| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2006 r. sygn. II UZP 6/06

Postanowienie SN z dnia 13 czerwca 2006 r. sygn. II UZP 6/06

Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska (przewodniczący) SSN Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca) SSA Jolanta Strusińska-Żukowska Protokolant Małgorzata Beczekj w sprawie z odwołania Mariana K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o wysokość świadczenia, po

Rozpoznając apelację Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. powziął wątpliwość co do tego, czy przepis art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy pozwalający na ustalenie na nowo podstawy wymiaru emerytury osobie, która miała wcześniej ustalone prawo do renty, ma zastosowanie także w sytuacji, gdy żądanie dotyczy przyjęcia za podstawę wymiaru emerytury tej samej podstawy wymiaru składek (z tego samego okresu), która stanowiła podstawę wymiaru renty po ponownym jej obliczeniu na podstawie art. 111 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Uzasadniając swoje wątpliwości Sąd Apelacyjny podniósł, że zagadnienie prawne dotyczące sposobu ustalania wysokości emerytury dla osoby, która miała ustaloną wysokość renty na podstawie wymiaru składek z okresu 20 wybranych lat, była już przedmiotem pytania w postanowieniu Sądu Apelacyjnego w G. w sprawie III AUa 30/04, który przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: czy wskazanie we wniosku o emeryturę tych samych 20 lat kalendarzowych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, które zostały przyjęte do obliczenia podstawy wymiaru uprzednio pobieranej renty oznacza, że podstawa wymiaru emerytury winna być obliczona w myśl art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach. W oczekiwaniu na rozstrzygnięcie zagadnienia Sąd Apelacyjny odroczył rozprawę w niniejszej sprawie. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 15 czerwca 2005 r. stwierdził, że wskazanie we wniosku o emeryturę tych samych 20 lat kalendarzowych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, które zostały przyjęte do obliczenia podstawy wymiaru wysokości pobieranej renty oznacza, że podstawa wymiaru emerytury może być obliczona w myśl art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach. Zdaniem Sądu Apelacyjnego uzasadnienie stanowiska wyrażonego w uchwale „nie jest w pełni przekonujące, a wątpliwości prawne, gdy chodzi o sposób obliczenia emerytury występują w dalszym ciągu”. Wątpliwości wynikają stąd, że regulacja zawarta w art. 111 ust. 1 pkt 3 ustawy, pozwalająca na ponowne obliczenie emerytury lub renty przy przyjęciu podstawy wymiaru składek z 20 lat kalendarzowych, zmierza, chociaż przepis o tym nie stanowi, do uzyskania najkorzystniejszych lat opłacania składek, dających najwyższy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru. Taki wskaźnik można jednak uzyskać tylko raz, gdy ubezpieczony w dacie złożenia wniosku o emeryturę nie legitymował się żadnym innym okresem ubezpieczenia, a tylko tym, który posiadał na datę obliczenia na nowo renty na podstawie art. 111 ust. 1 pkt 3. Skoro wskaźnik ten jest najwyższy, rencista nie może wskazać do obliczenia podstawy wymiaru emerytury nowego wyższego wskaźnika i w konsekwencji nowej podstawy wymiaru. Podstawę wymiaru emerytury dla osoby, która miała ustalone prawo do renty stanowi podstawa wymiaru renty (art. 21 ust. 1 pkt 1), albo podstawa wymiaru ustalona na nowo w myśl art. 15 (art. 21 ust. 1 pkt 2). W sytuacji, gdy przeciętna podstawa wymiaru składek z 20 najkorzystniejszych lat ustalona w myśl art. 15 ust. już została wykorzystana stanowiąc podstawę wymiaru renty, dochodzi do ustalenia wysokości emerytury w oparciu o podstawę wymiaru renty. Sąd Apelacyjny nie jest przekonany co do słuszności argumentacji wyrażonej w uchwale Sądu Najwyższego. Wątpliwości co do zasadności zaprezentowanego w niej poglądu pogłębia wprowadzona z dniem 1 lipca 2004 r. nowelizacja art. 53, który wprowadza obowiązek stosowania dotychczasowej zwaloryzowanej kwoty bazowej także w zakresie ustalania składnika socjalnego 24%. Sąd Apelacyjny skłania się do poglądu, iż w przypadku wskazania do obliczenia emerytury tej samej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie, wykorzystanej już raz do obliczenia renty, ustalenie wysokości podstawy wymiaru emerytury odbywa się według zasad wynikających z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Perfecta

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »