| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Uchwała SN z dnia 25 maja 2005 r. sygn. I PZP 1/05

Uchwała SN z dnia 25 maja 2005 r. sygn. I PZP 1/05

Twórca projektu wynalazczego stanowiącego wzór użytkowy ma prawo do wynagrodzenia od jednostki stosującej ten projekt, która urzeczywistniając wzór użytkowy wytworzyła urządzenie na własne potrzeby produkcyjne, osiągając z tego korzyści (art. 98 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości, jednolity tekst: Dz.U. z 1984 r. Nr 33, poz. 177 ze zm.).

Kontrowersyjny od dawna problem - czy do efektów stanowiących podstawę obliczenia wynagrodzenia twórcy należy zaliczyć korzyści odnoszone przez jednostkę, która zastosowała projekt wynalazczy, a następnie eksploatuje wyrób ucieleśniający owo rozwiązanie na własne potrzeby oraz jak obliczyć efekty eksploatacyjne, które powstały w jednostce stosującej projekt wynalazczy i zarazem eksploatującej na własne potrzeby produkcyjne urządzenie wytworzone w wyniku urzeczywistnienia tego projektu - powinien być rozstrzygnięty według ogólnych zasad prawa wynalazczego, a mianowicie według najbardziej ogólnej i podstawowej normy art. 98 ust. 1 i ust. 2 ustawy o wynalazczości (w brzmieniu wynikającym z tekstu jednolitego opublikowanego w Dz.U. z 1984 r. Nr 33, poz. 177 ze zm.), a mianowicie, że twórca pracowniczego projektu wynalazczego stosowanego w jednej lub więcej jednostkach gospodarki uspołecznionej ma prawo do wynagrodzenia na zasadach określonych w ustawie, a podstawą do ustalenia wysokości wynagrodzenia za pracowniczy projekt wynalazczy są efekty uzyskane przez stosowanie projektu.

Jak słusznie stwierdził S. Sołtysiński (w glosie do wyroku Sądu Najwyższego z 26 maja 1989 r, I PR 90/89, OSP 1990 nr 7, poz. 283), stosowanie wynalazku nie jest ostatecznym celem działalności gospodarczej, a przy produkcji wyrobów na własny użytek „efekty” powstają przede wszystkim na etapie eksploatacji maszyn, narzędzi, czy innych urządzeń. Mogą one przybrać postać zarówno efektów wymiernych, jak i niewymiernych. Tych efektów nie można pominąć przy ustalaniu wynagrodzenia dla twórcy projektu wynalazczego. Oznacza to, że twórca projektu wynalazczego ma prawo do wynagrodzenia obliczonego od efektów ekonomicznych (korzyści) osiągniętych przez jednostkę stosującą ten projekt, która urzeczywistniając projekt wynalazczy wytworzyła urządzenie na własne potrzeby produkcyjne, inaczej mówiąc - twórca ma prawo do wynagrodzenia od efektów eksploatacyjnych uzyskanych przez jednostkę stosującą projekt wynalazczy.

Skoro Sąd Apelacyjny przyjął założenie, że korzyści ekonomiczne z pewnością zostały osiągnięte przez pozwaną choć nie dotyczyły ani produkcji wyrobów na sprzedaż, ani sposobu produkcji (ponieważ wzór użytkowy nie mógł dotyczyć sposobu produkcji), należy przyjąć, że twórca powinien mieć swój udział w tych korzyściach w postaci wynagrodzenia za zastosowanie jego projektu wynalazczego. Sensem i celem zastosowania projektu było bowiem osiągnięcie tych korzyści. Inaczej mówiąc, bez wizji osiągnięcia celu w postaci uzyskania korzyści ekonomicznych, pozwana prawdopodobnie nie zastosowałaby projektu. Zastosowanie nie polegało na wyprodukowaniu wyrobów na sprzedaż. Nie dotyczyło też sposobu produkcji, skoro wzór użytkowy nie mógł określać sposobu produkcji. Sens gospodarczy zastosowania projektu powoda wyczerpywał się w poprawie parametrów eksploatacyjnych urządzeń wykorzystywanych przez stronę pozwaną przy produkcji węgla, a to stanowiło zasadniczy przedmiot jej działalności gospodarczej.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Ireneusz Matusiak

Radca Prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »