| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Składki na ubezpieczenie > Wyrok SN z dnia 29 marca 2006 r. sygn. II UK 103/05

Wyrok SN z dnia 29 marca 2006 r. sygn. II UK 103/05

Odsetki za zwłokę od nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenie społeczne, należne na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) w związku z art. 56 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i w związku z art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz.U. Nr 140, poz. 938 ze zm.), wynosiły 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego także przed zmianą art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej wprowadzoną ustawą z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 169, poz. 1387), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, ponieważ nie ma uzasadnionych podstaw. Nie ma racji skarżący zarzucając naruszenie art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002 r., w związku z art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o Narodowym Banku Polskim. Pełnomocnik skarżącego uzasadnił ten zarzut tym, że skoro art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o Narodowym Banku Polskim zawiera delegację do określenia wysokości stóp procentowych, w tym kredytu lombardowego, dla konkretnego ustawowego organu - Rady Polityki Pieniężnej, to odesłanie w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, wskazującego inny organ - prezesa Narodowego Banku Polskiego, jako uprawnionego do ustalenia wysokości stóp procentowych, nie jest tożsame. W rezultacie istnieje luka w prawie, polegająca na braku dostatecznej podstawy prawnej do ustalenia podstawy ustalania wysokości odsetek za zwlokę.

Argumentacja ta nie jest trafna. Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych od nieopłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w Ordynacji podatkowej. Zasady i wysokość odsetek za zwłokę określa art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym stawka odsetek za zwłokę wynosi 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej przez Prezesa Narodowego Banku Polskiego. Według paragrafu trzeciego tego artykułu Minister Finansów (od 6 czerwca 2001 - minister właściwy do spraw finansów publicznych) ogłasza, w drodze obwieszczenia, stawkę odsetek za zwłokę w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”. Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o Narodowym Banku Polskim, Rada Polityki Pieniężnej ustala wysokość stóp procentowych NBP.

Z przytoczonych powyżej unormowań wynika -jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny - zasada, zgodnie z którą odsetki za zwłokę od nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczeni społeczne wynoszą 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, tj. kredytu, który, według art. 42 ust. 1 i ust. 4 pkt 2 ustawy o Narodowym Banku Polskim, jest formą kredytu refinansowego, udzielanego bankom, w celu uzupełnienia ich zasobów pieniężnych, pod zastaw papierów wartościowych. Nie ulega zatem wątpliwości obowiązek płatnika zapłaty odsetek od zaległych składek w wysokości wskazanej w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej. Pomiędzy art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej a art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o Narodowym Banku Polskim występowała jednak do 1 stycznia 2003 r. (tj. do zmiany art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej ustawą z dnia 12 września 2002 r., Dz.U. Nr 169, poz. 1387, polegającej na wskazaniu, że stawka odsetek za zwłokę wynosi 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim) kolizja sprowadzająca się do różnego określenia organu upoważnionego do ustalenia wysokości podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego. Kolizja ta nie ma jednak nic wspólnego z luką w prawie oznaczającą brak uregulowania stosunku społecznego, który nie jest prawnie obojętny (zob. np. uchwałę Sądu Najwyższego z 11 października 1991 r., III CZP 37/91, OSNC 1992 nr 4, poz. 50). W rozważanym przypadku występował raczej typowy dla kolizji nadmiar regulacji. Z ustawy o Narodowym Banku Polskim wynika jednak jasno, co przyznaje skarżący, że kompetencja ta przysługiwała Radzie Polityki Pieniężnej. Nie można też przyjąć, aby w art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej chodziło o inną podstawową stopę oprocentowania kredytu lombardowego niż określona w art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o Narodowym Banku Polskim. Skoro zatem nie ulega wątpliwości zasada, że odsetki za zwłokę od zaległych składek na ubezpieczeni społeczne wynoszą200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, i nie ulega wątpliwości, że ustalenie tej stopy należy do kompetencji Rady Polityki Pieniężnej, a stopa ta została ustalona przez ten organ, to nie można twierdzić, pomimo słusznego wskazania na występującą kolizję przepisów prawnych, że zasądzenie przez sąd odsetek było pozbawione podstawy prawnej (zob. też wyrok NSA w Warszawie z 25 maja 2004, III SA 120/03, LEX nr 160669).

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Grzegorz Musolf

ekspert z zakresu podatków i ceł

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »