| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasiłki i inne świadczenia > Choroba pracownika – wynagrodzenia i zasiłki chorobowe na przykładach

Choroba pracownika – wynagrodzenia i zasiłki chorobowe na przykładach

Pracownicy, jako osoby podlegające ubezpieczeniu chorobowemu obowiązkowo, są nim objęci już od dnia nawiązania stosunku pracy. Choroba pracownika uprawnia do wynagrodzenia i następnie do zasiłku chorobowego. Rozliczanie wynagrodzeń i zasiłków chorobowych w praktyce napotyka wiele trudności. Najlepiej przedstawić je na przykładach.

Rozdział I

Wynagrodzenie za czas choroby i zasiłek chorobowy – zasady nabywania prawa do świadczeń

Zasiłek chorobowy jest świadczeniem przysługującym osobie podlegającej ubezpieczeniu chorobowemu. Pracownicy, jako osoby podlegające ubezpieczeniu chorobowemu obowiązkowo, są nim objęci od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego ustania. Pracownicze prawo do zasiłku chorobowego jest uzależnione od tego, kiedy powstała niezdolność do pracy oraz jak długo pracownik podlega ubezpieczeniu chorobowemu.

Zasiłek chorobowy jest wypłacany m.in. w sytuacji, gdy z powodu choroby pracownik nie może przystąpić do pracy. Otrzyma go także osoba, która nie może wykonywać pracy z powodu przebywania w stacjonarnym zakładzie lecznictwa odwykowego w celu leczenia uzależnienia alkoholowego czy w stacjonarnym zakładzie opieki zdrowotnej w celu leczenia uzależnienia od środków odurzających lub substancji psychotropowych. Na równi z niezdolnością do pracy z powodu choroby, uprawniającą do zasiłku chorobowego, traktowana jest również niemożność wykonywania pracy wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów, a także odosobnienie w związku z chorobą zakaźną.

1. Wynagrodzenie chorobowe

Pracownik, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby po raz pierwszy w danym roku kalendarzowym, ma prawo do wynagrodzenia chorobowego (art. 92 k.p.). Jest ono wypłacane i finansowane przez pracodawcę i przysługuje za okres do 33 dni w roku kalendarzowym. Od 34. dnia niezdolności do pracy pracownik nabywa prawo do zasiłku chorobowego.

Zasada ta jest stosowana do pracowników, którzy nie ukończyli 50. roku życia. Jeżeli pracownik ukończył 50 lat, wówczas przysługuje mu wynagrodzenie za czas choroby łącznie do 14 dni w ciągu roku kalendarzowego, a od 15. dnia nabywa prawo do zasiłku chorobowego. Okres 14 dni, za który jest wypłacane wynagrodzenie za czas choroby, dotyczy niezdolności do pracy z powodu choroby pracownika przypadającej po roku kalendarzowym, w którym ukończył on 50. rok życia.

Zobacz również serwis:Rozliczanie wynagrodzeń

PRZYKŁAD

Pracownik urodzony 26 grudnia 1962 r. stał się niezdolny do pracy z powodu choroby od 25 marca do 26 kwietnia 2013 r. (33 dni). Jest to jego pierwsza niezdolność do pracy w tym roku kalendarzowym. W związku z tym, że 50. rok życia pracownik ukończył w 2012 r., od 25 marca do 7 kwietnia br. (14 dni) ma prawo do wynagrodzenia za czas choroby, a od 15. dnia tej niezdolności do pracy, tj. od 8 do 26 kwietnia br. przysługuje mu zasiłek chorobowy.

Okres 33/14 dni niezdolności do pracy, za które pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe, ustala się sumując poszczególne okresy niezdolności do pracy w roku kalendarzowym, nawet jeśli między nimi występują przerwy.

PRZYKŁAD

Pracownik (37 lat) był niezdolny do pracy z powodu choroby w okresach: od 17 do 21 stycznia 2013 r. (5 dni), od 12 do 21 lutego 2013 r. (10 dni) i od 8 do 26 marca 2013 r. (19 dni).

W związku z tym przysługują mu następujące świadczenia:

  • wynagrodzenie chorobowe od 17 do 21 stycznia, od 12 do 21 lutego i od 8 do 25 marca (5 dni + 10 dni + 18 dni = 33 dni),
  • zasiłek chorobowy za 26 marca (1 dzień).

W przypadku gdy pracownik był zatrudniony w ciągu roku u więcej niż jednego pracodawcy, zliczeniu podlegają także okresy niezdolności do pracy, za które zapłacili poprzedni pracodawcy. Każdy z nich powinien zamieścić w świadectwie pracy informację o liczbie dni, za które wypłacił pracownikowi wynagrodzenie chorobowe w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy.

PRZYKŁAD

Pracownik (52 lata) był zatrudniony od 1 kwietnia 2008 r. do 30 kwietnia 2013 r. W 2013 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby od 26 do 31 marca (6 dni). Od 2 kwietnia br. podjął nowe zatrudnienie. Przedłożył zwolnienie lekarskie na okres od 19 kwietnia do 12 maja (24 dni). U nowego pracodawcy pracownik ma prawo do wynagrodzenia ze środków zakładu pracy za 8 dni, tj. od 19 do 26 kwietnia br. Natomiast za okres od 27 kwietnia do 12 maja przysługuje mu zasiłek chorobowy.

Jeżeli pracownik w ciągu roku kalendarzowego podejmie dodatkowe zatrudnienie, do okresu 33/14 dni niezdolności do pracy, w czasie których zachowuje prawo do wynagrodzenia, należy wliczyć również okresy wypłaty tego wynagrodzenia przed podjęciem dodatkowego zatrudnienia.

Polecamy także: Podstawa wymiaru zasiłku a przekroczenie rocznej podstawy wymiary składek

PRZYKŁAD

Pracownica (38 lat) zatrudniona od 5 kwietnia 2007 r. na pełny etat była niezdolna do pracy z powodu choroby od 24 stycznia do 14 lutego 2013 r. (22 dni). Za ten okres otrzymała wynagrodzenie chorobowe.

W trakcie roku, od 15 marca, pracownica podjęła dodatkowe zatrudnienie u innego pracodawcy w niepełnym wymiarze czasu pracy. W okresie od 5 do 30 kwietnia (26 dni) była niezdolna do pracy z powodu choroby. W obu zakładach pracownica ma prawo do wynagrodzenia chorobowego za 11 dni, tj. od 5 do 15 kwietnia, do wyczerpania limitu 33 dni wynagrodzenia chorobowego. Od 16 kwietnia pracownica nabywa prawo do zasiłku chorobowego w obu zakładach.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Ślązak, Zapiór i Wspólnicy Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych

Ekspert we wszystkich dziedzinach prawa związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »