| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. I UK 266/06

Wyrok SN z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. I UK 266/06

1. Nie można uznać za prawidłowe podanie podstawy prawnej decyzji powołania się przez organ rentowy na całą ustawę z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), bez wskazania konkretnego przepisu tej ustawy. 2. Wydanie przez organ rentowy nowej decyzji, także co do świadczenia będącego przedmiotem wcześniejszej decyzji i postępowania wcześniej zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu, wszczętego w wyniku wniesienia od niej odwołania, uprawnia ubiegającego się o świadczenie do wniesienia kolej­nego odwołania do sądu, a wszczęta w ten sposób sprawa cywilna nie jest sprawą o to samo świadczenie w rozumieniu art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.

Odnosząc się do zarzutu pozwanego organu rentowego, który domagał się uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji i odrzucenia odwołania z powodu powagi rzeczy osądzonej, powołując się na fakt, że już wyrok Sądu Okręgowego z 26 października 2001 r., wydany w poprzedniej sprawie [...], zapadł po upływie 18 miesięcy od ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, Sąd Apelacyjny zauważył, że sam organ rentowy, wydając merytoryczną decyzję po rozpoznaniu ponownego wniosku rentowego, przyjął, że jest to w istocie wniosek o wznowienie postępowania na pod­stawie art. 114 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Sąd Apelacyjny koncepcję tę podzielił, ponieważ ubezpieczony powołał się na dokumentację z leczenia, której przy poprzednim rozpoznawaniu wniosku o rentę nie wzięto pod uwagę. Sąd Apela­cyjny powołał się na postanowienie Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2004 r., II UK 404/03 (OSNP 2005 nr 4, poz. 58), w którym stwierdzono, że nie ma przeszkody w ponownym rozpoznaniu sprawy po prawomocnym wyroku, jeśli ZUS wydał kolejną decyzję, a ubezpieczony wniósł odwołanie do sądu.

Od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną organ rentowy, zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w całości. Jako podstawy skargi wskazano: 1) oczywiste naruszenie prawa materialnego, tj. art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, polegające na uzna­niu, że organ rentowy - wydając merytoryczną decyzję w wyniku rozpoznania po­nownego wniosku rentowego - przyjął, iż jest to w istocie wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 114 ust. 2 tej ustawy; 2) oczywiste naruszenie przepi­sów postępowania, tj. art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., poprzez ustalenie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi przesłanka powagi rzeczy osądzonej, a tym samym ponowne orzeczenie w sprawie o tym samym przedmiocie i pomiędzy tymi samymi stronami.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie tego wy­roku i orzeczenie co do istoty sprawy.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił: po pierwsze - oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej, spowodowaną rażącym naru­szeniem prawa materialnego i procesowego oraz wydaniem orzeczenia pozostającego w sprzeczności z „uchwałami” Sądu Najwyższego: z 19 czerwca 1998 r., II UKN 105/98, z 25 września 1998 r., II UKN 373/98 oraz z 22 czerwca 2004 r., II UK 404/03, poprzez ustalenie, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła powaga rzeczy osądzonej; po drugie - potrzebą wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości interpretacyjne oraz wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, a mianowicie czy w świetle art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych możliwe jest przyjęcie, że organ rentowy wydając merytoryczną decyzję w wyniku rozpoznania ponownego wniosku rentowego powinien przyjąć, że jest to w istocie wniosek o wznowienie postępowania na pod­stawie art. 114 ust. 2 tej ustawy.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Barbara Głowacka

Prawnik, konsultant podatkowy w Instytucie Studiów Podatkowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »