| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 7 marca 2006 r. sygn. I UK 349/04

Wyrok SN z dnia 7 marca 2006 r. sygn. I UK 349/04

Na podstawie umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec o zaopatrzeniu emerytalnym i wypadkowym podpisanej w Warszawie dnia 9 października 1975 r. (Dz.U. z 1976 r. Nr 16, poz. 101 ze zm.) świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i wypadkowego przysługują tylko przez okres zamieszkiwania ubezpieczonego na terytorium państwa, którego instytucja ustaliła świadczenie (art. 4 ust. 3 i art. 7 ust. 3 tej umowy).

Apelacja ubezpieczonego zarzucała naruszenie art. 114 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS oraz obwieszczenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 22 czerwca 1994 r. o utracie mocy obowiązującej art. 84 ust.1 pkt 1 oraz ust. 4 ustawy z 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, który stanowił nieuzasadnioną podstawę wstrzymania ubezpieczonemu renty wypadkowej.

Na rozprawie apelacyjnej pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o wypłatę renty wypadkowej od 1 sierpnia 1989 r., to jest od faktycznego jej wstrzymania, z uwagi na niewydanie decyzji przez organ rentowy o wstrzymaniu wypłaty świadczenia.

Sąd Apelacyjny uwzględniając argumentację apelacji przyjął, że renta wypadkowa została ubezpieczonemu zawieszona na podstawie art. 84 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników wobec jego wyjazdu do Niemiec i w konsekwencji wstrzymana na podstawie art. 102 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Przepisy art. 84 ust. 1 i ust. 4 utraciły jednak moc w dniu 29 czerwca 1994 r. w związku ze stwierdzeniem ich niekonstytucyjności. W aktach rentowych ubezpieczonego brak jest jednak decyzji wstrzymującej wypłatę renty wypadkowej w związku z wyjazdem za granicę. Stanowiło to naruszenie art. 102 ust. 1 ustawy z 14 grudnia 1982 r. Wstrzymanie wypłaty świadczenia wymagało wydania decyzji przez organ rentowy (wyrok Sądu Najwyższego z 30 czerwca 1999 r, II UKN 19/99, OSNAPiUS 2000 nr 18, poz. 694). W przypadku ubezpieczonego nie doszło do „formalnego" wstrzymania wypłaty renty inwalidzkiej wypadkowej. Organ rentowy winien doręczyć ubezpieczonemu decyzję o wstrzymaniu świadczenia. Zaniechanie tego obowiązku Sąd Apelacyjny ocenił jako błąd organu rentowego, co na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS rodzi obowiązek wypłaty ubezpieczonemu świadczenia za okres 3 lat wstecz od wniosku o podjęcie wypłaty świadczenia. Uzasadniało to zmianę wyroku Sądu pierwszej instancji i ustalenie, że renta z tytułu wypadku przy pracy, należna ubezpieczonemu, podlega wypłacie od 13 maja 1998 r. W pozostałej części apelacja został oddalona i tu Sąd Apelacyjny podzielił argumentację Sądu Okręgowego, że skoro dla osób zamieszkałych za granicą decyzje wydaje Biuro Rent Zagranicznych, to brak było podstaw do zobowiązania ZUS Oddział w R. do wydania decyzji „w tym zakresie".

W kasacji organ rentowy zarzucił: 1) oczywiste naruszenie przepisów prawa procesowego, art. 241 k.p.c, mające istotny wpływ na wynik postępowania przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, w szczególności pobierania przez ubezpieczonego renty z niemieckiej instytucji ubezpieczeniowej; 2) oczywiste naruszenie prawa materialnego, art. 134 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS w związku z art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 umowy z 9 października 1975 r. między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Federalną Niemiec o zaopatrzeniu emerytalnym i wypadkowym, przez „ich nieuwzględnienie i nie wzięcie pod uwagę w przedmiotowej sprawie". W uzasadnieniu kasacji wskazano na pominięcie w ocenie prawnej okoliczności o zasadniczym znaczeniu dla sprawy. W szczególności pobierania przez ubezpieczonego renty z niemieckiej instytucji ubezpieczeniowej, która zgodnie z umową polsko-niemiecką była zobowiązana do świadczenia wobec zamieszkania ubezpieczonego w Niemczech przed 31 grudnia 1990 r. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

reklama

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Rafał Tołwiński

Radca Prawny z kancelarii BGST Radcowie Prawni Borek, Gajda, Tołwiński Spółka partnerska

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »