| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasiłki i inne świadczenia > Obliczanie przerwy między kolejnymi niezdolnościami do pracy

Obliczanie przerwy między kolejnymi niezdolnościami do pracy

Nasz pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresach od 25 kwietnia do 2 maja oraz od 28 sierpnia do 3 września br. Między jedną a drugą niezdolnością do pracy upłynęło 117 dni. Czy za okres niezdolności do pracy przypadającej w sierpniu i wrześniu należy ustalić nową podstawę do naliczenia zasiłku?

Nie należy ustalać na nowo podstawy wymiaru świadczenia chorobowego dla Państwa pracownika, ponieważ przerwa między pierwszą a drugą niezdolnością do pracy wyniosła 2 pełne miesiące kalendarzowe, czyli czerwiec i lipiec. Aby ustalić na nowo podstawę wymiaru świadczenia chorobowego przerwa powinna wynieść co najmniej 3 pełne miesiące kalendarzowe. Nie ma znaczenia, że przerwa ta wyniosła 117 dni, ponieważ nie liczy się jej w dniach.

UZASADNIENIE

Wysokość świadczeń z ubezpieczeń społecznych przysługujących za nieprzerwane okresy niezdolności do pracy oblicza się z tej samej podstawy wymiaru, jaka została ustalona dla pierwszej niezdolności do pracy. Ta sama zasada odnosi się do sytuacji, gdy między okresami niezdolności do pracy wprawdzie wystąpiła przerwa, jednak była ona krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. Dotyczy to zarówno świadczeń tego samego rodzaju, np. kolejno po sobie pobieranych zasiłków chorobowych, jak i świadczeń innego rodzaju, np. gdy po zasiłku chorobowym przysługuje zasiłek opiekuńczy (art. 43 ustawy zasiłkowej).

Podstawę wymiaru świadczenia chorobowego należy obliczyć na nowo, jeżeli między pierwszą a kolejną niezdolnością do pracy wystąpiła przerwa co najmniej równa 3 pełnym miesiącom kalendarzowym. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy nastąpiła zmiana wymiaru czasu pracy zatrudnionej osoby. Wówczas ponowne obliczanie podstawy wymiaru z nowego okresu jest obowiązkowe.

Wątpliwości nasuwają się przy sformułowaniu art. 11 ust. 5 ustawy zasiłkowej, który stanowi, że „ilekroć przy ustalaniu prawa do zasiłku chorobowego lub jego wysokości okres jest oznaczony w miesiącach, za miesiąc uważa się 30 dni”. Nie należy jednak mylić tych dwóch sformułowań, tzn. „miesiąca” z „miesiącem kalendarzowym”. Są to dwa różne pojęcia, które zostały użyte w różnym celu. Mianowicie art. 11 ust. 5 ustawy zasiłkowej używa pojęcia „miesiąc” przy ustaleniu prawa do zasiłku oraz obliczania podstawy wymiaru zasiłku z ubezpieczenia społecznego. Natomiast w art. 43 ustawy zasiłkowej wskazuje na sposób liczenia przerwy między niezdolnościami do pracy oraz to, że w takiej sytuacji należy przyjmować okres liczony w miesiącach kalendarzowych.

Zatem przy obliczaniu podstawy wymiaru zasiłku (art. 11 ust. 5 ustawy zasiłkowej) każdy miesiąc traktujemy jako 30 dni niezależnie od tego, czy okres ten przypada na styczeń, luty, marzec czy kwiecień.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Inwestycje w Kurortach

Serwis nieruchomościowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »