połowę obowiązującego go wymiaru czasu pracy w miesiącu, to wynagrodzenie za ten miesiąc należy wliczyć do podstawy wymiaru po uzupełnieniu.

UZASADNIENIE

Podstawą wymiaru zasiłku chorobowego jest przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym przebywał na zwolnieniu lekarskim (art. 36 ust. 1 ustawy zasiłkowej). Jeżeli w okresie, z którego jest ustalana podstawa wymiaru zasiłku chorobowego, pracownik nie otrzymał wynagrodzenia z powodu usprawiedliwionej nieobecności w pracy, to płatnik zasiłku powinien:

  • wyłączyć wynagrodzenie za miesiące, w których pracownik przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy oraz
  • przyjąć, po uzupełnieniu, wynagrodzenie z miesięcy, w których pracownik przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy.

WAŻNE!

Przy ustalaniu, czy wynagrodzenie za niepełny miesiąc należy wliczyć do podstawy wymiaru zasiłku, decydujący jest obowiązujący pracownika wymiar czasu pracy, a nie liczba dni w miesiącu.

Jeżeli zatrudniony u Państwa pracownik zachorował w sierpniu 2009 r., to do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego należy przyjąć wypłacone wynagrodzenie za okres od sierpnia 2008 r. do lipca 2009 r.

Gdyby wcześniej pracownik był chory np. w grudniu 2008 r. przez 26 dni kalendarzowych oraz w kwietniu 2009 r. przez 14 dni kalendarzowych, to powinni Państwo wyłączyć z podstawy wymiaru tylko wynagrodzenie za grudzień 2008 r., ponieważ pracownik był nieobecny w pracy więcej niż przez połowę miesiąca. Natomiast wynagrodzenie za kwiecień 2009 r. powinni Państwo wliczyć do podstawy wymiaru po jego uzupełnieniu.

Jeżeli z podstawy wymiaru zasiłku zostanie wyłączone wynagrodzenie za grudzień 2008 r., to podstawę powinni Państwo ustalić z przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z 11 miesięcy. Sumę wynagrodzeń za okres od sierpnia 2008 r. do lipca 2009 r., z wyłączeniem wynagrodzenia za grudzień 2008 r., powinni Państwo podzielić przez 11, a nie przez 12 miesięcy kalendarzowych.

W zależności od rodzaju wynagradzania są dwa sposoby jego uzupełniania przed wliczeniem do podstawy wymiaru.

Pierwszy ze sposobów jest stosowany przy stałym wynagrodzeniu za pracę. W tym przypadku wynagrodzenie pracownika uzupełnia się przez przyjęcie wynagrodzenia wynikającego z umowy o pracę.

Drugi ze sposobów uzupełniania dotyczy wynagrodzenia zmiennego. Przy zmiennym wynagrodzeniu kwotę wynagrodzenia uzyskaną przez pracownika w danym miesiącu za przepracowane dni robocze należy podzielić przez liczbę tych dni. Uzyskaną kwotę należy pomnożyć przez liczbę dni, w które pracownik miał obowiązek pracować w tym miesiącu.

W podstawie wymiaru zasiłku chorobowego/wynagrodzenia chorobowego płatnik świadczenia powinien uwzględniać tylko te składniki wynagrodzenia, od których została odprowadzona składka na ubezpieczenie chorobowe i które nie przysługują za okres zwolnienia lekarskiego (art. 41 ust. 1 ustawy zasiłkowej).

Raz ustalonej podstawy wymiaru nie należy ustalać na nowo, jeżeli między prawem do kolejnych świadczeń przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe (art. 46 ustawy zasiłkowej).

Podstawa prawna

  • art. 36–38, art. 41 ust. 1, art. 43, art. 46 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.).

Źródło: INFOR

Artykuł z dnia: 2009-10-13

KOMENTARZE

Podobne artykuły:

NIEZBĘDNIK

W SERWISIE

  • Najnowsze
  • Najważniejsze

Forumdołącz do dyskusji »

zobacz bieżący Newsletter »NEWSLETTER

ZamknijZamów bezpłatny newsletter