| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasady podlegania > Zmiana pracy lub zamieszkania w UE a ubezpieczenia społeczne

Zmiana pracy lub zamieszkania w UE a ubezpieczenia społeczne

Pracownik oddelegowany przez polskiego pracodawcę do pracy w innym państwie członkowskim UE może nadal podlegać ubezpieczeniom społecznym w Polsce. Warunkiem jest, aby jego czas pracy za granicą nie przekraczał 24 miesięcy i nie był wysłany w celu zastąpienia innego pracownika.

Stosowne przepisy w zakresie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego mają zagwarantować obywatelom UE to, że zabezpieczenia społeczne w państwach członkowskich nie ograniczą czy wręcz pozbawią uprawnień nabytych lub należnych osobom pracującym lub mieszkającym na terytorium danego kraju. Wypracowana zasada koordynacji ma na celu ograniczenie sytuacji, które utrudniają lub uniemożliwiają korzystanie z uprawnień z zakresu ubezpieczenia społecznego osobom migrującym w obrębie państw Unii Europejskiej, takich jak np. opieka lekarska, zasiłki czy zabezpieczenie emerytalne.

Powyższe kwestie reguluje przede wszystkim obowiązujące od 1 stycznia 2011 r. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010, rozszerzające rozporządzenie (WE) nr 883/2004 i rozporządzenie (WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo. Wyjątkami są: Norwegia, Islandia, Liechtenstein oraz Szwajcaria, wobec których do czasu wejścia w życie odpowiednich porozumień zastosowanie mają rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/1971 i rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/1972.

Reforma zasad koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zapoczątkowana ratyfikowaniem rozporządzenia nr 1231/2010 polega na uzupełnieniu, tj. poszerzeniu zakresu wytycznych rozporządzenia nr 883/04 w zakresie m.in. zapewnienia przez Unię sprawiedliwego traktowania obywateli państw trzecich, którzy legalnie przebywają na terytorium państw członkowskich, a także zobowiązanie państw członkowskich do stosowania bardziej energicznej polityki w zakresie integracji w kwestiach stawiania sobie za cel zagwarantowania im praw i obowiązków porównywalnych do praw i obowiązków obywateli Unii.

Ubezpieczenia osoby migrującej

Osoba migrująca może podlegać ubezpieczeniom społecznym tylko w jednym państwie, tj. może być ubezpieczona tylko przez jedno państwo i do tego państwa opłacać wszystkie składki na ubezpieczenia społeczne, nawet w wypadku gdy jednocześnie pracuje ona w kilku państwach członkowskich. Przy określeniu emerytury każde z państw uwzględni okres ubezpieczenia na jego terytorium i proporcjonalnie do niego wyliczy część emerytury. Ważne jest to, że w wypadku gdy pracuje się w jednym z państw członkowskich – poza Polską – to ubezpieczonym jest się w tym państwie, w którym tę pracę się wykonuje. W takiej sytuacji nie jest brane pod uwagę, czy mieszka się w państwie, w którym wykonuje się pracę, czy też w Polsce.

W sytuacji gdy wykonuje się jednocześnie pracę na terenie kilku państw członkowskich, ubezpieczeniom podlega się w tym państwie, w którym wykonywana jest tzw. znaczna część pracy. Bierze się tu pod uwagę czas pracy lub wynagrodzenie za pracę w danym państwie.

Obywatel polski, który nie jest właścicielem firmy i wykonuje pracę najemną w kilku państwach członkowskich, ubezpieczony jest w państwie, w którym mieszka, jeżeli:

  • pracuje dla jednego pracodawcy i wykonuje znaczną część swojej pracy na terytorium tego państwa, np. pracuje w Polsce i w kraju X, mieszka w Polsce, a pracodawca ma siedzibę w Y. W takim przypadku, jeśli osoba ta wykonuje znaczną część pracy w Polsce, podlega ubezpieczeniu również w Polsce, tj. w państwie, w którym mieszka;
  • pracuje dla kilku pracodawców, którzy mają zarejestrowane siedziby lub prowadzą działalność na terytorium różnych państw członkowskich, a mieszka np. w X, pracuje w Y i równocześnie podjął dodatkowe zatrudnienie u pracodawcy X. Ubezpieczony jest w X, niezależnie od tego, jaką część pracy wykonuje w tym państwie;
  • pracuje z jednym pracodawcą i nie wykonuje znacznej części pracy w państwie, w którym mieszka, ubezpieczony jest w państwie, w którym pracodawca ma zarejestrowaną siedzibę lub prowadzi działalność, np. pracuje w Polsce i w kraju X, mieszka w Polsce, pracodawca ma siedzibę w kraju Y. W sytuacji gdy nie wykonuje znacznej części pracy w Polsce, podlega ubezpieczeniu w kraju Y, czyli w państwie, w którym pracodawca ma zarejestrowaną siedzibę.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Paweł Wiśniewski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »