| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Jak zmienić decyzję emerytalno-rentową od 18 kwietnia 2017 r.

Jak zmienić decyzję emerytalno-rentową od 18 kwietnia 2017 r.

Od 18 kwietnia 2017 r. uchylenie bądź zmiana prawomocnej decyzji ZUS dotyczącej ustalenia prawa i wysokości emerytury lub renty jest możliwe tylko do maksymalnego terminu wynoszącego 10 lat. Przed zmianami ZUS miał prawo w każdym czasie zmienić wydaną wcześniej prawomocną decyzję dotyczącą ustalenia prawa i wysokości emerytury lub renty.

3 marca 2017 r. Senat przyjął bez poprawek nowelizację ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącą zmian przepisów regulujących zasady wzruszalności decyzji ZUS. Zmiany te spowodowane są koniecznością dostosowania obecnego prawa do wytycznych z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 28 lutego 2012 r. (sygn. akt K 5/11). Po wejściu w życie znowelizowanych przepisów uchylenie bądź zmiana prawomocnej decyzji ZUS dotyczącej ustalenia prawa i wysokości emerytury lub renty jest możliwe tylko do maksymalnego terminu wynoszącego 10 lat.

Przed ogłoszeniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego ZUS miał prawo w każdym czasie zmienić wydaną wcześniej prawomocną decyzję dotyczącą ustalenia prawa i wysokości świadczenia, jeśli zmieniła się ocena przedłożonych dowodów, nawet wówczas, gdy nie pojawiły się w sprawie nowe okoliczności. Jednakże w wyroku TK z 8 marca 2012 r. orzekł, że: Art.114 ust.1a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) jest niezgodny z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Polecamy książkę: Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych 2017 Komentarz

Uznany przez TK za niezgodny z konstytucją art. 114 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ustawa emerytalna) pozwalał organom rentowym m.in. zmniejszać wysokość emerytury lub renty lub pozbawiać prawa do tego świadczenia z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu decyzji ustalającej to prawo, dowody, na podstawie których świadczenie zostało przyznane, nie dawały podstaw do jego przyznania albo do jego wysokości. Zakwestionowany przepis utracił moc obowiązującą 8 marca 2012 r.

W konsekwencji decyzje wydawane na podstawie ustawy emerytalnej od 8 marca 2012 r. mogą obecnie być wzruszane jedynie na podstawie art. 114 ust. 1 i 2 tejże ustawy, tzn. wtedy, gdy w sprawie świadczeń przedłożone zostały nowe dowody lub doszło do ujawnienia nowych okoliczności istniejących co prawda przed wydaniem decyzji, ale jednocześnie mających wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość.

Zasady wzruszalności decyzji emerytalno-rentowych w obecnym stanie prawnym

Wskazany wyżej art. 114 ust. 1 ustawy emerytalnej, w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, nie przewidywał żadnych ograniczeń czasowych, które limitowałyby możliwość wzruszenia decyzji wydanej w sprawie świadczeń emerytalnych lub rentowych. Decyzje, które nie były przedmiotem postępowania sądowego (tzn. nie wniesiono od nich odwołania i nie rozstrzygał ich sąd), mogły być uchylane lub zmieniane przez ZUS w każdym czasie, w tym również na niekorzyść świadczeniobiorców. Z kolei te decyzje, które zostały poddane kontroli sądowej, mogły zostać wzruszone przez ZUS we własnym zakresie (jeżeli prowadziłoby to do przyznania świadczeń albo podwyższenia ich wysokości) bądź też przez sąd, w sytuacji, gdyby wskutek uchylenia lub zmiany świadczenie miało zostać odebrane albo zmniejszone. Ponadto w sytuacji gdy świadczenia zostały uzyskane na podstawie nieprawdziwych dokumentów lub zeznań bądź w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez zainteresowanego, organ rentowy jest zobowiązany do wstrzymania wypłaty świadczenia (art. 114 ust. 2 ustawy emerytalnej).

Wiktor K. złożył wniosek o emeryturę w lipcu 2000 r. ZUS decyzją z 28 sierpnia 2000 r. przyznał mu prawo do emerytury. Do wniosku ubezpieczony dołączył m.in. dokument potwierdzający okres pracy w latach 1978–1992 w Zakładach Mechanicznych ROTOR oraz zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wystawione na druku ZUS Rp-7. Świadectwo pracy zostało podpisane przez ówczesnego dyrektora zakładu, natomiast zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu przez osobę posiadającą pieczątkę księgowej jako jedynej upoważnionej w zakładzie w tamtym czasie do wystawiania takich zaświadczeń. W styczniu 2017 r. ZUS przeprowadzał kontrolę w tym zakładzie pracy, po której okazało się, że wystawione Wiktorowi K. zaświadczenie o zarobkach (ZUS Rp-7) nie odzwierciedla danych zawartych na listach płac. Zarobki zostały w niektórych latach zawyżone dwu-, a nawet trzykrotnie. Jak się później okazało, wobec księgowej toczy się postępowanie w sądzie, gdyż wystawiła kilkanaście takich zaświadczeń. Ponieważ dokument, na podstawie którego ZUS ustalił Wiktorowi K. wysokość emerytury, okazał się fałszywy, zostało wznowione postępowanie w tej sprawie. ZUS obniżył wnioskodawcy w znaczący sposób wysokość pobieranej emerytury. Gdyby kontrola ZUS ustaliła ten fakt po zmianie przepisów, zmiana decyzji przyznającej Wiktorowi K. wysokość emerytury nie byłaby możliwa, gdyż od wydania decyzji minęło już 10 lat.

Zobacz również:

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Comperia.pl

Porównywarka finansowa nr 1

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK