| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasady podlegania > Kiedy ojciec zatrudniający syna w swojej firmie nie musi zgłaszać go do ZUS jako osobę współpracującą

Kiedy ojciec zatrudniający syna w swojej firmie nie musi zgłaszać go do ZUS jako osobę współpracującą

Jestem rzemieślnikiem, mistrzem cukiernictwa. Prowadzę średniej wielkości rodzinną firmę (piekarnię-cukiernię), w której zatrudniam młodocianych pracowników w celu praktycznej nauki zawodu. Od 1 września br. w mojej firmie do wykonywania zawodu cukiernika przyucza się również mój 16-letni syn. Księgowa powiedziała mi, że członek rodziny zatrudniony na podstawie umowy o pracę musi zostać zgłoszony do ZUS jako osoba współpracująca. Oznacza to bardzo wysokie składki, które musiałbym opłacać za syna. Czy to prawda?

Nie, Pana syn zatrudniony w celu praktycznej nauki zawodu powinien zostać zgłoszony do ZUS jako pracownik młodociany, z kodem tytułu ubezpieczenia 01 20 xx. Składki za niego będzie Pan opłacał na takich samych zasadach, jak za pozostałych uczących się pracowników, ustalając je od podstawy w wysokości przychodu uzyskanego ze stosunku pracy. W odniesieniu do członków rodziny zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego nie ma zastosowania zasada, zgodnie z którą osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę, spełniające kryteria do uznania za osoby współpracujące, należy zgłosić do ZUS jako współpracowników.

Pracownika młodocianego, czyli osobę, która ukończyła 16 lat i nie przekroczyła 18 lat, można zatrudnić na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Przygotowanie zawodowe może odbywać się w formie praktycznej nauki zawodu lub w formie przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Z przedstawionego przez Pana problemu wynika, że zatrudnia Pan syna na podstawie umowy o pracę zawartej w celu nauki zawodu (cukiernik).

Pracownik, który spełnia kryteria określone dla osób współpracujących, jest do celów ubezpieczeniowych traktowany jak osoba współpracująca (art. 8 ust. 2 ustawy systemowej). Oznacza to dla współpracownika odmienne od pracowniczych zasady podlegania ubezpieczeniom oraz wynikający z nich odmienny sposób nabywania praw do świadczeń, m.in. z ubezpieczenia chorobowego. Dla płatników zatrudnienie osoby współpracującej często oznacza znacznie wyższe obciążenia składkowe, ponieważ minimalna podstawa wymiaru składek za osobę współpracującą jest wyższa niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Ponadto składki za osobę współpracującą w całości finansuje płatnik (czyli przedsiębiorca), podczas gdy w przypadku pracownika składki są częściowo finansowane przez pracodawcę, a częściowo przez zatrudnionego.

WAŻNE!

Składki na ubezpieczenia społeczne osoby współpracującej są w całości finansowane przez płatnika składek.

Za osobę współpracującą z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się małżonka, dzieci własne, dzieci drugiego małżonka i dzieci przysposobione, rodziców, macochę i ojczyma oraz osoby przysposabiające, jeżeli pozostają z przedsiębiorcą we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracują przy prowadzeniu tej działalności. Przepisy ustawy systemowej wprowadzają tu jednak jeden wyjątek. Za osobę współpracującą nie uważa się członka rodziny, z którym została zawarta umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego (art. 8 ust. 11 ustawy systemowej).

Aby prawidłowo ustalić obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym przez taką osobę, trzeba najpierw ustalić, co na gruncie prawa ubezpieczeń społecznych oznacza termin „umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego”. Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych nie definiuje tego pojęcia. Jak wskazuje sądowa praktyka orzecznicza, jego właściwego znaczenia należy poszukiwać w przepisach Kodeksu pracy. Sąd Apelacyjny w Warszawie stwierdził, że „jeżeli ustawodawca posłużył się w sprawach ubezpieczeń społecznych terminem »umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego«, nie definiując go i nie nadając specyficznego znaczenia dla tej gałęzi prawa, to uzasadnione jest sięgnięcie przy interpretacji tego przepisu do przepisów Kodeksu pracy, a więc do przepisów, w których pojęcie to funkcjonuje” (wyrok z 23 września 2008 r., III AUa 445/08, OSA 2010/12/75–82). Wyłączenie z obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym na zasadach obowiązujących współpracowników dotyczy zatem tylko tych osób, z którymi zawarto umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Joanna Targowska

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »