| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasiłki i inne świadczenia > Wyrok SN z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. I UK 42/06

Wyrok SN z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. I UK 42/06

Świadczenie przewidziane w art. 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (jednolity tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 31, poz. 267 ze zm.) ma charakter wyjątkowy. Brak zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego niezdolność do pracy może powodować ustanie tytułu ubezpieczenia chorobowego.

Przeciwne stanowisko prezentowane jest w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego, z którego wynika jednoznacznie, że prawo do zasiłku chorobo­wego nie jest uzależnione od tego, czy zakład służby zdrowia wystawił na właściwym formularzu zaświadczenie o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby (wy­rok SN z 17 listopada 2000 r., II UKN 53/00). Ponadto, organ rentowy co prawda ustala prawo do zasiłku chorobowego wyłącznie na podstawie zaświadczeń lekar­skich, jednakże sąd władny jest dokonywać ustaleń co do okoliczności, od których zależy prawo do zasiłku chorobowego, na podstawie innych dowodów, w tym dowo­du z opinii biegłych. Pogląd ten jest oparty na dyskusyjnym założeniu, że sądy nie są związane przepisem art. 53 ust. 1 ustawy przy rozpoznawaniu spraw o prawo do zasiłku chorobowego.

Nie jest uzasadniony zarzut naruszenia zaskarżonym wyrokiem przepisu art. 278 § 1 k.p.c., stanowiącego, że w wypadkach wymagających wiadomości specjal­nych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii. W uzasadnieniu wyroku Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1999 r., I CKN 223/98 (Wokanda 2000 nr 3, poz. 7), stwierdzono, że „aczkolwiek w przepisie tym użyto słowa „może”, to jednak nie mamy tutaj do czynienia z tzw. dozwoleniem. Innymi słowy, nie wska­zuje on jedynie uprawnienia, lecz obowiązek sądu. Przy wykładni omawianego prze­pisu bowiem trzeba uwzględnić okoliczność, że stanowi on element systemu, w któ­rego ramach zasada prawdy materialnej jest jedną z zasad postępowania cywilnego. Prowadzi to jednocześnie do wniosku, że mimo fakultatywnej formuły art. 278 § 1 k.p.c., sąd musi zwrócić się do biegłego, jeśli dojdzie do przekonania, że okoliczność mająca istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy może zostać wyjaśniona tylko w wyniku wykorzystania wiedzy osób mających specjalne wiadomości.”

W rozpoznawanej sprawie ubezpieczony żąda przeprowadzenia dowodu na okoliczność „tożsamości” choroby, z powodu której był niezdolny do pracy do dnia 14 stycznia 2002 r., z chorobą, z powodu której stał się niezdolny do pracy w dniu 16 stycznia 2002 r. Okoliczność, która miała być przedmiotem dowodu, jest nieistotna z punktu widzenia wymienionych w art. 6 lub 7 ustawy przesłanek nabycia prawa do zasiłku chorobowego, natomiast przepis art. 9 ust. 2 ustawy, który stanowi o „ po­przedniej niezdolności do pracy, spowodowanej tą samą chorobą,” nie ma w niniej­szej sprawie zastosowania. Trafnie zatem Sądy oddaliły wniosek ubezpieczonego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu neurologii na powyższą okoliczność faktyczną.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.  

reklama

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Hewalex Leszek Skiba

Firma Hewalex jest polskim producentem kolektorów słonecznych o największym udziale w rynku.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »