| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasady podlegania > Porozumienie wyjątkowe z niemiecką instytucją ubezpieczeniową

Porozumienie wyjątkowe z niemiecką instytucją ubezpieczeniową

Prowadzę w Polsce firmę wykonującą roboty ogólnobudowlane i wykończeniowe. Zatrudniam 50 pracowników. Z uwagi na to, że w ostatnim roku moja firma wykonywała niewielką liczbę umów w Polsce, zacząłem poszukiwać możliwości realizacji kontraktów na terenie innych krajów Unii Europejskiej. Znalazłem kontrahentów z Niemiec, Francji, Belgii i Holandii, dla których chciałbym wykonywać prace. Ze wstępnych uzgodnień z kontrahentami wynika, że pracownicy mojej firmy mogliby wykonywać prace na terenie tych państw przez okres od 3 do 5 lat. Czy w tym okresie będą oni mogli nadal podlegać ubezpieczeniom w Polsce (w ZUS)?

Istnieje możliwość dalszego podlegania przez pracowników Pana firmy polskim przepisom ubezpieczeniowym. Jest to możliwe wyłącznie na podstawie zawartego porozumienia wyjątkowego w trybie art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004. W przypadku pracowników delegowanych do pracy we Francji, Belgii i Holandii będzie Pan musał spełnić ogólne warunki umożliwiające zawarcie takiego porozumienia. Natomiast w przypadku ubiegania się o takie porozumienie ze stroną niemiecką konieczne będzie spełnienie dodatkowych kryteriów. Szczegóły w uzasadnieniu.

Pracownicy wysyłani z Polski do wykonywania pracy na terenie państw UE/EOG lub Szwajcarii mogą w okresie zatrudnienia podlegać ustawodawstwu tylko w jednym państwie (zgodnie z regułą jednego ustawodawstwa). Co do zasady, osoby te podlegają przepisom z zakresu zabezpieczenia społecznego obowiązującym w tym kraju, w którym wykonują pracę.

Jeżeli pracodawca nie prowadzi znacznej części swojej działalności w Polsce lub nie spełnia innych warunków do uzyskania poświadczenia A1 (np. pracownik nie podlegał przez co najmniej 1-miesiąc polskiemu ustawodawstwu lub okres delegowania od razu ma być dłuższy niż 24 miesiące), ale chce, aby zatrudnione przez niego osoby nadal podlegały polskiemu systemowi ubezpieczeń, może wnioskować o zawarcie porozumienia wyjątkowego. Podstawą prawną do jego zawarcia jest art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004. Przepis ten pozwala dwóm lub kilku państwom członkowskim na zawarcie porozumienia, przewidującego wyjątki od zasad dotyczących ustalania ustawodawstwa właściwego. W każdym państwie członkowskim UE do zawierania porozumień wyjątkowych jest wyznaczona odpowiednia instytucja. W Polsce od 1 stycznia 2012 r. taką instytucją jest Oddział ZUS w Kielcach.

Aby zwiększyć prawdopodobieństwo uzyskania zgody instytucji zagranicznej, zarówno wysyłany pracownik, jak również pracodawca delegujący powinni spełniać określone warunki.

Zgodnie z decyzją Komisji Administracyjnej ds. Koordynacji Systemów Zabezpieczenia Społecznego Nr A2, w polskim systemie ubezpieczeń może pozostać osoba, która jest rekrutowana specjalnie w celu delegowania do innego państwa UE, jednak pod warunkiem, że wcześniej przez co najmniej miesiąc podlegała polskiemu systemowi zabezpieczenia społecznego (niekoniecznie jako pracownik – może to być np. zarejestrowana osoba bezrobotna). Przepisy decyzji A2 nie wymagają, aby w tym miesięcznym okresie poprzedzającym delegowanie taka osoba była ubezpieczona z tytułu zatrudnienia u pracodawcy, który chce wysłać ją za granicę do wykonywania pracy.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

ifirma.pl

Mała księgowość internetowa ifirma.pl

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »