| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Składki na ubezpieczenie > Składki za pracowników sezonowych

Składki za pracowników sezonowych

Dla osoby wykonującej pracę najemną w Polsce i pracę sezonową w innym państwie członkowskim UE właściwe jest polskie ustawodawstwo z zakresu zabezpieczenia społecznego. W tym celu osoba taka powinna uzyskać z ZUS zaświadczenie A1.

Okres wakacji to okres nie tylko wypoczynku, ale również okres prac sezonowych. Wiele osób podejmuje w tym czasie zatrudnienie zarówno w Polsce, jak i za granicą w celu osiągnięcia dodatkowych przychodów. Z podjęciem pracy sezonowej z reguły wiąże się obowiązek ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego.

Praca sezonowa w Polsce

Osoby, które wykonują pracę sezonową w Polsce, podlegają ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu na takich samych zasadach jak osoby wykonujące inne prace. Osoba, która wykonuje prace sezonowe w ramach stosunku pracy, na podstawie umowy o pracę nakładczą bądź na podstawie umowy-zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące zlecenia, podlega ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu na zasadach właściwych odpowiednio dla pracowników, chałupników lub zleceniobiorców. Natomiast osoba, która wykonuje omawiane prace na podstawie samodzielnej umowy o dzieło, nie podlega przedmiotowym ubezpieczeniom.

Praca sezonowa za granicą

O wiele bardziej złożona jest sytuacja osób, które prace sezonowe wykonują za granicą. Należy przy tym odróżnić pracę sezonową wykonywaną w państwie członkowskim UE lub Konfederacji Szwajcarskiej od pracy sezonowej wykonywanej w innym państwie. Jeżeli chodzi o osobę, która wykonuje prace sezonowe w państwie członkowskim UE (Szwajcarii), to co do zasady podlega ona ustawodawstwu z zakresu zabezpieczenia społecznego tego państwa (zasada lex loci laboris), a co za tym idzie, to przepisy tego państwa członkowskiego UE (Szwajcarii) rozstrzygają o tym, czy i na jakich zasadach ta osoba podlega ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu w tym państwie. Od tej zasady przewidziane są jednak wyjątki i dotyczą m.in. sytuacji, gdy dana osoba wykonuje normalnie pracę najemną w dwóch lub w kilku państwach członkowskich UE (Szwajcarii). Z taką sytuacją możemy mieć do czynienia w przypadku obywateli polskich, którzy w Polsce przebywają na urlopie wypoczynkowym i jednocześnie wykonują prace sezonowe w innym państwie członkowskim UE (Szwajcarii), czy też osoby, które w Polsce wykonują pracę na podstawie umowy-zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług i jednocześnie wykonują prace sezonowe w innym państwie członkowskim UE (Szwajcarii).

Osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną w dwóch lub w kilku państwach członkowskich UE, podlega:

  • ustawodawstwu państwa członkowskiego UE (Szwajcarii), w którym ma miejsce zamieszkania (tj. zwykle przebywa), jeżeli wykonuje znaczną część pracy w tym państwie członkowskim lub jeżeli jest zatrudniona przez różne przedsiębiorstwa lub przez różnych pracodawców, którzy mają siedzibę lub miejsce wykonywania działalności w różnych państwach członkowskich albo
  • ustawodawstwu państwa członkowskiego UE (Szwajcarii), w którym znajduje się siedziba lub miejsce wykonywania działalności zatrudniającego ją przedsiębiorstwa lub pracodawcy, jeżeli osoba ta nie wykonuje znacznej części swojej pracy w państwie członkowskim UE, w którym ma miejsce zamieszkania.

Za osobę, która „normalnie wykonuje pracę najemną w dwóch lub w kilku państwach członkowskich”, uważa się w szczególności osobę, która wykonując nadal pracę w jednym państwie członkowskim UE, równocześnie wykonuje odrębną pracę w jednym lub kilku innych państw członkowskich UE, niezależnie od czasu trwania ani charakteru tej odrębnej pracy, w sposób ciągły wykonuje na zmianę kilka rodzajów pracy, z wyjątkiem pracy o charakterze marginalnym, w dwóch lub więcej państwach członkowskich UE, niezależnie od częstotliwości takiej zamiany czy też jej regularnego charakteru.

Z kolei za „znaczną część pracy najemnej wykonywanej w państwie członkowskim UE” uważa się znaczną pod względem ilościowym część pracy najemnej lub pracy na własny rachunek wykonywanej w tym państwie członkowskim UE, przy czym nie musi to być koniecznie największa część tej pracy. W celu określenia, czy znaczna część pracy jest wykonywana w danym państwie członkowskim w przypadku pracy najemnej, należy wziąć pod uwagę takie kryteria, jak czas pracy lub wynagrodzenie. Spełnienie powyższych kryteriów w proporcji mniejszej niż 25% tych kryteriów wskazuje, że znaczna część pracy nie jest wykonywana w danym państwie członkowskim UE.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Dorota Fedorowska

psycholog, mediator. Kancelaria Mediacyjna „Primum Consensus”.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »