| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 12 lutego 2004 r. sygn. II UK 239/03

Wyrok SN z dnia 12 lutego 2004 r. sygn. II UK 239/03

Przepis art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353), określający warunki uzyskania prawa do emerytury korzystniejsze od ogólnych, dotyczy wyłącznie ubezpieczonych będących pracownikami

Sąd Okręgowy uznał, iż wnioskodawczyni w chwili zgłoszenia wniosku o emeryturę spełniała warunki do jej otrzymania, bowiem ukończyła 55 lat życia oraz posiadała okres zatrudnienia przekraczający 30 lat. Zarzuty organu rentowego, iż skoro jej ostatnim ubezpieczeniem nie było ubezpieczenie pracownicze, to nie może skutecznie ubiegać się o emeryturę, uznał za bezzasadne, powołując się między innymi na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2000 r., II UKN 443/99 (OSNAPiUS 2001 nr 17, poz. 542), według którego prawo do wcześniejszej emerytury może nabyć osoba legitymująca się określonym przez przepisy stażem ubezpieczeniowym, mimo że wymagany wiek osiągnęła i wniosek o świadczenie złożyła, w czasie gdy nie była pracownikiem i podlegała ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

Rozpoznając apelację organu rentowego od tego wyroku, zarzucającą naruszenie prawa materialnego polegające na niewłaściwym zastosowaniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (w ocenie skarżącego powołany przepis umożliwia nabycie emerytury ubezpieczonym będącym pracownikami przed złożeniem wniosku), Sąd Apelacyjny w Rzeszowie oddalił ją podzielając ustalenia i ocenę prawną dokonaną przez Sąd pierwszej instancji. W ocenie Sądu drugiej instancji objęcie wnioskodawczyni ubezpieczeniem społecznym rolników, nie stanowi przeszkody dla uzyskania świadczenia emerytalnego.

Powyższy wyrok zaskarżył kasacją organ rentowy i zarzucając: naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 29 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach i ustalenie, że odwołująca spełniła warunki do przyznania prawa do wcześniejszej emerytury, wniósł o jego zmianę i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rozpoznając sprawę Sąd Najwyższy działa w granicach zaskarżenia kasacją i w ramach jej podstaw, a nadto związany jest ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (art. 39311 § 1 i 2 k.p.c.). Oznacza to, że nie jest wątpliwe, iż wnioskodawczyni do dnia 31 maja 1999 r. pozostawała w stosunku pracy, który ustał na podstawie wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę z przyczyn leżących po jego stronie, przy czym pracodawca skrócił okres wypowiedzenia na podstawie art. 361 § 1 k.p. do jednego miesiąca, co jednakże skutkuje zaliczeniem okresu, za który przysługuje odszkodowanie, do okresu zatrudnienia, o ile pracownik w tym czasie pozostaje bez pracy (§ 2 tego przepisu).

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Grzegorz Mikos

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »