| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 3 marca 2005 r. sygn. I UK 189/04

Wyrok SN z dnia 3 marca 2005 r. sygn. I UK 189/04

Prawo do wcześniejszej emerytury dla pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki nie ma charakteru nieutracalnego. Wypłata tej emerytury może zostać wstrzymana, jeżeli ustanie przesłanka niemożliwości kontynuowania zatrudnienia z powodu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem wymagającym stałej opieki ze względu na jego stan zdrowia (art. 134 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 101 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm. oraz w związku z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki, Dz.U. Nr 28, poz. 149 ze zm.).

Apelację od powyższego wyroku wniósł Oddział ZUS w Z. podnosząc, że analiza dokumentacji lekarskiej wykazała, iż Daniel L. nie jest chory w stopniu wymagającym stałej pomocy matki. Potwierdził to biegły sądowy, który uznał go za częściowo niezdolnego do pracy. Jolanta L. nie spełniała zatem i nie spełnia warunków, od których zależy nabycie prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu opieki nad dzieckiem wymagającym stałej opieki.

Po rozpoznaniu apelacji Sąd Apelacyjny w Białymstoku wyrokiem z 27 kwietnia 2004 r. zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie. Sąd stwierdził, że zaistniałe w sprawie fakty stawiają Oddział ZUS w Z. w dwuznacznym świetle. Jolanta L. od 5 marca 1982 r. do 31 marca 1992 r. i od 16 grudnia 1992 r. do 18 czerwca 1993 r. była zatrudniona w tym oddziale ZUS, który, jako pracodawca, sporządził wniosek o emeryturę i przyznał jej dochodzone świadczenie. Obydwa zaświadczenia o stanie zdrowia syna wnioskodawczyni sporządziła lekarka zatrudniona w Przychodni Rejonowej w Z., a nie - jak tego wymaga § 1 pkt 2 rozporządzenia z 15 maja 1989 r. - poradnia specjalistyczna lub oddział szpitalny. Daniel L. ukończył Liceum Ogólnokształcące. W związku z ubieganiem się o zasiłek pielęgnacyjny był kilka razy badany, uzyskując zasiłek pielęgnacyjny. Dnia 24 czerwca 1997 r. został zaliczony do III grupy inwalidów, a 14 października 1998 r. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Sąd Okręgowy oceniając stan zdrowia Daniela L. nie zainteresował się tym, co on obecnie robi. Dopiero na rozprawie apelacyjnej wnioskodawczyni wyjaśniła, że ukończył on Wyższą Szkołę Administracji Publicznej w B. i aktualnie pracuje w Oddziale ZUS w Z. Obecnie jest tylko częściowo niezdolny do pracy. Może pracować jako urzędnik, a ponieważ jego czas pracy wynosi 8 godzin dziennie, to opieka ze strony matki nie jest mu już potrzebna. Jak uznał Sąd Najwyższy w uchwale z 5 czerwca 2003 r., odmienna ocena dowodów dołączonych do wniosku o emeryturę, przeprowadzona przez organ rentowy po uprawomocnieniu się decyzji przyznającej świadczenie, nie jest okolicznością uzasadniającą wszczęcie z urzędu postępowania o ponowne ustalenie prawa do świadczenia na podstawie art. 114 ust. 1 ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS. Podstawa prawna zaskarżonej decyzji może zatem budzić wątpliwości co do jej poprawności. W aktach emerytalnych znajduje się jednak dostatecznie dużo nowych dowodów, w oparciu o które należało pozbawić Jolantę L. prawa do emerytury. Jak stwierdził Sąd Najwyższy, w przypadku śmierci dziecka lub poprawy stanu jego zdrowia czyniącym zbędnym sprawowanie nad nim stałej opieki oraz pielęgnacji, prawo do wcześniejszej emerytury ustaje ex lege z mocy art. 101 ustawy z 17 grudnia 1998 r. Prawo to może ustać, ponieważ dotyczy świadczenia o charakterze szczególnym, stanowiącego odstępstwo od ogólnych zasad nabywania prawa do emerytury (uchwała z 28 listopada 2002 r., III UZP 9/02, OSNP 2003 nr 12, poz. 296). Z bezspornych ustaleń wynika, że Daniel L. jest obecnie częściowo niezdolny do pracy. Jest to równoznaczne z niespełnieniem przez jego matkę warunków uzyskania emerytury z rozporządzenia Rady Ministrów z 15 maja 1989 r. W tej sytuacji zaskarżona decyzja, pomimo błędnego uzasadnienia, jest prawidłowa.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Comperia.pl

Porównywarka finansowa nr 1

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »