Podstawę wymiaru zasiłku stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres:

• 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy,
• krótszy niż 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy kalendarzowych zatrudnienia – wówczas podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z faktycznego okresu ubezpieczenia, tj. z pełnych kalendarzowych miesięcy zatrudnienia.

Składniki wynagrodzenia uwzględniane w podstawie wymiaru zasiłku

Płatnik zasiłku w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego, oprócz wynagrodzenia zasadniczego uwzględnia składniki wynagrodzenia, od których jest odprowadzana składka na ubezpieczenie chorobowe.

Do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego płatnik nie wlicza składników wynagrodzenia, do których pracownik ma prawo w okresie pobierania tego zasiłku zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu, jeżeli są one wypłacane za okres pobierania tego zasiłku. Jeżeli w przepisach zakładowych nie ma zawartych postanowień o sposobie wypłaty danych składników wynagrodzenia, płatnik powinien uznać, że składnik wynagrodzenia nie jest wypłacany za okres pobierania zasiłku i wliczyć go do podstawy wymiaru zasiłku.

WAŻNE!

Jeżeli w przepisach wewnątrzzakładowych nie ma zapisów o wypłacaniu składnika wynagrodzenia w trakcie niezdolności do pracy, to taki składnik wynagrodzenia płatnik zasiłku wlicza do podstawy wymiaru zasiłku.

Składniki wynagrodzenia przysługujące do określonego terminu

Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku nie należy uwzględniać składników wynagrodzenia, przysługujących w myśl umowy o pracę lub innego aktu, na podstawie którego powstał stosunek pracy, tylko do określonego terminu. Składników tych nie należy uwzględniać w podstawie wymiaru zasiłku za okres po upływie terminu, do którego przysługiwał.

Pracownica miała prawo do wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatku funkcyjnego od 1 stycznia 2009 r. do 30 września 2011 r. Dodatek był proporcjonalnie zmniejszany za czas choroby. Pracownica chorowała w okresie od 15 września do 31 października 2011 r. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego pracodawca ustalił na podstawie wynagrodzenia uzyskanego przez pracownicę od września 2010 r. do sierpnia 2011 r. Pracodawca w podstawie wymiaru zasiłku uwzględnił również dodatek funkcyjny, ale tylko w odniesieniu do zasiłku za okres od 15 do 30 września 2011 r. Wypłacając zasiłek chorobowy za okres od 1 do 31 października 2011 r. pracodawca przeliczy podstawę wymiaru i wyłączy z niej kwotę wliczonego dodatku funkcyjnego.