| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasiłki i inne świadczenia > Ustalanie podstawy wymiaru zasiłku – 4 najczęstsze błędy w praktyce

Ustalanie podstawy wymiaru zasiłku – 4 najczęstsze błędy w praktyce

Ustalanie podstawy wymiaru zasiłku może budzić liczne wątpliwości. Jakie są najczęstsze błędy podczas ustalania podstawy wymiaru zasiłku?

Błąd 3 - Nieprzeliczenie premii rocznej po zmianie wymiaru czasu pracy

Do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego wlicza się premie, nagrody i inne składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy roczne w wysokości stanowiącej 1/12 kwoty wypłaconej pracownikowi za rok poprzedzający miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Zasada ta obowiązuje pod warunkiem, że wskazane składniki wynagrodzenia nie są pracownikowi wypłacane w okresie pobierania zasiłku zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu (art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 3 ustawy zasiłkowej). Jeżeli doszło do zmiany wymiaru czasu pracy, to składnik roczny trzeba odpowiednio przeliczyć do nowego etatu. Błędem jest natomiast przyjęcie 1/12 kwoty składnika w faktycznie wypłaconej wysokości, bez uprzedniego przeliczenia.

UWAGA!

Po zmianie wymiaru czasu pracy składnik roczny uwzględniany w podstawie wymiaru zasiłku należy przeliczyć do aktualnego wymiaru czasu pracy.

W sytuacji gdy pracownikowi zmieniono wymiar czasu pracy w okresie roku kalendarzowego poprzedzającego powstanie niezdolności do pracy, składniki roczne należy przyjąć do podstawy w kwocie przysługującej po zmianie wymiaru czasu pracy, w proporcji odpowiadającej liczbie pełnych kalendarzowych miesięcy w tym roku po zmianie etatu. Jeżeli natomiast zmiana etatu nastąpi po zakończeniu roku poprzedzającego niezdolność do pracy, składnik roczny powinien być przyjęty w kwocie przeliczonej odpowiednio do nowego wymiaru czasu pracy.

Zobacz także: Limit umów na czas określony – 5 najtrudniejszych przykładów z praktyki

Więcej przeliczeń należy dokonać, jeżeli pracownik kilka razy w roku zmieniał wymiar czasu pracy. Wówczas pracodawca powinien obliczyć średni wymiar czasu pracy w poprzednim roku kalendarzowym. Oznacza to, że premię roczną należy przeliczyć (przemnożyć) przez współczynnik odpowiadający proporcji aktualnego wymiaru czasu pracy do średniego wymiaru czasu pracy z poprzedniego roku.

Przykład:

Pracownik uprawniony do rocznej premii uwzględnianej w podstawie wymiaru zasiłku zachorował w grudniu 2013 r. nabywając prawo do wynagrodzenia chorobowego. Za 2012 r. pracownik otrzymał premię roczną w wysokości 8260 zł (po pomniejszeniu o składki ZUS – 7127,55 zł). W okresie zatrudnienia pracownik ten kilkakrotnie zmieniał wymiar czasu pracy:

  • od stycznia do lutego 2012 r. (2 miesiące) – pracował w wymiarze 1/2 etatu,
  • od marca do czerwca 2012 r. (4 miesiące) – pracował w wymiarze 3/4 etatu,
  • od lipca do września 2012 r. (3 miesiące) – pracował w pełnym wymiarze czasu pracy,
  • od października 2012 r. (3 miesiące w 2012 r.) do września 2013 r. (9 miesięcy w 2013 r.) – pracował w wymiarze 4/5 etatu,
  • a od października 2013 r. – pracował w pełnym wymiarze czasu pracy.

Pracodawca ustalając podstawę wymiaru zasiłku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wypłaconego za okres od października do listopada 2013 r., tj. za pełne kalendarzowe miesiące po zmianie wymiaru czasu pracy, doliczył 593,96 zł (7127,55 zł : 12), tj. 1/12 kwoty premii rocznej wypłaconej za 2012 r. Pracodawca popełnił błąd doliczając wprost 1/12 wypłaconej premii rocznej, bez jej uprzedniego przeliczenia.

Średni wymiar czasu pracy w 2012 r. wynosi 0,78 i oblicza się go następująco:

  • [(1/2 etatu x 2 m-ce = 1) + (3/4 etatu x 4 m-ce = 3) + (1 etat x 3 m-ce = 3) + (4/5 etatu x 3 m-ce = 2,4] : 12 m-cy = 0,78.

Współczynnik odpowiadający proporcji aktualnego wymiaru czasu pracy do średniego wymiaru z roku poprzedniego wynosi 1,28 i został obliczony następująco:

  • 1 etat : 0,78 etatu = 1,28.

Wyliczonym współczynnikiem należy przeliczyć kwotę wypłaconej premii rocznej. W efekcie, do podstawy wymiaru zasiłku należy przyjąć kwotę 760,27 zł, tj. 1/12 przeliczonej premii rocznej. Kwota ta wynika z wyliczenia:

  • 7127,55 zł x 1,28 = 9123,26 zł (przeliczona kwota premii rocznej),
  • 1/12 z 9123,26 zł = 760,27 zł.

Zobacz serwis: Czas pracy

Błąd 4 - Nieuwzględnienie w podstawie wymiaru zasiłku składnika wynagrodzenia włączonego do innego składnika

W podstawie wymiaru świadczeń chorobowych nie uwzględnia się premii, nagród i dodatków, jeżeli ich wypłaty zaprzestano (art. 41 ust. 3 ustawy zasiłkowej). Oznacza to, że nawet jeżeli składnik wynagrodzenia był dotychczas uwzględniany w podstawie wymiaru zasiłku, to wypłacając zasiłek chorobowy za okres po dacie zaprzestania jego wypłaty składnik ten trzeba wyłączyć z podstawy wymiaru zasiłku.

Zasady tej nie stosuje się w sytuacji, gdy składnik, którego wypłaty zaprzestano w całości lub w części, wszedł do innego składnika wynagrodzenia. W praktyce wątpliwości pojawiają się wtedy, gdy składnik dotychczas nieuwzględniany w podstawie wymiaru zasiłku stanie się całością albo częścią innego składnika, podlegającego uwzględnieniu przy ustalaniu podstawy. W takiej sytuacji nowo powstały składnik należy uwzględnić w podstawie wymiaru zasiłku.

Przykład:

Pracodawca zmienił od 1 lutego 2014 r. zasady wynagradzania pracowników przez zmianę regulaminu wynagradzania. Zmiana dotyczyła m.in. wypłacanego wcześniej dodatku stażowego i polegała na zaprzestaniu jego wypłaty przy jednoczesnym włączeniu dodatku do płacy zasadniczej wynikającej z osobistego zaszeregowania pracownika. Dodatek stażowy nie był uwzględniany w podstawie wymiaru zasiłku, ponieważ nie był pomniejszany za okresy choroby. Załóżmy, że jeden z pracowników objętych zmianami stał się niezdolny do pracy w kwietniu 2014 r. nabywając prawo do wynagrodzenia chorobowego. Podstawę wymiaru świadczenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone zatrudnionemu za okres 12 miesięcy poprzedzających zachorowanie, tj. za okres od kwietnia 2013 r. do marca 2014 r. Za wskazany okres pracownik otrzymał następujące wynagrodzenie:

Polecamy: ZUS czy OFE? Jak wybrać system emerytalny?

Miesiąc/rok

Płaca zasadnicza

Dodatek stażowy
niepomniejszany za czas absencji chorobowej

Razem brutto

Razem brutto (minus 13,71%)

03/2014

3400,00

 

3400,00

2933,86

02/2014

3400,00

 

3400,00

2933,86

01/2014

3100,00

300,00

3400,00

2933,86

12/2013

3100,00

300,00

3400,00

2933,86

11/2013

3100,00

300,00

3400,00

2933,86

10/2013

3100,00

300,00

3400,00

2933,86

09/2013

3100,00

300,00

3400,00

2933,86

08/2013

2800,00

300,00

3100,00

2674,99

07/2013

2800,00

300,00

3100,00

2674,99

06/2013

2800,00

300,00

3100,00

2674,99

05/2013

2800,00

300,00

3100,00

2674,99

04/2013

2800,00

300,00

3100,00

2674,99

SUMA

36 300,00

3000,00

39 300,00

33 911,97

W omawianej sytuacji błędem jest pominięcie dodatku stażowego przy ustalaniu podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego. Jeżeli pracodawca zaprzestaje wypłaty składnika wynagrodzenia i wprowadza go w całości (albo w części) do innego składnika pomniejszanego za czas choroby, to musi uwzględnić ten składnik w podstawie wymiaru zasiłku.

Ustalając podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego należy uwzględnić wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem stażowym wypłaconym za okres od kwietnia 2013 r. do stycznia 2014 r. oraz wynagrodzenie zasadnicze wypłacone za luty i marzec 2014 r.

Odpowiedzi na pytania Czytelników

Pracownica w kwietniu 2014 r. stała się niezdolna do pracy. W okresie 12 miesięcy poprzedzających niezdolność do pracy przez 6 miesięcy przebywała na urlopie bezpłatnym. Czy w tym przypadku przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego należy przyjąć wynagrodzenie określone w umowie o pracę, czy średnią z ostatnich 12 miesięcy? Jak podzielić podstawę wymiaru – przez 12 czy przez 6 z uwagi na korzystanie z urlopu bezpłatnego?

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy, a w niektórych przypadkach z krótszego okresu. Jeżeli pracownik nie osiągnął wynagrodzenia z przyczyn usprawiedliwionych, to przy ustalaniu podstawy wymiaru wyłącza się wynagrodzenie za miesiące, w których przepracował mniej niż połowę obowiązującego go czasu pracy, a przyjmuje, po uzupełnieniu, wynagrodzenie za miesiące, w których przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy.

Zadaj pytanie na: Forum Kadry

Podstawa prawna:

Więcej przeczytasz w MONITORZE PRAWA PRACY I UBEZPIECZEŃ >>>

reklama

Autor:

specjalista prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, praktyk z kilkunastoletnim doświadczeniem w prowadzeniu szkoleń oraz w pracy w dziale personalnym, autorka publikacji i artykułów prasowych

Źródło:

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń

Zdjęcia

Ustalanie podstawy wymiaru zasiłku – 4 najczęstsze błędy w praktyce. /Fot. Fotolia
Ustalanie podstawy wymiaru zasiłku – 4 najczęstsze błędy w praktyce. /Fot. Fotolia

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Fabryka Motywacji

Szkolenia, rekrutacja, coaching i mentoring, doradztwo HR, doradztwo biznesowe.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »