| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasiłki i inne świadczenia > Jak obliczyć zasiłek chorobowy dla pracownika tymczasowego

Jak obliczyć zasiłek chorobowy dla pracownika tymczasowego

Agencje pracy tymczasowej zatrudniające pracowników tymczasowych często mają wątpliwości, jak w przypadku niezdolności do pracy ustalić takim osobom świadczenia chorobowe. Mimo, że przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego i pozostałych świadczeń chorobowych przysługujących pracownikom tymczasowym mają zastosowanie ogólne zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłku, to w pewnym zakresie występują odrębności wynikające ze specyfiki pracy tymczasowej.

Pracownikom tymczasowym, tak jak pozostałym pracownikom, przysługuje wynagrodzenie chorobowe za okres niezdolności do pracy trwającej łącznie do 33 lub odpowiednio do 14 dni w roku kalendarzowym (art. 92 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy). Za okres od 34. lub odpowiednio od 15. dnia niezdolności do pracy pracownik tymczasowy ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego. Jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo jest skutkiem choroby zawodowej, od pierwszego dnia niezdolności do pracy pracownikowi tymczasowemu przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego.

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego w przypadku pracowników tymczasowych jest ustalana, co do zasady, jak w przypadku ogółu pracowników.

Podstawa zasiłku przy zatrudnieniu na kolejne umowy o pracę

Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku przysługującego pracownikowi tymczasowemu wykonującemu pracę na podstawie kolejno następujących po sobie umów o pracę zawartych z tą samą agencją pracy tymczasowej (nawet na rzecz różnych pracodawców-użytkowników), wynagrodzenie wypłacone z tytułu każdej z umów podlega sumowaniu, jeżeli między poszczególnymi umowami o pracę nie było przerwy albo przerwa przypadała na dni ustawowo wolne od pracy.

WAŻNE

Przerwy przypadającej na dzień ustawowo wolny od pracy nie należy traktować jak przerwy w zatrudnieniu pracownika tymczasowego.

PRZYKŁAD

Jeden z pracowników tymczasowych stał się niezdolny do pracy w czerwcu br., nabywając prawo do wynagrodzenia chorobowego za okres od 11 do 15 czerwca 2012 r.

Pracownik tymczasowy był zatrudniony w okresach:

  • od 5 marca do 23 marca (24 marca – sobota,25 marca – niedziela),
  • od 26 marca do 28 kwietnia (29 kwietnia – niedziela),
  • od 30 kwietnia do 10 maja,
  • od 11 maja do 30 czerwca (aktualnie trwająca umowa o pracę tymczasową).

Umowy o pracę na wskazane okresy były zawierane na rzecz różnych pracodawców-użytkowników. Ustalając podstawę wymiaru świadczenia chorobowego należnego pracownikowi w czerwcu pracodawca (agencja) nie powinien uwzględniać wynagrodzenia z tytułu pierwszej umowy o pracę tymczasową zawartej na okres od 5 do 23 marca, ponieważ przerwa między pierwszą a drugą umową obejmowała nie tylko dzień ustawowo wolny od pracy – niedzielę, ale także przypadała w sobotę. Nieprzerwanym okresem zatrudnienia tego pracownika jest okres od 26 marca do 30 czerwca, ponieważ przerwa między drugą a trzecią umową przypadała na dzień ustawowo wolny od pracy, a między ostatnimi umowami nie było przerwy. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku, wynagrodzenie wypłacone z tytułu 3 ostatnich umów podlega sumowaniu, a zatem podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie pracownika za pełne kalendarzowe miesiące zatrudnienia, tj. za kwiecień i maj.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Łukasz Cymerman

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »