| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasady podlegania > Umowa w celu przygotowania zawodowego w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

Umowa w celu przygotowania zawodowego w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

Terminowi „umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego” należy dla celów ubezpieczeń społecznych nadać znaczenie, które jest mu przypisane w przepisach prawa pracy. Orzekł tak Sąd Apelacyjny w Warszawie, rozstrzygając w interesującej sprawie zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych, zgodnie z pracowniczym schematem podlegania ubezpieczeniom społecznym, małżonki osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą.

Wyrok sądu I instancji

Sąd I instancji oddalił odwołanie płatnika od decyzji ZUS. W ocenie sądu, pomimo iż zatrudnieniu zainteresowanej w firmie prowadzonej przez P.W. przyświecał cel zdobycia przez nią przygotowania zawodowego, to umowa o pracę zawarta pomiędzy małżonkami nie posiadała charakteru umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.

W świetle art. 3 kodeksu pracy odwołujący, będąc pracodawcą, obowiązany był przy nawiązaniu stosunku pracy stosować przepisy prawa pracy. Z uwagi na fakt, iż kodeks pracy przewidział zawieranie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego jako szczególne uregulowanie dotyczące osób młodocianych i nie posiada analogicznych przepisów w stosunku do osób dorosłych, nie można zatem uznać, że świadczenie pracy przez osobę pełnoletnią odbywało się w ramach umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.

Przedsiębiorca wniósł apelację od niekorzystnego dla siebie wyroku. W uzasadnieniu apelacji P.W. podniósł między innymi, iż miał prawo skorzystać z przepisu art. 8 ust. 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, ponieważ w swej treści nie zawęża on przywileju uznawania osób zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego tylko do pracowników młodocianych. Apelujący wywiódł, iż intencją ustawodawcy, zawartą w wymienionym przepisie ustawy o ubezpieczeniach społecznych, było, aby każdy członek rodziny osoby prowadzącej działalność gospodarczą miał możliwość uzyskania przygotowania zawodowego na podstawie umowy o pracę.

Sąd II instancji nie uwzględnił apelacji przedsiębiorcy, przypominając, że art. 8 ust. 11 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych zawiera definicję osoby współpracującej z osobą prowadzącą pozarolniczą działalność oraz zleceniobiorcą. Jeżeli pracownik spełnia kryteria określone dla osób współpracujących, na potrzeby ubezpieczeń społecznych traktowany jest jako osoba współpracująca, a nie pracownik. Wyjątek od tej reguły jest tylko jeden, przewidziany dla osób, z którymi została zawarta umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego.

Nawiązania stosunku pracy w celu zdobycia uprawnień zawodowych nie można uznać za zawarcie umowy w celu przygotowania zawodowego w rozumieniu ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz k.p.


Istota sporu

Sąd apelacyjny podkreślił, że skarżący nie kwestionuje, że jego żona mieści się w wyznaczonym przez ustawodawcę kręgu osób, które po spełnieniu określonych warunków uważane są za osoby współpracujące. Nie kwestionuje również spełnienia tych warunków, tj. pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym i współpracy przy prowadzeniu pozarolniczej działalności noszącej cechy stałości oraz ciągłości. Nie jest sporne, że A.W. prowadziła ewidencję dokumentów księgowych, wypełniała deklaracje podatkowe i inne dokumenty. Spór płatnika i ZUS sprowadza się w istocie do tego, czy umowa o pracę zawarta przez małżonków W. może być potraktowana jako umowa o pracę w celu przygotowania zawodowego, której zawarcie wyklucza – dla celów ubezpieczeń społecznych – uznanie pracownika za osobę współpracującą, nawet jeżeli będzie on spełniał wszystkie pozostałe przesłanki do uznania go właśnie za taką osobę.

Sąd apelacyjny nie podzielił w tej sprawie wykładni prawa zaprezentowanej przez skarżącego. Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych nie definiuje ani pojęcia umowy o pracę, ani umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. W sytuacji gdy brak jest definicji danego pojęcia w danym akcie normatywnym albo danej gałęzi prawa, ale jest ono zdefiniowane w innej gałęzi prawa, to sąd powinien się oprzeć na takiej definicji. Jeżeli więc ustawodawca posłużył się terminem umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego na gruncie ubezpieczeń społecznych, nie definiując go i nie nadając mu specyficznego znaczenia, to uzasadnione jest sięgnięcie w tej mierze do gałęzi prawa, w której pojęcie to funkcjonuje, czyli do prawa pracy, z kodeksem pracy na czele.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Jacek Trusiński

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »