| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasady podlegania > Wyrok SN z dnia 4 sierpnia 2005 r. sygn. II UK 320/04

Wyrok SN z dnia 4 sierpnia 2005 r. sygn. II UK 320/04

Cel zawarcia umowy o pracę w postaci uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego nie jest sprzeczny z ustawą (art. 58 § 1 k.c).

Cel zawarcia umowy o pracę w postaci uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego nie jest sprzeczny z ustawą (art. 58 § 1 k.c).

Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk

Sędziowie SN: Beata Gudowska (sprawozdawca), Maria Tyszel

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r. sprawy z wniosku Anny P., Anny S., Marii P., Janiny D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w G. o objęcie ubezpieczeniem społecznym, na skutek kasacji wnioskodawczyń od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 sierpnia 2004 r. [...]

uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 25 lutego 2003 r. oddalił odwołanie Anny P., Anny S. i Marii P., wspólniczek spółki cywilnej prowadzących sprzedaż artykułów spożywczo-przemysłowych, i Janiny D., zatrudnionej przez niejako sprzedawczyni, od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w G. z dnia 27 czerwca 2002 r. ustalającej niepodleganie przez Janinę D., córkę Anny P., ubezpieczeniu społecznemu od dnia 2 stycznia 2002 r. Przesłankę odmowy objęcia ubezpieczeniem społecznym ZUS określił jako „pozorność umowy o pracę mającej zapewnić wnioskodawczyni prawo do świadczeń z ubezpieczenia”. Sąd pierwszej instancji, nie kwestionując faktu wykonywania przez wnioskodawczynię pracy objętej umową stwierdził, że „sporządzenie dokumentów związanych z zatrudnieniem i opłacanie składki na ubezpieczenie społeczne nie jest wystarczające do uznania, że rzeczywistym zamiarem osoby zgłoszonej do ubezpieczenia było stałe, codzienne wykonywanie pracy w sklepie prowadzonym przez matkę i dwie siostry Janiny D.”. Podważył ważność umowy o pracę z powodu niestwierdzenia konieczności zatrudnienia wnioskodawczyni w sklepie, który był prowadzony osobiście przez wspólniczki. Jako co najmniej nieracjonalne poczytał zatrudnienie wnioskodawczyni, gdy obroty w sklepie nie zwiększyły się, a na początku 2002 r. sklep wykazywał stratę.

Janina D. od 1992 r. do września 2000 r. prowadziła zakład fryzjerski, do września 2001 r. korzystała z zasiłku dla bezrobotnych, a po zatrudnieniu od dnia 2 stycznia 2002 r. już od marca tego roku nieprzerwanie do sierpnia korzystała z zasiłku chorobowego, a po urodzeniu dziecka - z zasiłku macierzyńskiego. Sąd nie dał wiary Annie P., że powodem zatrudnienia tej córki był urlop macierzyński jej drugiej córki i wspólniczki Anny S., twierdząc, że gdyby jej zatrudnienie było konieczne, w czasie nieobecności w pracy Janiny D. zatrudniłaby inną pracownicę. Jako podstawę prawną Sąd powołał art. 58 i art. 83 k.c. i stwierdził, że „gdy zasadniczym celem jest uzyskanie świadczeń z ubezpieczenia społecznego, a środkiem prowadzącym do tego jest zawarcie umowy o pracę, to niewątpliwie stanowi to nadużycie prawa i jako takie nie korzysta z ochrony prawnej”.

reklama

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych

Narzędzia kadrowego

POLECANE

UMOWY ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Maciej Dittmajer

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »