| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasiłki i inne świadczenia > W jaki sposób ustalić podstawę wymiaru zasiłku, jeżeli pracownik nie wykonywał pracy z powodu przestoju

W jaki sposób ustalić podstawę wymiaru zasiłku, jeżeli pracownik nie wykonywał pracy z powodu przestoju

Pracownicy naszej firmy przez okres ostatnich kilku miesięcy nie wykonywali pracy z powodu przestoju. Za ten czas otrzymali wynagrodzenie postojowe. Z jakiego okresu powinniśmy ustalić podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla pracownika, który zachorował w czerwcu? Czy należy uwzględnić wynagrodzenie postojowe? Jeśli tak, to czy należy je uzupełnić?

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla pracownika powinni Państwo wyliczyć z przeciętnego miesięcznego wynagrodzenie wypłaconego za okres ostatnich 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. W wyliczeniach tych należy uwzględnić wypłatę wynagrodzenia postojowego w faktycznej wysokości, bez jego uzupełniania. Szczegóły w uzasadnieniu.

Możliwość uznania danego okresu za czas przepracowany jest uzależniona od pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy (art. 128 § 1 Kodeksu pracy). Pozostawanie przez pracownika w dyspozycji pracodawcy, tj. w faktycznej gotowości do świadczenia pracy (wykonywania jego poleceń), ma miejsce m.in. wówczas, gdy pracownik nie może świadczyć pracy z przyczyn dotyczących pracodawcy, np. niedostarczania pracy, lub z powodu przestoju spowodowanego przyczynami leżącymi zarówno po stronie pracodawcy, jak i po stronie pracownika, przy czym w tym drugim przypadku pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia.

Oznacza to, że czas pracy nie jest równoznaczny z czasem rzeczywistego wykonywania przez pracownika pracy określonej w umowie o pracę, gdyż obejmuje on również te okresy, w których co prawda praca nie jest świadczona, ale pracownik „pozostaje w dyspozycji” pracodawcy.

Zasadą jest, że wynagrodzenie przysługuje pracownikowi jedynie za pracę wykonaną (art. 80 Kodeksu pracy). Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, gdy niewykonywanie przez pracownika pracy, mimo jego gotowości do jej świadczenia, było wynikiem przeszkód, które zaistniały po stronie pracodawcy, jak również przestoju niezależnego od pracownika (art. 81 § 1 i § 2 Kodeksu pracy).

Zważywszy na fakt, że wypłacili Państwo swoim pracownikom wynagrodzenie postojowe, należy uznać, że w tym czasie pracownicy pozostawali w gotowości do pracy, a tym samym okres przestoju był ich czasem pracy. Oznacza to, że otrzymane z tego tytułu wynagrodzenie powinno zostać uwzględnione w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego, tym bardziej że ustawa zasiłkowa określając reguły ustalania podstawy wymiaru zasiłków przysługujących pracownikom nie ustala odrębnych zasad w odniesieniu do tego typu wynagrodzenia.

Wynagrodzenie postojowe jest odpowiednikiem wynagrodzenia za pracę wykonaną (wynagrodzenia zasadniczego) jedynie z uwagi na fakt, że jest ono należne za okres niewykonywania pracy, ale równocześnie pozostawania w dyspozycji pracodawcy. Odmiennie zostały ukształtowane zasady ustalania jego wysokości. Wynagrodzenie postojowe stanowi podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, dlatego należy je traktować tak samo, jak wynagrodzenie za pracę. Zatem do celów zasiłkowych okres wypłaty wynagrodzenia za przestój jest traktowany na równi z okresem wykonywania pracy.

WAŻNE!

Od wynagrodzenia postojowego należy odprowadzić składki na ubezpieczenie chorobowe, zatem wejdzie ono do podstawy wymiaru zasiłku.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Mateusz Łątkowski

Adwokat kościelny, Aplikant adwokacki

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »