| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 25 stycznia 2005 r. sygn. I UK 159/04

Wyrok SN z dnia 25 stycznia 2005 r. sygn. I UK 159/04

Wydanie przez organ rentowy niezgodnej z prawem decyzji odmawiającej wypłaty świadczenia w sytuacji, gdy było możliwe wydanie decyzji zgodnej z prawem, w szczególności, gdy ubezpieczony wykazał wszystkie przesłanki świadczenia, oznacza, że opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność, choćby nie można było mu zarzucić niestaranności w wykładni i zastosowaniu prawa.

Wydanie przez organ rentowy niezgodnej z prawem decyzji odmawiającej wypłaty świadczenia w sytuacji, gdy było możliwe wydanie decyzji zgodnej z prawem, w szczególności, gdy ubezpieczony wykazał wszystkie przesłanki świadczenia, oznacza, że opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które organ rentowy ponosi odpowiedzialność, choćby nie można było mu zarzucić niestaranności w wykładni i zastosowaniu prawa.

Przewodniczący Prezes SN Walerian Sanetra

Sędziowie: SN Józef lwulski (sprawozdawca), SA Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy z odwołania Jana D. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w K. o wypłatę emerytury wojskowej w pełnej wysokości wraz z ustawowymi odsetkami, na skutek kasacji ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2004 r. [...]

zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że słowa „od dnia 21 sierpnia 2003 r." zastąpił słowami „od dnia 25 grudnia 1999 r"

odrzucił kasację w części dotyczącej zasądzenia odsetek od zaległych odsetek;

zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 17 marca 2000 r. Wojskowe Biuro Emerytalne w K. odmówiło wypłacenia wnioskodawcy Janowi D. emerytury wojskowej, zawieszonej uprzednio z powodu osiągania dochodów przekraczających określony próg w okresie od dnia 1 marca do dnia 31 grudnia 1999 r.

Po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy od tej decyzji Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Kielcach wyrokiem z dnia 21 marca 2001 r. oddalił odwołanie wnioskodawcy, ustalając, że w okresie od marca do grudnia 1999 r. emerytura wojskowa wnioskodawcy była zawieszona na podstawie art. 104 ust. 7 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118zezm.; obecnie jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) z powodu osiągania dochodów przekraczających określony próg. Przepis ten - zdaniem Sądu -jest podstawą prawną do zawieszenia emerytury wojskowej i mimo uznania go za niezgodny z Konstytucją wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 1999 r, K4/99 (Dz.U. Nr 106, poz. 1215; OTK 1999 nr 7, poz. 165) powinien być stosowany.

Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 września 2002 r. oddalił apelację wnioskodawcy, stwierdzając, że w okresie od dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 24 grudnia 1999 r, czyli do daty ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, przepis art. 40 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36 ze zm.) obowiązywał w brzmieniu nadanym mu przez art. 159 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach. Nie uwzględnił zarzutu pominięcia przez Sąd Okręgowy orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 1999 r, stwierdzającego niezgodność art. 159 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z art. 2 i 32 Konstytucji oraz zaaprobował zastosowanie do rocznego rozliczenia emerytury w związku z dochodem uzyskiwanym w 1999 r, zasad powszechnie obowiązujących, określonych ustawą o emeryturach i rentach. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego stwierdzające niezgodność określonego przepisu z Konstytucją wywiera skutki prawne od dnia ogłoszenia w sposób określony w art. 190 ust. 2 Konstytucji RP, a więc na przyszłość. Oznacza to, iż zasadniczo nie ma ono mocy wstecznej, czyli nie odnosi się do kwestii obowiązywania tego przepisu w okresie od dnia jego wejścia w życie do daty ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Zatem uchylenie przepisu nie jest równoznaczne z likwidacją skutków prawnych, które w okresie swego obowiązywania wywołał uchylony przepis.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Personel i Zarządzanie 4/201730.03 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCYJNE ZMIANY W UMOWACH ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Fundusz Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci UNICEF

United Nations Children’s Fund

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »