| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Uchwała SN z dnia 28 czerwca 2005 r. sygn. III UZP 1/05

Uchwała SN z dnia 28 czerwca 2005 r. sygn. III UZP 1/05

Emeryturę w wysokości ustalonej na podstawie art. 53 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) w związku z art. 21 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy, wypłaca się, uwzględniając wykładnię tych przepisów przyjętą przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 października 2002 r. III UZP 7/02 (OSNP 2003 nr 2, poz. 42), poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do podwyższenia (przeliczenia) świadczenia, jednak nie wcześniej niż za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę (art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Przewodniczący SSN Andrzej Wróbel

Sędziowie SN: Barbara Wagner (sprawozdawca), Andrzej Wasilewski

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Krajowej Iwony Kaszczyszyn, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2005 r. sprawy z wniosku Marii K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w L. o przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia, na skutek zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Apelacyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2005 r. [...]

„Od jakiej daty przysługuje świadczeniobiorcy wyrównanie wynikające z przeliczenia emerytury w oparciu o uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2002 r., III UZP 7/02 - OSNAP Nr 2 z 2003 r. poz. 42 ?”

podjął uchwałę:

Emeryturę w wysokości ustalonej na podstawie art. 53 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) w związku z art. 21 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy, wypłaca się, uwzględniając wykładnię tych przepisów przyjętą przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 29 października 2002 r. III UZP 7/02 (OSNP 2003 nr 2, poz. 42), poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do podwyższenia (przeliczenia) świadczenia, jednak nie wcześniej niż za okres 3 lat poprzedzających bezpośrednio miesiąc, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę (art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Uzasadnienie

Maria K. była uprawniona do renty z tytułu niezdolności do pracy (inwalidzkiej) od 3 października 1994 r. Podstawę ustalenia wysokości świadczenia stanowiło wynagrodzenie będące podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 5 lat kalendarzowych (1 stycznia 1983 r. - 31 grudnia 1987 r.). W dniu 11 września 2000 r. ubezpieczona złożyła wniosek o emeryturę z przyjęciem za podstawę jej wymiaru podstawy wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w L. decyzją z 28 września 2000 r. przyjął do ustalenia wysokości podstawy wymiaru emerytury kwotę bazową666, 96 zł, obowiązującą 31 sierpnia 1996 r. Tę też kwotę przyjął do wyliczenia części socjalnej emerytury. Wnioskiem zgłoszonym 19 lutego 2003 r. Maria K. domagała się ponownego przeliczenia emerytury z uwzględnieniem kwoty bazowej obowiązującej w dniu złożenia wniosku o to świadczenie.

W ocenie Sądu, podstawa wymiaru emerytury została ustalona zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), powoływanej dalej jako „ustawa”. Błędnie natomiast organ rentowy ustalił wysokość składnika emerytury przewidzianego w art. 53 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Sąd podzielił bowiem pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z 29 października 2002 r, III UZP 7/02 (OSNP 2003 nr 2, poz. 42), że skoro w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy nie ma „zastrzeżenia, że określone w nim zasady obliczania podstawy wymiaru emerytury stosuje się do obliczania składnika, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1”, to jest to równoznaczne z odesłaniem w tym zakresie do art. 19 ustawy. Ten składnik świadczenia powinien być zatem ustalany wedle daty złożenia wniosku o emeryturę. W dacie zgłoszenia przez ubezpieczoną wniosku o emeryturę kwota bazowa wynosiła 1.540, 20 zł i to ona powinna być przyjęta do obliczenia składnika socjalnego emerytury. W decyzji z 20 listopada 2003 r. organ rentowy do obliczenia wysokości emerytury należnej Marii K. przyjął tę kwotę bazową ale dopiero od 1 października 2002 r. Według Sądu, wyrażoną w uchwale interpretację art. 53 ustawy organ rentowy powinien był przyjąć od dnia przyznania ubezpieczonej emerytury. Ustalając w sposób nieprawidłowy wysokość emerytury od 1 września 2000 r. do 30 września 2002 r. organ rentowy popełnił błąd i „zobowiązany jest do wyrównania świadczenia za ten okres na podstawie art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach”.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Koszty podatkowe – wyłączenia i ograniczenia (PDF)14.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCJA W EMERYTURACH

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Monika Kurczab-Ligienza

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK