| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasady podlegania > Jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, osoba współpracująca a podleganie ubezpieczeniom społecznym

Jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, osoba współpracująca a podleganie ubezpieczeniom społecznym

Prowadzenie działalności gospodarczej w formie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wiąże się z konkretnymi konsekwencjami prawnymi. Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym ulegają zmianie, gdy funkcjonowanie spółki wspomagane jest działalnością osoby bliskiej. 

Mnogość spółek z ograniczoną odpowiedzialnością funkcjonujących w dalszym ciągu na rynku wskazuje na ich nadal niezmienną popularność i atrakcyjność. Wybór tej formy prawnej przez osobę planującą rozpocząć działalność w ramach jednoosobowej spółki wspomaganej dodatkowo pracą bliskiej osoby wiąże się jednak z konkretnymi konsekwencjami prawnymi. Artykuł ten poświęcony jest ich analizie pod kątem podlegania ubezpieczeniom społecznym.

Na gruncie ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jednol. z dn. 10 listopada 2009 roku, Dz. U. nr 205, poz. 1585 ze zm., dalej: ustawa), (art. 8 ust. 6 pkt 4), wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością uważany jest za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność.

Przepis przesądza zatem o tym, że jeśli dana osoba fizyczna pozostaje jedynym wspólnikiem spółki z o.o., to tym samym podlega obowiązkowi płatności składek tak, jakby prowadziła samodzielnie pozarolniczą działalność gospodarczą lub też pozostawała wspólnikiem spółki osobowej.

Zapisz się na nasz newsletter

Wsparcie osoby najbliższej jako współpraca przy prowadzeniu pozarolniczej działalności

Wsparcie świadczone tak pojmowanemu przedsiębiorcy przez osoby mu najbliższe w ramach zwykłej pomocy, może zostać przy tym potraktowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych jako współpraca przy prowadzeniu pozarolniczej działalności. To zaś pociąga za sobą określone skutki w sferze ubezpieczeń społecznych, a zasadniczo obowiązek płatności składek. Wynika to z art. 6 ust. 1 pkt 5) w/w ustawy, który stanowi, iż obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnym i rentowym podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi.

Kiedy zatem możemy mówić o „osobie współpracującej”. Zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 8 ust. 11 w/w ustawy za osobę współpracującą z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się „małżonka, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione, rodziców, macochę i ojczyma oraz osoby przysposabiające” jeżeli pozostają z nią „we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy prowadzeniu tej działalności”; nie dotyczy to jednak osób, z którymi została zawarta umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego.

Zobacz także: Zasady wypłacania zasiłku opiekuńczego

Warunek pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym

Określenie, czy dana osoba, wymieniona w pierwszej części przepisu, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, nie nastręcza większych trudności. Minister Pracy i Polityki Społecznej w odpowiedzi na interpelację nr 20396, znak: SPS-023-20396/11 z dnia 23 lutego 2011 roku stwierdził, że przy ustalaniu, czy dane osoby prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, należy brać pod uwagę nie tylko adres zameldowania (zamieszkania), lecz także takie okoliczności, jak m.in. prowadzenie wspólnego budżetu domowego oraz współpracę w załatwianiu codziennych spraw życiowych. Decyduje przede wszystkim więź społeczno-gospodarcza między określonym osobami bliskimi.

Sąd Najwyższy w uzasadnieniu do wyroku z dnia 2 lutego 1996 roku (sygn. akt II URN 56/95), który wciąż zachowuje swą aktualność, orzekł, iż ocena, czy dana osoba pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, zależy od okoliczności konkretnego przypadku, przy czym sam fakt wspólnego zamieszkiwania nie może tu mieć decydującego znaczenia. Cechami charakterystycznymi dla prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego może być w szczególności udział i wzajemna ścisła współpraca w załatwianiu codziennych spraw związanych z prowadzeniem domu, wspólne zaspokajanie potrzeb życiowych. W kontekście małżonków istotny jest artykuł 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, iż oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swoich sił oraz swoich możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Obowiązek ten, jako wynikający z przepisu bezwzględnie obowiązującego, powstaje z chwilą zawarcia małżeństwa i gaśnie z chwilą jego ustania, orzeczenia separacji lub unieważnienia. Zatem istota związku małżeńskiego opiera się na prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego.

Aktualizacja: 18.06.2014

Autorzy:

aplikant radcowski, Kancelaria GACH, HULIST, MIZIŃSKA, WAWER – adwokaci i radcowie prawni sp.p radca prawny, doradca podatkowy, partner Kancelaria GACH, HULIST, MIZIŃSKA, WAWER – adwokaci i radcowie prawni sp.p.

Źródło:

Własne

Zdjęcia

Jednoosobowa spółka z ograniczona odpowiedzialnośćią, osoba współpracująca a podleganie ubezpieczeniom społecznym / fot. Fotolia
Jednoosobowa spółka z ograniczona odpowiedzialnośćią, osoba współpracująca a podleganie ubezpieczeniom społecznym / fot. Fotolia

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Wądrzyk

Ekspert Equity Investments S.A. w dziedzinie kadr i płac

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »